Trąbeczka

By coś osiągnąć trzeba trąbić. To oczywiste. Tego kto nie trąbi nikt nie zna i nie zna jego dokonań. A człowiek to istota społeczna i musi się z innymi komunikować. Nie tylko po to by współpracować, ale po to by to co robi nabrało sensu. Sensu społecznego!

Ale czy trąbić trzeba głośno? Nie można po cichutku? Czy trąbić należy głupio i bez sensu? Czy trąbić musimy w mediach głównego ścieku? Czy warto się obnażać, by zostać zauważonym? Czy by cokolwiek osiągnąć trzeba się stać celebrytą lub tym podobnym gejem? Czy warto robić z siebie głupka tylko dlatego, że tego chce publika? Nie lepiej założyć bloga i trąbić rozumnie? Ta piosenka to odpowiedź barda na te pytania.

Grzegorz GPS Świderski

Opisze piosnka ta - niech słucha, kto ciekawy, Jak różne dźwięki ma - trąbeczka ludzkiej sławy. Na przykład ja, gdy grad - popularności spadł, Wysłuchiwałem wciąż setki rad, mądrych rad: Że mam niewąski dług - wdzięczności u publiki, Opisać bym więc mógł - swe świńskie sekreciki, Bo jeśli powiem "nie" - zapomną wszyscy mnie - I wtedy pierwszy raz szepnąłem sobie, że:	a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a d a H7 E7 a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a a H7 E7 a
Trąbeczko, ty imię me sław Cichutko i nie krzycz jak paw!	a e a C E7
Czy tak się właśnie mam - zajmować mą reklamą, Że znając kilka dam - ujawniać, z jaką damą Gdzie, ile razy, jak - gdzie, ile razy, tak, Że w Kamasutrze scen - takich scen raczej brak? I złożyłbym bym choć raz - podobną deklarację, Penelop ileż by - straciło reputację! Z Odysów każdy zaś - jeżeli nie jest kiep, Zza węgła mógłby mi dać cel - pal - kulkę w łeb!	a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a d a H7 E7 a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a a H7 E7 a
Trąbeczko, ty imię me sław Rozumnie i nie krzycz jak paw!	a e a C E7
Postanowiłem więc - szanowna publiczności, By nie demonstrować wam - publicznie mej męskości. Postanowiłem, że - zarezerwuję ją Dla mych lekarzy i tych pań, co ze mną śpią! Choć macie na to chęć - ja jestem czarna owca, Wywiadów mych i zdjęć - nie oddam do brukowca! Bo werble sławy brzmią - donośnie, co tu kryć, Nie tylko, kiedy w nie genitaliami bić!	a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a d a H7 E7 a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a a H7 E7 a
Trąbeczko, ty imię me sław Cichutko i nie krzycz jak paw!	a e a C E7
A może bym wam dał - emocji więcej trochę gdybym się nagle stał - tym, co inaczej kocha jedwabne ciuchy, o - i miękkie ruchy, o, gazeli wzrok i chód ludzie, czy to nie to?! I byłby wielki szum - i pieprznych plotek fura i w domu gości tłum - co drugi to dwurura. Gdy myśli ktoś, że to - dowartościuje go to wolna droga lecz, wolę dewizę mą	a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a d a H7 E7 a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a a H7 E7 a
Trąbeczko, ty imię me sław Rozumnie i nie krzycz jak paw!	a e a C E7
I myślę sobie tak - że nad sensacji marność Wzlatuje wolny ptak - skromniutka popularność, Co nie narzuca się - gdy ma problemów moc, Gitarę chwyta i nad kartką ślęczy w noc! Gdy nie rozumie jej - dyrektor, stróż czy cieśla, Nie przekonuję ich - ja ich po prostu skreślam! Bo kto mnie trochę zna - ten dobrze wie jak ja, Że jeszcze lauru liść nie przyrósł mi do łba!	a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a d a H7 E7 a D7 H7 e A7 d G7 C F B E7 a a H7 E7 a
Trąbeczko, ty imię me sław Cichutko i nie krzycz jak paw!	a e a C E7