o ile jeszcze stosunkowo niedawno
umiał się ledwo podpisać
o człowieku z wystawy można powiedzieć, że pożera wręcz treści oczami
na ogół krótkie wiadomości i komentarze
w różnych serwisach społecznościowych z funkcją "wstaw/polub komentarz"
jeśli któregoś dnia nie umieści gdzieś swojego komentarza
wydaje mu się, że... znika
staje się zupełnie nie-ważny, albo wręcz nie-ważki
i dopiero umieszczenie komentarza nadaje mu poczucie własnej masy
co wcale nie znaczy, że dzięki temu staje się dla kogoś rzeczywiście ważki czy też ważny
nikt mu jednak tego nie powie, wręcz przeciwnie, będą go karmić złudzeniami
żeby w ten sposób nie utracić własnych
szczerość jako pierwsza padła ofiarą internetu
który miał być czymś w rodzaju okna na świat
a stał się oknem na miliardy innych okien
na ogół szczelnie zamkniętych
na których powywieszano różnorakie zasłony
z obrazkami przedstawiającymi wszystko
tylko nie prawdę
zresztą - cóż to jest prawda
Piłat czułby się w tym świecie jak ryba w wodzie
a może tamten po prostu wcale tak nie różnił się od naszego
kiedy nadchodzi noc
okna przygasają
a on odkłada z nabożeństwem laptop
i zasypia z martwym wzrokiem utkwionym w wygaszacz ekranu
czasem śni mu się, że jest moderatorem
i może dowoli usuwać komentarze, blokować i usuwać konta
jaki on wówczas jest szczęśliwy
najważniejsze, żeby znowu przespać burzę
która nadchodzi od strony Jeruszalaim
i nie słyszeć jak wołają: na krzyż z nim!
zresztą, Administrator wie co robić
i nie dopuści, żeby w jego serwisie
wybuchły jakieś zamieszki
...
Komentarz poetycki. Człowiek z wystawy: I. Mają wszystko w kieszeni
Komentarze
Pokaż komentarze (3)