Niemiecki nowy porządek w Polsce. Kary za śpiewanie Hymnu-1940/1

 

Fragment "Czarnej Księgi" (tom: The German New Order in Poland):

"Józef Gruchot z Krotoszyna, został skazany przez niemiecki sąd na 8 miesięcy więzienia za śpiewanie polskiego Hymnu Narodowego w dzień polskiego Święta Narodowego, 3 maja 1940 r.

Litzmannstadter Zeitung z dnia 12 stycznia 1941 r. donosi, że w Kaliszu, robotnik Stanisław Glapa oskarżony o publiczne śpiewanie polskiego Hymnu Narodowego został skazany na dwa lata więzienia.

Wcześniejsze wydanie tej gazety - z 8 stycznia 1941 r. donosi, że Zygmunt Gralewski, lat 18 otrzymał karę 9 miesięcy więziania w Łodzi za śpiewanie we wrześniu 1940 r. polskiego Hymnu Narodowego. Za to samo "przestępstwo" Czesław Jasiński, robotnik z Kutna, również odsiaduje wyrok w więzieniu.

Znane są przypadki, że ludzie byli skazywani na śmierć za śpiewanie polskiego Hymnu. Ostdeutscher Beobachter informuje 14 marca 1941 r., że 2 Polaków: Edward Lembicz, lat 36, rymarz, i Jan Mikołajczyk, lat 25, woźnica, zostali skazani na śmierć. Dnia 12 stycznia 1941 r. śpiewali publicznie Hymn w restauracji w Poznaniu, pobili właściciela, który próbował im przeszkodzić.

Ostdeutscher Beobachter z 22 kwietnia 1941 donosi, że sąd specjalny w Poznaniu skazał Polaka na karę śmierci za śpiewanie w lutym 1940 r. polskiego Hymnu Narodowego.

Uczennica, lat 17 odsiaduje wyrok w więzieniu w Częstochowie. Została aresztowana podczas przeszukania domu wśród jej rzeczy znaleziono tekst polskiego Hymnu Narodowego, w którym wers "Marsz, marsz Dąbrowski", nawiązujący do polskiego generała armii napoleońskiej, został zmieniony na "Marsz, marsz Sikorski".

Litzmannstadter Zeitung, w swoim wydaniu z dnia 26 listopada 1940 r. wydrukowało informację, że Sąd w Kaliszu skazał sklepikarza, Józefa Lipkę na 2 lata więzienia za przepowiadanie niemieckiej klęski i twierdzenie, że jego zdaniem Niemcy opuszczą Kalisz tak szybko jak go zajęli. Józef Tomczyk, robotnik, został skazany na 18 miesięcy za wieszczenie niemieckiej klęski. W Grudziądzu Władysław Lewandowski został skazany na 18 miesięcy za "manifestowanie nastrojów antyniemieckich". Ostatnie dwie sprawy zostały również opisane w Litzmannstadter Zeitung z 12 stycznia 1941 r."

"The German New Order in Poland" książka wydana w Londynie pod koniec 1941 r., znana jako "Czarna Księga" (wraz z pierwszym tomem pt: "The German Invasion of Poland").

część:
http://felsztyn.tripod.com/germaninvasion/id4.html

Współautor książki - Jan Paweł Moszyński (ur.1902 r.) doktor praw, publicysta, przedwojenny redaktor i wojenny konspirator, został 28 kwietnia 1943 r. wywieziony z Pawiaka do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Wraz z nim w transporcie znalazło się 400 innych mężczyzn i 107 kobiet. Wśród nich, znani z nazwiska - działacz harcerski, artysta malarz, student polonistyki i poeta, oficer lotnictwa, inżynier geodeta, fryzjer, studenci architektury PW, profesor UW - dr filozofii i germanista, płk Wojska Polskiego, ekonomista, uczeń, monter, ekonomista, oficer WP, dwaj kolejni studenci PW, major pilot, technik mechanik, uczeń, inżynier elektryk, prawnik, student SGGW, żołnierze AK, podchorąży WP, student medycyny...

12 zdjęć ze skanami z książki można zobaczyć tutaj:
http://www.aukcjoner.pl/gallery/014402241-3.html#I3

Jako przykład niemieckiego sędziego może posłużyć Hans Krüger (zabijał w Chojnicach) późniejszy współzałożyciel i działacz wysokiego szczebla organizacji "wypędzonych".
 

"Hans Krüger (ur. 6 lipca 1902 w Szczecinku, zm. 3 listopada 1971 w Bonn) - działacz NSDAP, zbrodniarz wojenny, po 1945 przewodniczący Związku Wypędzonych, polityk CDU, poseł Bundestagu i federalny minister ds. wypędzonych.
 
W 1922 ukończył studia prawnicze i nauk politycznych, następnie pracował jako sędzia w sądach w niemieckim Stargardzie (od 1937) i podczas okupacji w Chojnicach (do 1943). W 1923 wstąpił do NSDAP i w 1923 wziął udział w hitlerowskim puczu monachijskim (wg ankiety personalnej). 17 października 1939 mianowany na stanowisko Orstgruppenleiter NSDAP w okupowanych Chojnicach nadzorował działania administracji miasta i był sędzią miejscowego sądu. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi Wojennej. Od 1943 powołany do Wehrmachtu. Po 1945 organizował w RFN Związek Wypędzonych, którego był przewodniczącym od 1959 do 1964. Od 1957 do 1965 był posłem Bundestagu, a w latach 1963 - 1964 ministrem federalnym ds wypędzonych.

Wydał bardzo liczne wyroki śmierci, wobec Polaków za takie czyny, jak np. zbicie okna w domu Niemca, bójkę, przypadkową katastrofę kolejową. Według zeznań świadków Krüger stał ponadto na czele specjalnej komisji, która jesienią 1939 r. zatwierdzała listy Polaków, rozstrzeliwanych następnie bez sądu w chojnickiej "Dolinie śmierci"[1]. W Polsce rozpoczęto kompletowanie aktu oskarżenia przeciwko Krügerowi w 1964. Pod wpływem opublikowanych w prasie (Der Spiegel) oskarżeń wobec Krügera kanclerz federalny Ludwig Erhard odwołał go ze stanowiska. Jednak prokuratura niemiecka odmówiła wszczęcia procesu ze względu na brak dowodów winy." http://pl.wikipedia.org/wiki/Hans_Kr%C3%BCger_(polityk)

***