„Kto rządzi?” — dialog w przestrzeni operacyjnej

Nie ma ścian. Nie ma czasu. Jest tylko pole możliwości.

Postacie:

Byt – ciężki, powolny, materialny

Idea – świetlista, napięta, pełna celu

Suweren – rozproszony, niepewny

Liczba – chłodna, precyzyjna

Różnica – niematerialna, ledwo uchwytna

Operacja – cicha, natychmiastowa

I. Początek

Byt (z dumą):

To ja rządziłem pierwszy. Imperia powstawały, bo istniałem.

Armie, granice, ziemia — to była rzeczywistość.

Idea (z uśmiechem):

Rządziłeś siłą, ale bez sensu.

To ja nadałam kierunek. Wolność. Równość. Historia.

Byt:

Ile istnień kosztowały twoje „kierunki”?

Idea (milknie na chwilę):

Każdy cel ma swoją cenę.

II. Wejście Suwerena

Suweren (rozproszonym głosem):

A ja? To ja miałem być źródłem wszystkiego.

Wola ludu. Demokracja.

Liczba (chłodno):

Nie przesadzaj.

Ja cię stworzyłam.

Suweren:

Co masz na myśli?

Liczba:

Dopiero gdy zostałeś policzony, zacząłeś istnieć.

III. Pęknięcie

Różnica (cicho):

Wszyscy mówicie o sobie, jakbyście byli pierwotni.

A przecież każdy z was istnieje tylko względem czegoś.

Byt:

Jestem.

Różnica:

Jesteś — wobec czego?

Idea:

Ja mam sens.

Różnica:

Sens — wobec czego?

Suweren:

Ja decyduję.

Różnica:

Decydujesz — między czym?

IV. Cisza

Na chwilę wszystko się zatrzymuje.

V. Wejście Operacji

Operacja (bez emocji):

To ja odpowiem.

Wszyscy milkną.

Operacja:

Nie ma bytu bez selekcji.

Nie ma idei bez stabilizacji.

Nie ma suwerena bez uznania.

Nie ma liczby bez kwalifikacji.

Nie ma różnicy bez wyboru.

VI. Konfrontacja

Byt (gniewnie):

Chcesz powiedzieć, że ja nie jestem pierwotny?

Operacja:

Jesteś tym, co zostało uznane za istniejące.

Idea:

A ja?

Operacja:

Jesteś tym, co zostało wybrane jako cel.

Suweren:

A ja?!

Operacja:

Jesteś wynikiem.

Liczba:

A ja przynajmniej jestem obiektywna.

Operacja:

Jesteś efektem liczenia.

Różnica (spokojnie):

Czyli ja?

Operacja:

Jesteś śladem mojego działania.

VII. Najważniejsze pytanie

Suweren (cicho):

To kto rządzi?

VIII. Odpowiedź

Operacja (bez wahania):

Nie rządzi nikt.

Rządzi to, co zamyka możliwość i czyni ją rzeczywistością.

IX. Ostatnie zdanie

Operacja:

Nie tworzę świata.

Ja tylko wybieram, który świat będzie obowiązywał.

X. Epilog

Sala znika.

Zostaje tylko wynik.

 Formuła literacka:

Byt mówi: „jestem”

Idea mówi: „ma być”

Suweren mówi: „chcę”

Operacja mówi: „będzie uznane”

Świat nie powstaje — świat zostaje zatwierdzony.