Czy Obama czerpie z Tuska?

Oczywiście trzeba tu zachować odpowiednie proporcje, ale to może być coś z tej metody. Metody dobrej i sprawdzonej. Nie wiem czy w tej sprawie Obama czerpie z Tuska. Pewnie nie, ale metoda jest ta sama. I efekt też będzie podobny.

Zakończyły się wybory w Stanach Zjednoczonych. Wygrał Barack Obama, chociaż były takie chwile, że nie zawsze było to pewne. Dzisiejszy wpis traktuje więc jako historyczny. Jako zapisanie początku kolejnej kadencji pierwszego czarnoskórego prezydenta USA.

Konkretne refleksje w tej kwestii mam dwie. Pierwszą taką, że ta kampania wyborcza - przynajmniej wedle wielu komentatorów - mimo wszystko wykopała w Ameryce poważne rowy. Rowy, których nie zakopie nawet wezwanie Mitta Romneya do modlitwy za powodzenie prezydentury konkurenta. Ameryka, a przede wszystkim coraz więcej jej mieszkańców nie czuje też, że ma związki z Europą. Z tradycją brytyjską. Czuje bardziej związki z Azją, Ameryką Południową, Afryką czy Meksykiem. I ta powiększająca się tendencja znajdzie także pewnie odbicie w drugiej prezydenckiej kadencji Baracka Obamy.

I kwestia druga. Jak próbować zakopać rowy, które powstały między Amerykanami w kampanii wyborczej? Najprościej będzie dla Obamy po prostu podkraść Romney’owi niektóre punkty programu i je zrealizować. Chyba takie właśnie zapowiedzi padły w wystąpieniu prezydenta elekta. Mówił bowiem o walce z deficytem budżetowym, a przede wszystkim o tym, że chce rozmawiać z Romney’em o wspólnej pracy dla Ameryki. Może to tylko słowa, ale może rzeczywiście ma taki plan. Trochę jak Donald Tusk, który w drugim expose skradł nieco punktów programu profesorowi Glińskiemu. Oczywiście trzeba tu zachować odpowiednie proporcje, ale to może być coś z tej metody. Metody dobrej i sprawdzonej. Nie wiem czy w tej sprawie Obama czerpie z Tuska. Pewnie nie, ale metoda jest ta sama. I efekt też będzie podobny.

Tu polityka zaczyna swój dzień: www.300polityka.pl