63 obserwujących
641 notek
899k odsłon
1170 odsłon

Przypowieść o nieuczciwym rządcy historyczna i bluźniercza!!

Wykop Skomentuj2

1Powiedział też do uczniów: "Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. 2 Przywołał go do siebie i rzekł mu: "Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł być rządcą" (Łk 16,1-2).

Diffamatus est – tutaj w znaczeniu oskarżyć - (w złej intencji, o rzeczy zgodne z prawdą).

3Na to rządca rzekł sam do siebie: Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę.

Żebranina uchodziła u Żydów za rzecz bardzo poniżającą, por. Syr 40, 28

Synu, nie prowadź życia żebraczego,
lepiej umrzeć, niż żebrać.
29 Gdy człowiek musi patrzeć na stół drugiego,
jego istnienia nie uważa się za życie,
zbrudzi duszę swoją potrawami obcych:
człowiek więc rozumny i dobrze wychowany tego się ustrzeże.
30 Żebractwo jest słodkie na ustach człowieka bezwstydnego,
ale we wnętrzu jego płonie [ono jak] ogień.

4Wiem, co uczynię, żeby mię ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu.

Na łaskawy chleb, przynajmniej na czas pewien.

5Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: "Ile jesteś winien mojemu panu?"

Debitor, „hreofeiletes" mógłby oznaczać także dzierżawcę­­'; w tym przypuszczeniu ich wielkie długi w naturze (in naturalibus) byłyby łatwiej zrozumiałe.

6Ten odpowiedział: "Sto beczek oliwy".

Cadus, batus, hebr. Bat – zależnie od systemu = 20-40 litrów, zatem między 2000-4000 litrów oliwy

On mu rzekł: "Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt".

Będąc rządcą, miał u siebie włodarz wszystkie zapisy, weksle itp. Aby więc zaskarbić sobie jego życzliwość, daruje mu połowę długu.Mimo zakazu stosowania lichwy była ona praktykowana i niekiedy dłużnik musiał oddać dług ze stuprocentowym narzutem. Zarządca, rezygnując z narzutu lub obniżając go, nie dał nic zarobić swojemu panu.

 

7Następnie pytał drugiego: "A ty ile jesteś winien?" Ten odrzekł: "Sto korcy pszenicy". Mówi mu: "Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt".

Corus, koros; = hebr. kor, miara żydowska dla rzeczy sypkich obejmowała 10 Bat (efa), a więc między 2000-4000 litrów. Dług wynosił więc albo 20.000 albo 40.000 litrów (kwart) zboża. Rządca opuszcza z tego 1/5 i średnio biorąc około 6000 litrów (kwart) zboża.

8Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światłości.

Właściciel nie mógł nie uznać, że rządca postąpił przebiegle, chociaż (na niekorzyść właściciela, a więc) niemoralnie; - toteż chwali on tę przebiegłość włodarza, ale bynajmniej nie pochwala samego uczynku złego, samego oszustwa, które go naraziło na znaczną. szkodę.

Grzesznicy, żyjący według zasad ś­wiata, umieją o siebie lepiej dbać i koło swych spraw chodzić we wzajemnych stosunkach z podobnymi sobie.

Synowie światłości = synowie Boży = ludzie, postępujący według wskazówek i przepisów Bożych. Sprawiedliwi, gdy chodzi o dobra duchowe, są zwykle mniej przebiegli, niż ludzie światowi, gdy chodzi o dobra doczesne.

9Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy [wszystko] się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.

W mieszkańcach nieba: aniołach i świętych.

Mamona (mammona, mamonas;), pieniądz, bogactwo, dobra. Mamona iniquitatis, dosł. Mamona niesprawiedliwości ( mogłaby mieć tę nazwę częściowo dlatego, że ludzie nabywają bogactw w niegodziwy sposób, częściowo zaś, iż bogactwo daje wyborną sposobność do grzechu i nieprawości. Lepiej jednak ze względu na Eccli 5 10 (Syr 5 8  tłumaczyć: zwodniczy. Jezus każe czynić sobie przyjaciół z mamony, tj. zaleca posługiwać się bogactwem do dobrych celów: na wspieranie ubogich, na rozszerzanie wiary chrześcijańskiej, popieranie dzieł religijnych itp., aby przez to zyskać życzliwość­ mieszkańców nieba.

Dosł. "gdy zabraknie (mamony, życia), tj. gdy życie wasze zbliży się do końca swego.

Oto cel, a zarazem znaczenie tej przypowieści: Zwodniczych dóbr tego świata, które często prowadzą do nieprawości, używać należy na dobre cele, by przez to zasłużyć sobie na niebo. Bogaczem jest Bóg (Chrystus); rządcą dóbr każdy człowiek. Rządca w przypowieści postępuje wprawdzie roztropnie, ale nieuczciwie; toteż Chrystus poleca (a Ja wam powiadam), by naśladować samą­, tylko przebiegłość rządcy, nie zaś nieuczciwe jego post­powanie.

10Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny;

In majori, w greckim: tj. wielkiej (en pollo). - Zasługuje więc, by mu powierzyć troskę o rzeczy ważne i wielkie.

a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie.

in modico, grecki tekst = en elahisto w najdrobniejszej.

11Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobro kto wam powierzy?

In majori, w greckim: znowu tj. wielkiej (en pollo), a przeto nie zasługuje na zaufanie ze strony Boga.

Wykop Skomentuj2
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura