Przemysław T. Kudliński Przemysław T. Kudliński
48
BLOG

Podsumowanie Konkursu

Przemysław T. Kudliński Przemysław T. Kudliński Polityka Obserwuj notkę 2
Drodzy Państwo, jesteśmy bardzo szczęśliwi i zadowoleni, można powiedzieć, że pierwsza nasza akcja ogólnopolska zakończyła się pełnym sukcesem. Pomimo tego, że jesteśmy młodziutkim ruchem, organizacją, która skupia w swych szeregach niewielu członków, przyznajemy się szczerze, że rozpiera nas radość z tego, że poprzez Ogólnopolski Konkurs na plakat promujący jedyny, zakończony pełnym sukcesem narodowo-wyzwoleńczy zryw Polaków, którym było Powstanie Wielkopolskie, osiągnęliśmy sukces.

Nie ma w tych słowach krzty nieprawdy, poświadczają to liczne telefony, które otrzymywaliśmy w trakcie trwania konkursu, i po jego zakończeniu. Dzwoniły do nas i dzwonią osoby z różnych stron Polski, gratulując nam, jako jedynej organizacji w Polsce skutecznej promocji, czyli poinformowania Społeczeństwa Polskiego o zwycięstwie Polaków w Powstaniu Wielkopolskim, zwycięstwie przez lata w żaden sposób nienagłaśnianym na arenie ogólnopolskiej.

Warto by było na przyszłość zbadać, zastanowić się, przemyśleć i zanalizować, dlaczego tak się działo przez dziesiątki lat, że w Polsce obchodzono wszystko, a cicho było o Polakach walczących, przelewających krew i ginących po to by Wielkopolskę przyłączyć do Macierzy, do Polski, do Ojczyzny.

Dziwne to i smutne zarazem, tym bardziej smutne, kiedy otrzymuje się telefon z małej śląskiej miejscowości i gdy zapłakana kobieta dzwoniąc dziękuje nam, że zorganizowaliśmy ten konkurs. A dziękuje, dlatego że od dziesiątek lat w Polsce była cisza o Powstaniu Wielkopolskim, w Polsce a co za tym idzie w tej miejscowości w której ona mieszka. A przeprowadzili się na Śląsk z Wielkopolski po II wojnie światowej. Ojciec tej Pani zginął w Powstaniu Wielkopolskim, płacząc mówiła, że przez długie lata nikt, nic u nich nie wspominał o naszym Powstaniu i nagle po ogłoszeniu konkursu, młodzież szkolna chcąc wziąć udział w konkursie zainteresowała się Powstaniem Wielkopolskim, zainteresowała się na tyle że sąsiedzi tej Pani zaczęli przychodzić do ich domu i gratulować im bohaterskiego ojca i dziadka poległego w Powstaniu Wielkopolskim.
Z jednej strony to miłe, ale zarazem bardzo smutne, bo co robiły kolejne rządy, prezydenci naszej Ojczyzny, dlaczego milczeli w każdą kolejną rocznicę Powstania Wielkopolskiego, zwycięskiego Powstania, zarazem hucznie obchodząc każde przegrane przez Polaków zrywy narodowe i inne klęski zaistniałe na terenie Polski.
Gdzie przez te lata były i co robiły władze Wielkopolski, czy władze stolicy Wielkopolski Poznania, dlaczego nie wymusiły ni razu na Polskich rządach czy kolejnych prezydentach ogólnopolskich obchodów zwycięstwa Powstańców Wielkopolskich, dzięki którym Wielkopolska została przyłączona do Macierzy, do Ojczyzny wszystkich Polaków, do Polski.

To dobrze że każda gmina, powiat w Wielkopolsce co roku mniej lub bardziej hucznie obchodzą kolejną rocznicę Powstania, to dobrze że władze wojewódzkie co roku organizują obchody Powstania Wielkopolskiego, ale przecież Wielkopolska leży w Polsce, naszej Ojczyźnie i wszystkim Polakom należy się przynajmniej jakaś forma informacji że Polacy w Wielkopolsce nie dość że walczyli to wywalczyli wolność, suwerenność i dzięki swym ofiarom przyłączyli Wielkopolskę do Ojczyzny, a poprzez to zwycięstwo tchnęli ducha w polski naród, tworząc poprzez to Polskę silną zarówno duchem jak i orężem. Dlaczego tak się działo przez tyle lat, na to pytanie prędzej czy późnij trzeba będzie sobie i narodowi odpowiedzieć.

Ale miałem pisać podsumowanie konkursu, więc powiem tak:

Na podstawie oceny fachowców, a jurorami konkursu między innymi byli Profesorowie Akademii Sztuk Pięknych z Poznania, Pan Profesor Krzysztof Kochnowicz i Pan Profesor Eugeniusz Skorwider, wyłonieni zostali zwycięscy i tak:

  • Pierwsze miejsce zajęła Klara Michalska z Łodzi, jako zwyciężczyni otrzymała główną nagrodę, zgodnie z regulaminem konkursu,  w wysokości 1000 złotych, ufundowaną przez Pana Bogdana Szpryngiela z Opola, wydawcy nowego polskiego dwutygodnika „Gazeta Prawdy”, ponadto jako zwyciężczyni, korzystając z regulaminowych uprawnień, pierwsza wybierała dodatkową nagrodę i wybrała skuter, nagrodę ufundowaną przez mieszkańców, przedsiębiorców, handlowców i osoby pracujące na poznańskiej Wildzie, oraz przez członków naszego ruchu społecznego – „Kluby Patriotyczne Orle Gniazdo”, którego pierwszy oddział powstał właśnie na Wildzie.
      
  • Drugie miejsce zajął Marcin Górecki z Poznania, otrzymał nagrodę 700 złoty, ufundowaną przez Parafię Św. Wawrzyńca z Pniew i Radnych Gminy Pniewy, a z dodatkowych nagród wybrał sobie nowoczesny monitor do komputera ufundowany przez firmę "Zbych-Pol & Mobet" Pana Zbigniewa Szczęsnego z Mogilna.

Ciąg dalszy informacji już wkrótce

 
 
Żeby Polska była Polską
Żeby Polska była Polską

Przemysław T. Kudliński ...po prostu człowiek ... Kontakt: poczta | gg: 7010003   Czym jestem?   Szarą żywą bryłą Która przez życie toczy się szare, Bez sensu, Bez wiary w człowieka, W istnienie. Bo czym jest istnienie bez wiary? Jest mrokiem, pustynią, kamieniem, Nicością. Jest powolnym konaniem.                       Grudzień 1973 PeKa ...te słowa napisałem w 1973 roku, gdy odchodził najbliższy memu sercu człowiek, mój dziadek. Człowiek który nauczył mnie szacunku do innych ludzi, człowiek dla którego wszystko wokół, ludzie, zwierzęta, przyroda, było ważniejsze niż on sam. Tak to wówczas odbierałem, ale gdy otrząsnąłem się, zrozumiałem że to było złudzenie, dziadek po prostu był człowiekiem całym swym sercem i duszą i dlatego był taki a nie inny. Dawał siebie innym i dostawał... Minęło tyle lat, kocham go, podziwiam i staram się mu dorównać, czy mi się to uda? ...marzy mi się żeby moje przyszłe wnuki żyły w normalnym państwie, w państwie w którym politycy służą państwu a nie państwo politykom. Dla mojego dziadka ja byłem najważniejszy, a może mi się tak wydawało - ale naprawdę tak się czułem gdy z nim przebywałem, i kocham go za to, chcę więc być taki jak on, kochać swoje wnuki i dać im wszystko co pozwoli im godnie żyć, no nie dosłownie dać, ale stworzyć takie warunki by dzięki swojemu zaangażowaniu mogli żyć godnie. Zacznijcie robić to samo, bądźcie natchnieniem dla najbliższych i stwórzcie im możliwość zaangażowania się w pracę dla swojego dobra, dobra najbliższych, niech nauczą się pracować po to by uczciwie i godnie żyć. W niektórych przypadkach zacząć trzeba będzie od samych siebie - zacznijmy więc razem... 

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (2)

Inne tematy w dziale Polityka