To Stalin spowodował głód w Leningradzie i ponosi winę za śmierć setek tysiecy..

,, czy więcej ludzi

- Niemcy prowadzili blokadę,

nawet przy tzw. pełnej blokadzie  od strony lądu była  droga wodna( lub po  zamarzniętym jeziorze) przez  Jezioro  Ładoga.,

ale..

 Stalin nie zapewnił dostaw żywności dla oblężonego Leningradu

w pierwszej kolejności dostarczano amunicje broń oraz kolejnych żołnierzy

 gdyż Stalin nakazał prowadzenie nieustannych szturmów niemieckich pozycji

prowadziło to do ogromnych strat - i potrzeb dostarczania nowych żołnierzy i zaopatrzenia dla wojska.

( a wystarczyło tylko prowadzić ogień kontr bateryjny)

Niemcy nie atakowali, nie szturmowali Leningradu

to Armia Czerwona szturmowała  oblegających

----------------

rozumie to także wielu Rosjan

. Согласно правилам ведения войны, существовавшим во время Второй мировой войны, осада городов была совершенно законной формой ведения войны. Ответственность за гражданское население во время такой осады лежала исключительно на осажденных, а не на осаждающих.

Zgodnie z zasadami prowadzenia wojny w czasie II wojny światowej, oblężenie miast było w pełni legalną formą działań wojennych. Odpowiedzialność za ludność cywilną podczas takiego oblężenia spoczywała wyłącznie na oblężonych, a nie na oblegających.

- W jakim stopniu Stalin ponosi winę za ofiary oblężenia Leningradu?

--

?  w ogromnym, w decydującym

dodatkowo - jak także zauważają sami Rosjanie

Сталин вступил в войну с Финляндией. Это вынудило Финляндию войти в нацистскую "сферу влияния" и привело к тому, что они атаковали в направлении Ленинграда, чтобы вернуть территорию, потерянную СССР. Если бы финны этого не сделали, я думаю, что шансы на то, что нацисты смогут осадить Ленинград, были бы невелики

Stalin dokonał agresji na Finlandię. To zmusiło Finlandię do wejścia w niemiecką  „strefę wpływów” i doprowadziło do ataku na Leningrad w celu odzyskania terytorium utraconego na rzecz ZSRR. Gdyby Finowie tego nie zrobili, myślę, że szanse na oblężenie Leningradu przez Niemców byłyby nikłe.

albo taki temat

Kto żył w luksusie podczas oblężenia Leningradu i dlaczego to ukrywamy?

https://prosleduet.media/details/2024-01-31-siege-of-leningrad/

перед войной в Ленинграде серьезных запасов продовольствия в принципе не было. Союз готовился к наступательной войне – малой кровью на чужой территории – поэтому большие продуктовые запасы были сосредоточены на складах в Таллине и в Киеве, ближе к западной границе.

Przed wojną Leningrad nie posiadał żadnych znaczących rezerw żywności. Związek przygotowywał się do wojny ofensywnej – takiej, która wiązałaby się z minimalnym rozlewem krwi na obcej ziemi – dlatego duże rezerwy żywności były koncentrowane np. w magazynach w Tallinie i Kijowie, bliżej zachodniej granicy.

В первую очередь из города эвакуировали оборонные предприятия, авиационные заводы, музейные произведения искусства, а также топливо – ну и продукты питания. Эвакуация продовольствия из Ленинграда прекратилась только тогда, когда немцы окончательно перекрыли все железные дороги.

W pierwszej kolejności z miasta ewakuowano zakłady zbrojeniowe, fabryki samolotów, muzea sztuki, paliwa i żywność. Ewakuacja zapasów żywności z Leningradu ustała dopiero, gdy Niemcy ostatecznie odcięli wszystkie linie kolejowe.

Исследователи посчитали, что для того, чтобы обеспечить город необходимым для жизни количеством хлеба ежедневно требовались 5–7 барж с минимальной загрузкой. Барж было даже больше, но поставки муки так и не начались

Specjaliści obliczyli, że potrzeba było 5-7 barek z minimalnym ładunkiem dziennie, aby zapewnić miastu niezbędną ilość chleba na utrzymanie ludności przy życiu. Barek było jeszcze więcej,

ale dostawy mąki nigdy się nie rozpoczęły.

И вот теперь давайте попробуем ответить: отчего нынешнее руководство России так боится вопросов по поводу событий давно минувших дней? Казалось бы, ну 80 лет уже прошло, уже и начальники умерли, и все эти маршалы-полководцы… И в конце концов, в самом вопросе «Можно ли было избежать этих жертв?» нет неуважения к подвигу ленинградцев, в этом вопросе есть забота об их памяти. Так почему не разобраться в том, как можно было бы избежать этой страшной трагедии?

A teraz spróbujmy odpowiedzieć:

dlaczego obecne władze Rosji tak boją się pytań o wydarzenia z odległych dni?

Wydawałoby się, że minęło już 80 lat, przywódcy już nie żyją, a wszyscy ci marszałkowie i dowódcy…

A ostatecznie samo pytanie: „Czy można było uniknąć tych ofiar?” nie jest wyrazem braku szacunku dla bohaterstwa leningradczyków, lecz troski o ich pamięć.

Dlaczego więc nie zbadać, jak można było uniknąć tej strasznej tragedii?

...'

A partyjnym przywódcom w Leningradzie żywności nie brakowało

Oto przykładowo, jak dietę miejskiego komitetu szpitalnego opisuje daleki od znaczenia urzędnik – instruktor wydziału kadr leningradzkiego miejskiego komitetu Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (b) Nikołaj Rybkowski:

Вот, например, как описывает рацион горкомовского стационара далеко не самый важный чиновник – инструктор отдела кадров Ленинградского горкома ВКП(б) Николай Рибковский:

    «Каждый день мясное – баранина, ветчина, кура, гусь… колбаса, рыбное – лещ, салака, корюшка, и жареная, и отварная, и заливная. Икра, балык, сыр, пирожки и столько же чёрного хлеба на день, тридцать грамм сливочного масла и ко всему этому по пятьдесят грамм виноградного вина, хорошего портвейна к обеду и ужину».

Codziennie mięso – jagnięcina, szynka, kurczak, gęś... kiełbasa; ryby – leszcz, śledź, stynka – smażone, gotowane i w galarecie. Kawior, wędzony łosoś, ser, pasztety i taka sama ilość czarnego chleba dziennie, trzydzieści gramów masła, a do tego pięćdziesiąt gramów wina gronowego, dobre porto na obiad i kolację”.