Przed otwarciem wina...

Powoli zbliżam się do drzwi - o matko! Bije mi serce. Trema. Trema! I jest - nie wiem czemu ale czerwone paznokcie, działają na każdego mężczyznę.

"Uwielbiam, jak tutaj jesteś"

Zawsze będę.

Często siedzimy w milczeniu i nie boli nas cisza. Ponieważ jesteśmy starymi przyjaciółmi.

Przed chwilą wyjechała. Uwielbia słoneczniki - dlatego zostawia mi je na pożegnanie, a ja jej wręczam papierośnicę, którą w końcu dokończył mój znajomy.

Ja zawsze będę w Polsce. Ona będzie tutaj od czasu do czasu bywać. Pójdzie do bożnicy i pomodli się za mnie. Ona wierzy, ja nie wierzę. Dobrana para przyjaciół - jak ogień i woda. Ja napiszę do niej list - błagalny, żeby przyjeżdżała. Ona odpisze - jak to zwykle w swoim prostym stylu - "Kocham Cię, braciszku. Za rok się spotkamy".

Wie, jak wygląda wrzesień kiedy jestem sam w mieszkaniu. Dlatego często dzwoni - ponieważ, w każdej chwili odchodzę.

Odchodzę nawet teraz.

Ta ziemia to moja ziemia. Jej ziemia to ziemia obca. Podobno człowiek może się przyzwyczaić. Ja nie potrafię.

Cisza. Pokój. Cisza. Trema. Trema! Lecz serce nie bije. Nie! Chwila...

Serce zaczyna bić.

Ktoś właśnie zapukał...

"Uwielbiam, jak tutaj jesteście..."

Moi przyjaciele... Przynieśli wino.

Do jutra salonowicze! Adieu!