Księga Hioba 10, 3 stawia fundamentalne pytanie: „Czy dobrze Ci z tym, że mnie gnębisz, że odrzucasz twór swoich rąk, a plany bezbożnych wspierasz?”. Hiob, doświadczony niewyobrażalnym cierpieniem, wyraża swój ból i niezrozumienie wobec Bożej postawy. Czuje się opuszczony i niesprawiedliwie potraktowany. To wołanie o sprawiedliwość rezonuje z doświadczeniem wielu ludzi, którzy w obliczu tragedii kwestionują Bożą dobroć. Podobnie jak Hiob, my również możemy czuć się osamotnieni w naszym cierpieniu, pytając, dlaczego Bóg dopuszcza do zła.
Boża Suwerenność a Cierpienie.
Jednak 2. List do Koryntian 4, 17 oferuje inną perspektywę: „Chwilowa lekkość naszego ucisku zapewnia nam nieporównywalnie większą wagę wiecznej chwały”. Apostoł Paweł, sam doświadczony licznymi trudnościami, zachęca do spojrzenia na cierpienie z perspektywy wieczności. To, co wydaje się nam ciężarem nie do uniesienia, w kontekście wiecznej chwały staje się jedynie „chwilową lekkością”. Ta perspektywa nie umniejsza bólu, ale nadaje mu sens i cel. Porównując sytuację Hioba do milczenia Jezusa przed Herodem (Łk 23, 9), widzimy, że Bóg nie zawsze odpowiada na nasze pytania wprost. Czasami Jego odpowiedź jest ukryta w szerszym kontekście Jego planu zbawienia. Milczenie Jezusa nie było oznaką obojętności, lecz strategicznym działaniem w ramach realizacji odkupienia ludzkości. Podobnie, Boże milczenie w naszym życiu może być częścią większego planu, którego nie jesteśmy w stanie w pełni pojąć.
Akceptacja cierpienia jako elementu życia i ufność w Bożą suwerenność mogą prowadzić do wzrostu duchowego i emocjonalnego. Współczesny człowiek, żyjący w kulturze unikania bólu i dążenia do natychmiastowej gratyfikacji, często nie potrafi radzić sobie z trudnościami. Perspektywa biblijna, ukazująca wartość cierpienia w kontekście wieczności, może pomóc w przezwyciężeniu kryzysów i odnalezieniu sensu w trudnych doświadczeniach. Konieczne jest jednak praktyczne zastosowanie tych prawd. Powinniśmy uczyć się od Hioba wytrwałości w modlitwie i zaufania Bogu, nawet w ciemności. Powinniśmy również pamiętać o słowach Pawła, kierując nasz wzrok ku wieczności i ufając, że nasze cierpienie ma swój cel.
Cierpienie, choć bolesne, jest jedynie cieniem rzucanym przez blask wiecznej chwały.
Modlitwa:
Panie, dziękujemy Ci za Twoją suwerenność i troskę, która przewyższa nasze zrozumienie. Dziękujemy za obietnicę wiecznej chwały, która daje nam siłę do znoszenia trudności. Uwielbiamy Cię za Twoje milczenie, które jest częścią Twojego doskonałego planu. Amen.
Komentarze
Pokaż komentarze