Stanowisko Marcina Dybowskiego w sprawie FSSPX

Jak prymitywnie społeczeństwo jest manipulowane?

Dzisiaj trafiłam na nagranie z dnia 3 lipca 2026 r.:

W komentarzu pod tym nagraniem Marcin Dybowski pisze: ...To jest konflikt pomiędzy tymi, którzy nie mają wiary i niszczą naszą wiarę, lecz dysponują jeszcze tylko nagą siłą i władzą, a domagają się posłuszeństwa w imię posiadania tej nagiej siły i władzy a tymi, którzy nie mają siły i władzy ale mają jedynie wiarę i tej wierze tradycyjnie chcą pozostać wierni. Fenomenalne i epickie starcie, które może doprowadzić do odnowienia naszej cywilizacji wokół klasycznych wartości i na bazie klasycznych dla naszej cywilizacji dylematów, których konsekwencje sięgają życia wiecznego w Niebie lub piekle. Ten zbawienny konflikt przed nami mógł postawić dla naszego dobra tylko sam Bóg, Władca historii!!! ...  

Marcin Dybowski dzieli osoby wierzące na dwie grupy, wierni FSSPX i pozostali katolicy.  Wg. statystyk w dniu 1 listopada 2025 w szeregach Bractwa było /źródło/:

• 2 biskupów FSSPX
• 733 księży  FSSPX

Na świecie kościół katolicki liczy ponad 1,422 miliarda wiernych. Liczba wiernych Bractwa FSSPX szacowana jest na około 600 tysięcy. Według Marcina Dybowskiego: 

 wśród 10 000 katolików tylko 4 zachowało prawdziwą wiarę.

Nie wnikając w fałszywą argumentację Marcina Dybowskiego sam fakt takiej krytyki wprowadza duże zamieszanie wśród katolików. 

Zgodnie z zasadami sztuki wojny SUN TSU,
 nieliczna grupa FSSPX pragnęła stanąć na czele całego kościoła rzymskokatolickiego i nim sterować.
  Jedynym ich orężem miała być liturgia w rycie trydenckim. 

Kościół rzymskokatolicki, to ponad 1,422 miliarda wiernych, to również już 2024 roku 465 tysięcy duchownych, w tym 5525 biskupów [źródło].   Struktury parafialne i wspólnoty wiernych funkcjonują w ponad 190 krajach. Jest to wielka organizacja o bardzo skomplikowanej strukturze. Naturalne jest, że w tych strukturach mogą funkcjonować różni "ukryci wrogowie KK" działający podobnie jak FSSPX.

Bractwo FSSPX sprzeciwia się posoborowym zmianom. Argumentuje, że to Watykan porzucił depozyt 2000 tradycji, podczas gdy oni stoją na straży katolickiej ortodoksji i dawnej liturgii. Jest to kłamstwo, kościół nie walczy z tradycją. W strukturach kościoła rzymskokatolickiego liturgię w tradycyjnym rycie rzymskim (tzw. mszę trydencką) sprawują zgromadzenia i instytuty posiadające pełną jedność ze Stolicą Apostolską, tj:

• Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra FSSP,
• Instytut Dobrego Pasterza,
• Duszpasterstwa Tradycji Łacińskiej, listę lokalizacji w całym kraju można sprawdzić na stronie MszaTrydencka.pl, np. w Warszawie msza św. w kościele przy ul. Karolkowej,
• Niektóre zakony.

Wydawnictwo ANTYK Marcin Dybowski

W dorobku Wydawnictwa ANTYK znajduje się szereg pozycji związanych z działalnością Bractwa FSSPX. Wśród najważniejszych tytułów, często rekomendowanych w środowiskach Tradycji Katolickiej, wyróżniają się:

• Najświętsza Ofiara. Nauka o Mszy świętej wyjęta z pism wybitnych włoskich świętych, dzieło autorstwa św. Alfonsa Liguoriego oraz św. Leonarda z Porto Maurizio.  [2022r.]
• Ruch liturgiczny. Od Guerangera przez Beauduina do Bugniniego – książka pióra Didier Bonneterre, przybliżająca historię oraz krytyczną analizę zmian w liturgii, które doprowadziły do posoborowej reformy.  [2022r.]
• Katechizm Rzymski. Tom 3. Dekalog i Modlitwa Pańska. Wydanie poszerzone o Trzy Dodatki. Katechizm Soboru Trydenckiego wydany z rozkazu św. Piusa V  [2022r.]
• Porządek Melchizedeka. Obrona katolickiego kapłaństwa, autor Davies Michael  [2024]
• Wielkie świętokradztwo i ohyda spustoszenia, Autor: James F. Wathen  [2023]

Oprócz książek ściślej związanych z krytyką zmian posoborowych wydawnictwo ANTYK Marcin Dybowski specjalizuje się w krytyce Objawień Maryjnych:

• Garabandal. Objawienie Boże czy mamienie szatańskie?, autor ks. Józef Warszawski. Książka pierwotnie wydana w Rzymie w 1970 roku, analizuje rzekome objawienia maryjne z hiszpańskiej wioski San Sebastián de Garabandal z lat 1961–1965.
• Problem Medziugorie, autor ks. Jan Wójtowicz. Książka wydana w 1996 roku, a w roku  2025 wydawnictwo Antyk ją wznowiło.

W bibliografii ks. Jan Wójtowicz powołuje się na opracowanie z 1991 roku Pielgrzymka Pokoju, autor SVETOZAR Kraljević OFM. Prawdopodobnie ks. Jan Wojtowicz nie przeczytał tego opracowania. Autor w sposób bardzo wiarygodny opisuje sytuację polityczną w Jugosławii w trakcie pierwszych objawień w Medjugorie. Kto tę książeczkę przeczyta, nie będzie miał wątpliwości o ich wiarygodności.

W 2025 roku wydawnictwo ANTYK Marcin Dybowski wydało książkę Michaela Daviesa "Medziugorie. Pierwszych dwadzieścia jeden lat 1981-2002. Na podstawie źródeł". Książka ta została napisana w 2002 roku, a polskie jej wydanie jest chyba jedynym na świecie.

Michael Davies (1936-2004) – brytyjski nauczyciel, tradycjonalista katolicki, to autor wielu książek na temat kondycji katolicyzmu po Soborze Watykańskim II. Dwie swoje książki poświęcił demaskowaniu rzekomych objawień w Medjugorie. Zaangażował się w obronę abp. Marcela Lefebvre’a. W 1992 r. Michael Davies został wybrany prezydentem Międzynarodowej Federacji Una Voce, zrzeszającej stowarzyszenia tradycyjnych katolików z ponad 20 krajów świata, głównie Europy i Ameryki Północnej. W Polsce działa Stowarzyszenie Una Voce Polonia, które jest członkiem Federacji. Książka ta to zbiór wrogich publikacji z lat 1981-2002.

W 1981 roku Jugosławia była państwem komunistycznym wrogo nastawionych o religii katolickiej. We wspomnianych publikacjach powtarzana jest propaganda komunistyczna z okresu od lat 60.tych XX wieku.

Czy jest to tylko zwykły konflikt interesów?

Ceremonia wyświęcenie 4 nowych biskupów FSSPX 

Wypowiedź ks. Mateusza Szerszenia: ...Nie potrafię też nie zauważyć symboliki samej ceremonii. Wielu spodziewało się liturgii podkreślającej majestat katolickiej Tradycji. Tymczasem konsekracje odbyły się pod namiotem, w sąsiedztwie słupów wysokiego napięcia, podczas ulewnego deszczu, który utrudniał nawet rozdawanie Komunii Świętej. Miało być odwołanie do wielowiekowej tradycji Kościoła, a obraz, który zobaczył świat, bardziej przypominał prowizoryczne zgromadzenie niż uroczystą liturgię biskupią. Trudno nie dostrzec w tym gorzkiej symboliki.

To bardzo smutne pożegnanie. Niestety trudno było oczekiwać innego zakończenia, gdy prywatne przekonanie o własnej nieomylności zwycięża nad wspólnym zmysłem wiary Kościoła. Gdy radość z pozostawania w opozycji staje się silniejsza od pragnienia jedności, droga prowadzi nieuchronnie do rozłamu.

Nie cieszy mnie ekskomunika. Nigdy nie jest ona radością dla Kościoła. Jest dramatycznym środkiem, po który Kościół sięga po to, aby uświadomić powagę sytuacji i wezwać do nawrócenia. Trzeba modlić się nie przeciwko tym ludziom, lecz za nich. Bo celem Kościoła nie jest potępienie kogokolwiek, ale powrót każdego człowieka do pełnej komunii z Chrystusem i Jego Kościołem. ... [link]