Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał zabezpieczenie dotyczące czworga sędziów wybranych przez Sejm do Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał w Strasburgu zobowiązał polskie władze do powstrzymania się od działań utrudniających im objęcie urzędu i wykonywanie obowiązków sędziowskich. Więcej TUTAJ.
Cytat jest. Notka na salonie24 też więc napiszę krótko o analfabetach w sądach i rządach. Pierwszy wystartował niejaki Tusk:
Pytanie zadał ale odpowiedzi już nie udzielił.
"Nie będę opisywał znanego już wszystkim cudu wystukanego przez laskę marszałka, ale przypomnę, że:
"Czworo sędziów wybranych przez Sejm skierowało skargę przeciwko Polsce do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Reprezentowała ich mecenas Sylwia Gregorczyk-Abram, która według mediów jest szykowana na nowego Rzecznika Praw Obywatelskich przez koalicję rządową".
Teraz napiszę, dlaczego kierujący skargę nigdy sędziami nie powinni być i mam nadzieję, że Prezydent "wybitnych" sędziów nie zaprosi do pałacu, by niezwłocznie przysięgę złożyli. Co automatycznie oznacza dla wymienionych przejście ze stanu sędziowskiego do stanu socjalnego. Czego im serdecznie życzę. Powracam jednak do krótkiego przedstawienia prawnej strony składania skarg do ETPC.
Zasadą jest, że przed skargą do ETPC trzeba wykorzystać krajowe środki odwoławcze. ETPC zwykle odrzuca skargę, jeżeli droga krajowa nie została wyczerpana. Jednak nie trzeba korzystać ze środka, który jest nieskuteczny, niedostępny, czysto uznaniowy albo nadzwyczajny i nie należy do normalnej drogi odwoławczej. Tak wynika także z polskich objaśnień ETPC do formularza skargi.
Tekst podkreślony na czerwono jest wyraźnym przekazem, że przyjęcie skargi do ETPC jest możliwe tylko w wypadku, że na terenie państwa (Polska) niemożliwe jest przeprowadzenie całego procesu prawnego.
ETPC wyraźnie zwrócił uwagę, że w Polsce panuje dziadostwo prawne i kompletny upadek sądownictwa co zamyka drogę prawną pokrzywdzonym i otwiera drogę prawną do ETCP. Dokładnie wskazano winnego (prawdopodobnie jest to mafia sędziowsko- polityczna) i nakazano natychmiastową naprawę sądownictwa, zaczynając od najniższego szczebla sądownictwa.
Najprościej mówiąc: nie zawsze trzeba dojść do końca każdej możliwej procedury, ale trzeba wykorzystać te środki, które są realne, dostępne i mogą naprawić naruszenie. ETPC wyjaśnia, że środek krajowy musi być dostępny i skuteczny, czyli zdolny do rozwiązania problemu; jeżeli Trybunał uzna dany środek za nieskuteczny, skarżący nie musi go wcześniej próbować.
Przykłady sytuacji, w których można próbować argumentować brak obowiązku pełnej drogi krajowej:
W kraju nie ma skutecznego środka prawnego dla danego naruszenia.
Środek istnieje tylko teoretycznie, ale w praktyce nie działa.
Środek jest niedostępny dla skarżącego w konkretnej sytuacji.
Środek jest nadzwyczajny lub uznaniowy, a nie zwykłą częścią procedury odwoławczej.
Zarzut dotyczy samej przewlekłości lub braku skuteczności postępowania, ale wtedy trzeba uważać, bo w wielu państwach istnieją specjalne skargi na przewlekłość.
Tak to Donaldzie funkcjonuje.
Komentarze
Pokaż komentarze (11)