Odczepcie się od transseksualistów!

Doprawdy, moi drodzy, nie ma się z czego śmiać. To poważna przypadłość. Nazywanie tego chorobą psychiczną jest absurdem. To zaburzenie, owszem, ale nie choroba umysłowa. Poczytajcie:

Dla niektórych osób płeć, z którą się utożsamiają, będzie różnić się od płci nadanej im przy narodzinach. Może się zdarzyć, że sytuacja ta wiązać się będzie z przeżywaniem bardzo silnego stresu upośledzającego codzienne funkcjonowanie – mówimy wówczas o dysforii płciowej.

Przeczytałam jakiś czas temu historię mężczyzny, który całe życie czuł się kobietą. Dopiero zaakceptowanie tego, że urodził się ze „złymi” genitaliami, pozwoliło mu zapanować nad emocjami i odkryć radość życia. Jest na drodze do pełnej tranzycji. Życzę mu/jej wszystkiego dobrego. W ogóle każdemu nieszczęsnemu transpłciowcowi życzę jak najlepiej, to w końcu cholernie przykra rzecz, której nie da się wyleczyć terapią ani lekami, trzeba to po prostu uznać, być może nawet pójść pod nóż, w przeciwnym wypadku człowiek męczy się do końca życia. Cieszcie się, Wy, normalni obywatele Polski, że nie spotkało Was coś podobnego. I nie drwijcie z takich osób, to haniebne.