PAN WSZYSTKOJEDNO

 

 

 Zbigniewowi Herbertowi

 

― Dobrze że przychodzisz

 

              żyję w chorobie

              nie śpię

              boje się

 

              ludzi

              aniołów

              złego

 

              słów

              ciszy

              i tego co pośrodku

 

― Cuda nie lubią reflektorów

 

              Słabe:

              serce

              wzrok

              credo

 

              Mocne:

              rozum

              gniew

              obawa

 

              Względne:

              szczęście

              nieszczęście

              obojętność

 

― Po jednej stronie biel po drugiej ciemność

 

              przekreślony początek

              i koniec pod kreską

              zwyczajny nieziemski zakątek

 

              śmietnik w studni podwórka

              w głębi kapliczka

              pośrodku trzepak „dwururka”

 

              Czy?

              Czyście?

              Czyściec?

 

― Nie skarżę się Nie sławię Nie oczekuję

 

               wczoraj dzieci

               patrzyły

               na Przeczystą

 

              jak się kiwała

              na „dubeltówce” smutna

              bez jednego oka

 

              kapliczkę spowiła ciemność

              w śmietniku pan Wszystkojedno

              słuchał mowy proroka

 

― Dobrze że mnie odwiedzasz

 

              w nieszczęściu

              załamaniu

              chorobie

 

              gdybym tylko wiedział

              ile jest prawdy

              w zwiastowanym słowie

 

              zostałem ażeby dzielić los

              ale to los podzielił się mną

              z nami ― posłuchaj pęka kłos

 

              larwa okleja go snami

 

― Lecz nic nie jest jak we śnie

 

              ślepe

              głuche

              nieme

 

             płyną przeze mnie

             rzeką

             strumieniem

 

              życie

              śmierć

              zawieszenie

 

              i jeszcze coś

 

― Wierzę że nie jesteś stąd

 

               ciekawe

               jak wytłumaczę się żonie

               gdzie byłem pól wieku

 

               wyszedłem

               tylko

               wyrzucić śmieci

 

              a spotkałem

              ciebie

              mój Nieczłowieku

 

― Każdy ma własną górę Synaj

 

              …

 

              niegodny stoję

              z odkrytą głową

              i w kapciach

 

              przed chwastem gorejącym jak blizna

              a wokół muchy mdławy zapach

              wymiocin ― zepsucie nieład zgnilizna

 

              pozwól mi obmyć popiołem

              ciężar nie mojej winy

              okaleczony świat na chirurgicznym stole

 

              cieszy się że był ubezpieczony

 

― Świtanie...

 

              Grzech:

              pierworodny

              pośredni

              śmiertelny

 

              [niezawiniony]

 

             Miłość:

              własna

              toksyczna

              naiwna

 

              [czysta]

 

             Wiara:

              zła

              ślepa

              fanatyczna

 

              [nielogiczna]

 

― Dziękuję że przychodzisz

 

              w chorobie

              niemocy

              zwątpieniu

 

Dziękuję ― kimkolwiek jesteś... Cieniu

 

              29.10.2012

              Dublin