News Salon Poezja - 24 SH
Tylko Duch Prawdy Może Nas Doprowadzić Do Całej Prawdy A jeno jego iskrę zrozumienia możemy z najść w modlitwie Ojcze Nasz. W Naprowadzeniu w przypowieściach Mesjasza Jezusa Chrystusa. Tak w Duchu Świętym jest życie. Powinowactwem Prawdy w nas. reki
2 obserwujących
756 notek
56k odsłon
  66   0

News poetry 24 site info times /ZŁOTE MYŚLI POLSKICH I ŚWIATOWYCH POETÓW I MYŚLICIELI

News poetry 24 site info times /ZŁOTE MYŚLI  POLSKICH I ŚWIATOWYCH  POETÓW I MYŚLICIELI

  ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Złote myśli innych
Wybrane i warte przemyślenia

Dom to nie miejsce, w którym mieszkasz, ale miejsce, gdzie Ciebie rozumieją
J. Morgenstern

Nie krzywdź innych byś krzywdy nie doznał
Demokryt

Kto ma słuszność i cierpliwość, tego czas nadejdzie
Johann Wolfgang Goethe

Zrozumieć to znaczy zadawać wiele pytań
Fiodor Dostojewski

Prawdziwa wiedza - to znajomość przyczyn
Francis Bacon

Nie masz w państwie nic boleśniejszego ponad to, kiedy ludzie sprytni uchodzą za mądrych
Francis Bacon

W życiu można liczyć tylko na samego siebie. Ale i tego nie radzę
Tristan Bernard

Bóg daje orzechy, ale ich nie rozgryza
Johann Wolfgang Goethe

Nie ma nic bardziej nieznośnego niż głupiec któremu się powodzi
; Marcus Tullius Cicero

Niecnego czynu nie ukryją piękne słowa, a oszczerstwa nie zabrudzą szlachetnego
Demokryt

Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy
Albert Einstein

Los ludzkości, jako całości, będzie taki, na jaki ona zasługuje
Albert Einstein

Skrucha wypływa z poznania prawdy
Thomas Stearns Elliot

Nie sądzi się i nie krytykuje innych ludzi, kiedy samemu jest się pełnym wątpliwości
Hermann Hesse

Nie można uciec od samego siebie przenosząc się z miejsca na miejsce
Ernest Hemingway


Cierpliwość jest podporą słabości, niecierpliwość - ruiną silnych
Charles Caleb Colton

Tylko głupiec ma odpowiedź na wszystko
Francois Thibault

Kto ma innym grać pobudkę do życia, musi w samym sobie posiadać życie
Eliza Orzeszkowa

Technicznie żyjemy w epoce atomowej, uczuciowo ciągle w epoce kamiennej
Erich Fromm

Mądrość musisz sam z siebie własną dobyć pracą
Adam Mickiewicz


Wszystko co nie zostało do końca przecierpiane i rozwiązane, powraca
Hermann Hesse.


 Poezji - Info cel
Mówić
Słowami Prawdy - nie potrafi każdy
Rozmawiać językiem Boga
Niech tych co nie rozumieją niech bierze trwoga
Co by zechcieli popsuć drogi
Tym co są ubogim Narodem wszeteczeństwie a bogatym
W poznaniu dróg żywota
Tam gdzie płynie rzeka pełna złota
Wody ducha napoju zrozumienia
Prawdy.
Poznawać drogi Poznania
Wchodzić na skały twardych skał w przekonaniach zwycięstwa
Gdzie Lucyfer masoński jednooki nie może
A jego Ogień to morze
Gorejącego zezwierzęcenia
Gadów
Nie ujrzysz tam procesów życia.

SH
https://sites.google.com/site/infopoezja/

 Poezji Polskiej
Prawda
jako potęgą grotem tytanowym
Rozwalaj niedołęstwa naszych wrogów
Co jako wszetecznym zepsuciem
Cofają nas do grobu
Swego robactwa nikczemności
A jako apokalipsa wytężaj siły
To oręż twego zwycięstwa
Naszego Mesjasza
Którego nie poznają.
Jako trzymasz filary naszego życia
Nie upuścisz
Nas ze swej dłoni
Tak aby poznali że nie jesteśmy sami
A znaki twoje
Wznosiły niebo i ziemię
Serca i sumienia
Aby Narody widziały i obaczyły cel swego istnienia.
A prawo zepsucia
Nie powstawało
Wbrew twego
Uczucia Natury jaką nas obdarzasz.
I pragniesz obdarowywać.
Porusz niebo i ziemię
Oceany i morza
Aby ich strach przeszył
Jakiego w życiu nie doznali
Gdyż ich okrucieństwa przerastają wszystkie granice
rekin.
https://sites.google.com/site/poezjatytan/


Zrywać niewoli trent
Co toczy jak czerw
Ludzkie cierpienie
Z dolinami zepsucia
Rozkojarzonych
Mamrotach zarozumialstwa
W opętanej nagońcie
Wyższości
Tak by zaniemówił
Człowiek z przerażenia
Pod sztandarem nowej
Cywilizacji
Której nie znamy
A powolna śmierć
Zwija ludzi
Do piekieł Niemocy
Zakałą
Zabijania sumień
To w ich mocy
Z różnych źródeł narzędzi
Mieć
Powolna śmierć
Narodów
Z sumieniem i ciałem
Zapominasz
Że ostałeś otumaniony
Językiem słowa
Jako powierzchowna zgodność
Iluzjonistycznych
Światełek
E telewizorze
Za który płacisz
A Prawda w zapomnieniu
Wyschła w twoich uczuciach
Nie rozumiejąc
W czym świata tron śmierci
Ostał utopiony

Językiem niezgody

A na poróżnieniu języków
Napisano śmierć
Gdzie przechwały słowa
Podnoszą tron śmierci
Czy taka to ma być cywilizacja
Zabijać innych i siebie
Odcinać od życia ducha i ciała
A strach
Pożera przerażenie świata
Boimy się niepewności
A ją popieramy
Gdyż zapomniał człowiek
kim jest.

rekin oceanu
.Poezja Natury
co skłania nas do myślenia
By w niej poukładać życie bez cienia.
Tak, by rozpalić ogień miłości,
który wytrwa czas nicości.
Patrząc na kataklizmy i upadki losu.
One uczą nas, by nie spaść z wozu.
Na którym jedziemy,
przez los nam dany.
Jedziemy, zakuci w kajdany.
Nawet o tym nie wiedząc.
Będąc niewolnikiem śmierci,

https://sites.google.com/site/gazetapoezja/

Polsko
Perełka świata
Nie depcz trudu pokoleń
A ci co na rękach noszą krew
Niewinnych i sprawiedliwych
Pokryją się w niesławie
Obyś tam nie była
https://sites.google.com/site/pulspoezji/

Potęga Prawdy
Jak głaz kamienny potęgi
Wytęż muskuły swej duszy
Gdyż nie siła w słabości
Człowieczej skarłowaciałej
Karykatury
Gdzie nienawiść podsycana
za plecami
Która zgnije jako faszyzm

https://sites.google.com/site/poezjisalon/


Prawda
A z nią słowo
Jest jak miecz obosieczny
Nie lękaj się słowa
Nie lękaj się tego co oświeca nasze dusze
Nie powracaj do pokuszeń
Lucyfera które bolą


https://sites.google.com/site/salonnetpl/

Któż może mieszać między nami - Kto nam może zakładać kajdany
Gdy z nami prawdziwa wolność której nikt nie podważy

Kto na nią się targnie ten się roztrzaska - Na kogo upadnie tego zmiażdży - Ale ty moja perełko abyś była czysta
By ci nikt nie miał nic do zarzucenia przed naszym Bogiem
Polsko; W mitrędze twojej i znoju twoim
Widzę cię kraino moja w prawdziwym stroju twoim
Boś moja; Ty co nękaniami konałaś jak nieboszczyk
Okłamana i okłamywana przez najwyższe autorytety kościelne
Gdzie twoje zdrowie w twojej odnowie
Gdzie w zbutwiałej nędze stoisz
Kto cię oszukał
Kto zmylił drogi
Podkowy pod nogo podłożył byś upadła
Nie tam droga
Nie te myśli co nami szarpią ku przepaści
Jesteś mi drogą polsko moja
Jak kwiat jedyny
Który zakwita prześliczną nadziei wiosny
Rekin oceanu - Grom
religijne
i różne masy misyjne mitręg porzucano tobą

Jak drzewem uschłym.
Otrzyj łzy ze swego oblicza
Naucz się wołać prawdziwego Ojca
I wyrzuć i odrzuć modlitwy co na palcach wyliczasz
Bo to nie twoje.
Bóg wprawdzie nie szuka ilości wznoszeń do niego
i ust twoich bez sumienia
Na którym kła-dzież rozmyty kamień bezdroży.
Bóg szuka pojednania z tobą z Duchem swoim
By cię chce okryć szczęśliwością swoją
Duchem swego światła Byś istniał na wieki. Rekin oceanu

Pieczęć Boga - Dla Narodów Świata
Mówisz o prawdzie a jej nie rozumieją
Gdzie jej drogi miłości I jej prawdziwe wiatry wieją i wznosić piękno jej okrycia
Nad wyraz co wznoszą jej uprawy w prawdziwych Winnicach sumień
Bo cóż nam opowiedzą o prawdzie ci co jej nie dotykają
Prawda pisze prawdziwy świat Prawdziwym haftem natury
Bo któż opowie nam o świecie tej ziemi. świętej natury
Jak nie mieszkańcy Niebios
Gdzie człowiek nie dotykał tej krainy.
Cóż czy nie mamy dróg drogowskazów
A kto nam powstawiał znaki zakazu
A kto nam zbudował ołtarze z krucyfiks białego
A kto namalował na ścianie z farb-ciemnego ciemność Przecież
Bóg naszym Duchem Miłością i naszym posłuchem naszych
sumień
Byśmy mogli go rozumieć prawdziwą jego mową
i dać sobie wbić pieczęć Boga
Do naszych sumień i myć je czystą wodą
Ducha Świętego
Tego nikt nie ma prawa stawiać znaku zakazu
Stawiając krucyfiksy
Dając tym do zrozumienia
że nie ma prawdziwego Boga.
Pieczęć Boga jest jedyną ostoją ludzkości którą to mają podążać Narody.
Bez tej świadomości sumienia nie może istnieć Naród - Narody Ludzkości

Wznoś - tam gdzie osnowa; wije swoje drogi prawd
i znamiona jej zapisuje nasze sumienie
pisz jej słowami swych gwiazd
I unikaj boczne cienie
Byś nie upadł.


Walcz swoją potęgą słowa
Wal prosto z mostu i na łeb
By nie ty ale twój wróg skomlał
Który ją zechce zagasić
Poezję duszy
Narodów kultury
By rozkwitały
Jak pęki kwiatów
W promieniu duszy
Co rozwesela nam
Dzień
Pomroku katuszy
https://sites.google.com/site/poezjitworczej/

https://sites.google.com/site/poezjapolska/

Lubię to! Skomentuj1 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale