b-Lech-blo-G.
Jestem, więc myślę. Myślę, by poznać. Poznaję, aby zrozumieć. Jestem.
6 obserwujących
397 notek
113k odsłon
137 odsłon

Teatr Empatia - zjawisko efemeryczne w Domu Kombatanta i Pioniera Ziemi Szczecińskiej

Teatr Empatia - *Grona Grudni*a
Teatr Empatia - *Grona Grudni*a
Wykop Skomentuj

Wspomnienie, to stan istnienia Teatru Empatia

                                                  image

    Aż nie chce się wierzyć. To już piąta premiera Teatru Empatia. Ów nietuzinkowy, jak na Dom Pomocy Społecznej, z założenia , poprzez stałą pracę Mieszkańców nad aktorskimi umiejętnościami – profesjonalny na miarę możliwości przybytek muz: Melpomeny – muzy śpiewu, później tragedii – jej godłem jest maska teatralna i  Talii – muzy komedii i poezji pasterskiej – posiadającej maskę komiczną powstał w Naszym Domu w roku 2012 z inicjatywy Lecha Galickiego, moderatora kultury i oświaty, za zgodą byłego kierownictwa Domu. Trzon składu aktorskiego stanowiła grupa mieszkańców:  Witold Czarnecki, Alicja Czuraba, Maria Magdalena Wołoszczuk i Henryka Szafranek. Także pracownicy działu Rehabilitacji ( statyści itp.).

                                                         image

     Cóż to były za piękne czasy raczkowania Teatru Empatia. Czytania scenariuszy, powtarzanie w nieskończoność tych samych kwestii, ćwiczenia z zakresu fonetyki, choreografii, umiejętności i zasad poruszania się na scenie i wielu, wielu aktorskich podstaw tego zawodu. A dyscyplina na próbach – przede wszystkim! Absolutna „ dyktatura” reżysera. Poprzeczkę postawiliśmy sobie wysoko. I dało to znakomite efekty. Wystawiliśmy w kolejności spektakle: Ławka Papkina, Grona Grudnia, Ktoś Inny, Dżender, czyli Wielkie Bum i teraz CukinodoCuki. Zainteresowały się nami środki masowego przekazu: telewizja, radio, prasa. Świetnie wypadaliśmy na Przeglądach Teatrów Amatorskich. Dziennikarze często mówili: grają świetnie, ale to seniorzy i jak im się chce? Chciało się chciało i to bardzo. Po premierze zmęczeni a za chwile już tęskniliśmy za sceną. Podobnie było z przygotowaniami do spektaklu CukinodoCuki. Groteska sceniczna. W pierwszych czytaniach reżyser musiał nam tłumaczyć sens wielu kwestii, bo to komedia nieco surrealistyczna.  Ta kolejna, piata premiera była bardzo ważna, ponieważ dała wielu osobom sygnał, że nie jesteśmy teatrem chwilowym, efemerycznym – lecz prawdziwym Teatrem Empatia ( w w nim terapii ogrom: teatroterapia, muzykoterapia, psychoterapia, socjoterapia etc.) a przede wszystkim radość obcowania z wysoką kulturą. Jeszcze tyle przed nami. Tak myśleliśmy. To było w  latach powstania i dynamicznego działania Teatru Empatia ( 2011 - 2016). - / teraz w sennym, technicznym, intencjonalnym przez zwolenników niskiej kultury - zawieszeniu działania niechcianego Teatru.

                                                                                                                     


    Mieliśmy przygotowane kolejne premiery, ale postanowiono inaczej - tak, aby Teatr, którego zespół otrzymał Dyplom Prezydenta miasta Szczecin - zneutralizować.  Zachęcamy  zatem do zobaczenia zdjęć z premier i innych zdarzeń odzyskanych i zarchiwizowanych, bo po zmianie osób kierujących Domem wyrugowano je ze Strony Internetowej. Okazało się, że za pomocą prostych zabiegów można wymazać, nawet najpiękniejszą przeszłość. Einstein by tego nie przewidział. Oto ostatnie fotografie, które pozostały nam dokumentujące działalność Teatru Empatia. Zjawiska nieprzemijającego. We wspomnieniach aktorów i widzów. Dom zapewnił wówczas Teatrowi Empatia podest sceniczny i oświetlenie – reflektory teatralne oraz kurtynę etc. Wyjazdy na przeglądy teatrów amatorskich. Dało to większy komfort gry aktorom oraz podwyższyło widzom jakość odbioru.To inwestowanie w teatralną kulturę DPS – u przy Romera w Szczecinie było niezwykle cenne dla mieszkańców i jego miarę można odczytywać w skali rosnących braw po kolejnych spektaklach. Coraz więcej osób znajdowało się w bezpośredniej sferze oddziaływania magii sztuki teatralnej      ( mieszkańcy i pracownicy) i dawało to wszystkim duże poczucie artystycznego spełnienia w ciężkiej doprawdy, ale jakże wspaniałej pracy: aktora, scenografa, kostiumologa itd. Plakaty i ogłoszenia w Internecie mówiły, że Teatr Empatia  z DPS „ Dom Kombatanta i Pioniera Ziemi Szczecińskiej” przy ulicy Eugeniusza Romera 21 – 29 w Szczecinie zapraszał w  na kolejny spektakl. I było to wielkie święto. Pozostała powszedniość.

                                                           image

  No, przecież, samo życie jest także teatrem? I często targowiskiem zazdrości i próżności.

                                                                                                                        image

                                                                                                             image

                                                                                                            image

                                                                                                                    image

                                                                                                                  image

                                                                                                      image

                                                                                                                  imageimageimage

No, cóż. Żegnamy.

Zespół Teatru Empatia ( z tego i drugiego Świata).

                                                                                                                


Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura