54 obserwujących
1321 notek
1329k odsłon
91 odsłon

Posterunkowy Władysław Olewniczak

Wykop Skomentuj



Podczas zajść, które miały miejsce w czasie pochodu komunistycznego 1 maja 1922 r. w Warszawie rannych zostało 7 policjantów z wydziału defensywy (walka ze szpiegostwem i komunizmem i działalnością antypaństwową). Jeden z nich - Władysław Pawiński został ciężko ranny. Z kolei Władysław Olewniczak, wywiadowca "defensywy", posterunkowy służby śledczej Policji Państwowej, zginął w wyniku otrzymanego od komunistów postrzału w brzuch. Do zabójstwa miało dojść u zbiegu ulic Miodowej i Senatorskiej, kiedy grupa policjantów ruszyła na pomoc żołnierzowi zmagającemu się z grupą komunistów w walce o komunistyczny transparent z wywrotowym hasłem (być może z którymś z tych - "niech żyje rewolucja!", "niech żyje komunizm!", "niech żyje republika rad!").
"Dosięgła go kula bolszewicka, gdy wraz z kilku innymi funkcjonariuszami policji śpieszył na pomoc nieznanemu żołnierzowi, odbierającemu sztandar komunistyczny".

Posterunkowy P.P. Władysław Olewniczak przez całą wojnę służył w Legionach, później brał udział w walkach w obronie Lwowa i wraz z dywizją litewsko-białoruską zdobywał Wilno. Następnie wstąpił do policji. Dwukrotnie ranny na wojnie otrzymał odznaczenia za waleczność.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 5 maja 1922 r. w kościele pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła (zburzonym później przez Niemców).

Pomimo rozpłakanego dżdżem nieba znaczny zastęp osób zgromadził się po południu przed kościołem św. Piotra i Pawła na Koszykach. Publiczność wszystkich stanów i zawodów przybyła dla oddania ostatniej posługi poległemu  od kuli bolszewickiej w dn. 1 maja pracownikowi służby śledczej policji państwowej, ś.p. Władysławowi Olewniczakowi.
Szczupłe mury kaplicy przedpogrzebowej, gdzie i w blasku świec ustawiono na katafalku trumnę ze zwłokami ofiary, ledwie zdołały pomieścić przybyłych przedstawicieli władz z pośród których zdołaliśmy zauważyć, wicemarszałka sejmu, Maja, ministra spraw wewnętrznych, p. Kamieńskiego, wiceministra dr. J. Dunikowskiego, komisarza rządu, p. Borzęckiego, prokuratorów sądu apelacyjnego Hubnera i sądu okręgowego Rudnickiego, komendanta policji m.stoł. Warszawy, Sikorskiego, w towarzystwie zastępcy komendanta, p. Charlemagne, zastępcę gł. komendanta policji państwowej, Wardęskiego, dyrektora departamentu M.S.W., p. Urbanowicza, naczelnika urzędu śledczego, p. Sonnenberga z zastępcą p. Kurnatowskim, dyr. Swolkienia, insp. Snarskiego. Z wszystkich komisarjatów przybyły liczne delegacje.
Po odprawieniu modłów w kaplicy trumnę złożono na karawanie, obwieszonym licznemi wieńcami, wśród których były: od komendy głównej policji państwowej, od komisarjatu rządu, od VI okręgu pol.
państw:, od komendanta VI okręgu, od kolegów.
Gdy karawan otoczyli żołnierze 36 p.p. w rynsztunku bojowym, ruszył cały kondukt, liczący kilka tysięcy osób, w tem mnóstwo inteligencji i pań, na Powązki. Na czele jechał pluton honorowy policji konnej, za nim szedł pluton policji pieszej z orkiestrą, oraz oddział piechoty 36 p- p . z muzyką. Obie orkiestry grały naprzemian przez długą drogę marsze żałobne. Pochód żałobny skierował się Al. Jerozolimskiemi, ul. Bracką, Szpitalną, placem Napoleona i Mazowiecką przez plac Teatralny na Powązki. Chodniki tych ulic były przepełnione publicznością, która w ten sposób chciała oddać cześć ofierze zbrodniczej kuli. Kiedy zdążono na miejsce wiecznego spoczynku, podczas zdejmowania zwłok z karawanu orkiestra policyjna pożegnała je po raz ostatni, a szwadron konny sprezentował broń. Zaczęło się już ściemniać, gdy zdążono ku mogile. Po odprawieniu modłów przez duchowieństwo i odśpiewaniu pieśni przez chór policyjny, przemówili wzruszająco kapelan policji państwowej, ks. dr A. Wyrębowski oraz p. red. Paciorkowski. W chwili, gdy trumnę miano opuścić do grobu, rozległy się potężne dźwięki "Roty", której dwie zwrotki odśpiewali uczestnicy tej żałobnej uroczystości.

Wykop Skomentuj
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura