Blog
Matuzalem-in-spe
Jan Herman
Jan Herman filozofia życia codziennego
83 obserwujących 2292 notki 1206788 odsłon
Jan Herman, 12 lutego 2019 r.

Odczepcież się od Biedronia…! Rzecz o googlarce Marsyliance

436 2 1 A A A

Głównym argumentem na rzecz obecności Biedronia w polityce – była u zarania jego odmienność. Chyba że to ja jestem „odmienny na głowę”, który mam zainteresowania pokrewne miłośnikowi mirabelek i szczawiu z nasypu. Ktoś niedawno mi doniósł, że uchodzę za kogoś „z lat 80-tych”. To jest faktycznie poważna odmienność. 

Jest nasz Biedroń dzieckiem Transformacji. Najpierw lgnął do lewicy, bo tylko ona prawdziwie ujmowała się za odmiennymi: ekologami, bezrobotnymi, bezdomnymi, LGBT, itd., itp. To był czas jego intensywnych kontaktów z Panią Senator, Profesor Marią Szyszkowską, która była wówczas – nie wiedzieliśmy, bo i skąd – tuż przed zawałem swojej politycznej kariery. Wydała wtedy pośpieszną i nieco eklektyczną książkę „Lewicowość w XXI wieku”. Była sumieniem polskiej lewicy, jej najbardziej egzaltowaną, ale też rozumną cząstką.

Dociekliwi biografowie któregoś dnia napiszą, jak i dlaczego w nim dojrzała beznadzieja w myśleniu o lewicowości. Uznał w każdym razie, bez wykonywania gwałtownych ruchów, że to nie jest przyszłość, a on przyszłości zapragnął.

Kiedy więc priorytetem politycznym było udarne europeizowanie się i równoległe amerykanizowanie się – Biedroń został „aparatczykiem samorządowym”, a właściwie po różnych przymiarkach palikotowych – widowiskowo zajął pozycję w mieście mającym dość zatęchłości. To za jego czasów lotnisko w Słupsku przestało być polskie, czego jeszcze Robert nie rozumiał tak jak był powinien. Uczył się w tym czasie, jak selekcjonować petentów i rozmaitych społeczników, opędzał się też od „warszawskich” lewicowców. Nic miastu właściwie nie dał, bo to robota na dwie-trzy kadencje.

No, i dotrwał do czasów, kiedy w Polsce starła się łże-europejskość z total-patriotyzmem – starannie wyszukał miejsce dla siebie i w pojedynkę próbuje zastąpić „zjednoczoną opozycję”.

* * *

Stawiam niezmiennie od jakiegoś czasu tezę, o której wielu powie, że jest ryzykowna: w Rzeczpospolitej po 1989 roku nie zrobi kariery nikt (poza wyjątkami z palców jednej ręki), na kogo „cisi” nie mają poważnego „haka”, albo kogo nie wspiera super-kamaryla euro-pałaców . Długi, niemoralność, donosicielstwo, korupcja-malwersacja, odmienność, lekkoduszność, zbyt swobodne politycznie słowa. Za mojego życia w ostatnich 30 latach zaciszono niejednego ambitnego, który ratując honor nie dał się wpasować w tę normę, ale też promowano i nawet po śmierci pomnikowano wielu wybitnych, pasujących do tego standardu, „stukniętych” przez ONI-ych.

Więc Biedroń – raczej się nie mylę – nie nosi w sobie „stuknięcia”, jest mapeciątkiem euro-pałaców. I tu ogłoszę coś, co już przemycałem: Helga pogrzebała niemieckie szanse (patrz Erhard, Kohl), grając „niełatwą” wobec kowbojów, Europę reorientuje się na Lalusia, ale coś w tej zagrywce nie funguje, więc ktoś poszedł po rozum do głowy i wymyślił naszego Robiego jako uosobienie „polityka na nasze czasy” (patrz: Karolina Minkiewicz, „Metrosexuality as a modern model of masculinity”).

Biedroń wizerunkiem przebija Tuska i Kaczyńskiego razem wziętych. Koniecznie razem. Jest apetyczny dla Europy i Ameryki, a nasz grajdołek już się z nim oswoił. Ale kto osiągnął ten poziom opisu – musi też pamiętać „profil wrażliwości” wziętej „kantystki” Szyszkowskiej, cynizm projektu „żołądkowej gorzkiej”, musi też przynajmniej próbować dociec, dlaczego Robert chce – jak rzekłem powyżej – w pojedynkę zastąpić Zjednoczoną Opozycję, udając Marsyliankę.

* * *

Moi stali Czytelnicy kupili jak pelikany wczorajszy żarcik („Odczepcież się od Kaczyńskiego”), więc spokojnie konstatowałem ich dezorientację, nieliczni pamiętali mi wczoraj, że jestem „bolszewik-putinista”.

W nagrodę za to podaję im na tacy Roberta Biedronia. Wzorzec polityka globalnego, dla którego nawet duży powiat jest zbyt ciasny, a zabawa w partyjność parlamentarną stojącą pod znakiem „widłaczenia” (brania na widły „każdego, kto nie z nami”) – kłóci się z poczuciem estetyki. Dlatego kilka dni temu napisałem” Wiosna to projekt majowy, do jesieni śladu po nim nie zostanie. Dlatego się Robert nie krępuje i obiecuje prawie tyle co googlarka. Czego jeszcze tam nie doczytał – doda do maja. Kto nadal mysli, nauczony „wczorajszym”, że żartuję – niech zapamięta, bo już więcej nie powtórzę: nasza googlarka-Marsylianka w pojedynkę zastępować będzie przez kilkanaście tygodni całą Zjednoczoną Opozycję. I jedyna osoba, której nie zrobi krzywdy – to Tusk-Kaczyński. Wymieniłem dwa imiona…?


Opublikowano: 12.02.2019 07:17.
Autor: Jan Herman
Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

...jaki jestem - nie powiem, ale poczytaj blog... Więcej o mnie znajdziesz w książce Wł. Pawluczuka "Judasz" (autor mnie nie zna, ale trafił w sedno). O czym jest ta książka? O zmaganiu się człowieka z własnym losem, wiecznością, z Panem Bogiem. O miłości, zdradzie, rozpaczy i ukojeniu. Saszka, prosty chłopak z białoruskiej wioski, po rewolucyjnej zawierusze, podczas której doświadczył wszystkiego, wraca w rodzinne strony i próbuje żyć tak jak inni. Ale kiedy spotyka samozwańczego proroka Ilię, staje się jego najwierniejszym uczniem i apostołem... Opowieść o ludzkich głodach - seksualnym i religijnym - o związkach erotyki i polityki, o tłumionej naszej prawdziwej naturze, o nieortodoksyjnej, gnostyckiej i prawosławnej religijności, tajemnicy i manipulacji wreszcie.................................................... UWAGA: ktokolwiek oczekuje, że będę pisał koniecznie o sprawach, które są "na tapecie" i konkurował na tym polu ze znawcami wszystkiego - ten zabłądził. Piszę bowiem dużo, ale o tym najczęściej, co pod skorupą się dzieje, a widać będzie za czas jakiś.

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • @niekompetencja Kupuję to, w całości zacytuję w notce na swoim blogu "prywatnym" (Potargane...
  • @osasunna Ja zajmuję się tzw. funduszami pomocowymi. Zrywam umowy raz na 6-7 przypadków JH
  • @Wolniak Mały drobiażdżek, ale naprawdę mały: mowa jest o spółdzielni komunarnej, która...

Tematy w dziale Polityka