Wyuzdani..

"Być obojętnym. Bez duszy i serca. Obojętnie się budzić i z taką samą wyuzdaną obojętnością zasypiać. Nosić ja w sercu, jednocześnie serca nie posiadając. Taka abstrakcja. Nikogo nie całować. Nikomu nie pozwalać się kochać. Tylko oddychać i trwać." Sławomir Łuczak

Tylko obojętność przechodzi bez słowa...
Moment, kto ostatnio ze mną rozmawiał?
Moment, kiedy ja zainicjowałam z kimś dialog?

Lęk przed byciem zranionym, odrzuconym - to właściwie też jeden z apartamentów obojętności.
Nie trzeba wąchać krat więziennych, by mieć je odciśnięte na policzku.
Mechanizmy obronne podają posiłki przez bezpieczny lufcik.

Kiedy ktoś ma na czyimś punkcie obsesję - to też z przypowieści o obojętności, bo nie czuciu.
Niby jakaś temperatura zarejestrowana, niby coś się dzieje, niby czyjeś imię tłucze się w jaźni jak mucha o szybę.

Ale to tylko obojętność.

"Gdybym wcześniej wiedziała, że należy wiązać się z partnerem o podobnym poczuciu humoru, nie uprawiałabym seksu tak często." Kate Beckinsale

Czyż nie jest tak, że obojętność szybciej doprowadzi do seksu, niż wspólny śmiech?

Najtańszy seks to ten z patronatem obojętności. Najdroższy - gdy się kocha...

2 filmy.
"Jack Strong" i "Le Temps De L'Aventure"

Łączy je jedno - oba tak naprawdę zaczynają się w ostatnich 20 minutach. Wcześniej nie ma nic.

Chyba w 4 sążnistych wywiadach Pasikowskiego wyczytałam, jak irytuje go polska szkoła filmowa, wyłuszczył jej kardynalne, powielane przez dekady błędy, maniery - by w swym ostatnim filmie pójść dokładnie tą samą drogą. Warsztatowo - film nie do oglądania. Prowadzenie aktorów - do poziomu papierowych postaci, bez nerwu, bez krwi - pomimo jej atrapy na twarzy.

"Le Temps De L'Aventure" - w tym filmie jest jeszcze dziwniej. No bo jedziesz sobie pociągiem, czy metrem, jakiś obcy facet nieopodal, a ty łamiesz cały plan dnia, by go szukać, by się o niego ocierać, by w końcu dobijać się do jego hotelowych drzwi i bez słowa - zaliczyć numerek. Potem wychodzisz, chcesz wrócić na tory zaplanowanego dnia, ale ponownie wracasz do hotelu i ...

A wszystko zimne, twarz aktorki jakby była po tygodniu bezsennej balangi - żadnych iskier, napięcia, ożywione figury z muzeum madame Tissot.
I w tym wszystkim on pyta żegnającą się z nim nieznajomą - to że spali ze sobą nie sprawia, że poznali się:

- Dokąd teraz idziesz?
- Wracam do Ibsena...
- Że też przyszło mi zazdrościć martwemu Norwegowi..

To nie z miłości czy nienawiści popełniamy najgorsze błędy życiowe.
Obojętność ich najwięcej generuje, też dlatego - że karmi się bylejakością, ersatzami.
Obojętność daje iluzoryczne poczucie bezpieczeństwa - pomykamy z nią pod pachą, a w nocy odkrywamy  w zdumieniu skaleczenia, siniaki, zapalenie spojówek...