Jednak politykier

Jarosław Kaczyński kandyduje na urząd prezydenta.

Gdyby był strategiem, trzymałby się partii i dyrygowałby członkami PiS. Oni, przecież są oczarowani nim, więc lykają wszystko.

Niestety. Wybrał drogę: jakoś to będzie, a na fali współczucia po śmierci Lecha, wybiorą mnie.

Tyle, że nieprzekonani do prezesa Kaczyńskiego już wiele o nim wiedzą i nie dadzą się nabrać, choćby na plaże w Tunezji czy Egipcie.

Dorośli ludzie wiedzą też, że facet, który przez dziesiątki lat, nigdy nie żył samodzielnie i bez mamy, ma tylko swoje przyzwyczajenia, a o trudach życia codziennego niewiele wie.

A nawet nastolatkowie wiedzą, jak się prowadzi samochód. Wiedzą też, że internet nie służy tylko do oglądania pornosów i picia przy tym piwa. Prezes Kaczyński ma takie wyobrażenia.

Więcej, większość narodu wie od dawna, czym są np. aquaparki. Pan prezes dopiero niedawno rozgryzł tę tajemnicę.

Z czysto ludzkiego wymiaru, wpółczuję prezesowi Kaczyńskiemu. On jest oderwany od zwyklego życia i jest trochę z innej epoki, więc na współczesne patrzenie na ludzi i świat, nie ma co u niego liczyć.

Dlatego życzę mu szczęścia osobistego, ale nie życzę sobie i moim rodakom, takiego prezydenta.

Nie można Polsce zgotować kolejnego, dziwacznego eksperymentu.