A co, jeśli to fakty są brutalne?

No właśnie, dziennikarze i PO zarzucają Kaczyńskiemu, że wrócił do języka brutalności i agresji. A co, jeśli tak po prostu było? Czy o takich rzeczach można mówić spokojnie? A jeśli nawet można, to czy wolno? Jak niby to należałoby powiedzieć? Malkontentów proszę o konstruktywne propozycje: jak powiedzieć to, że premier wstrzymywał prywatną wizytę ofiar ze względów pr-owskich, jak powiedzieć, że nie zatroszczył się o ciało Prezydenta? Prosty człowiek widać jestem, bo mi wyobraźni nie starcza, a gdy próbuję coś "delikatnego" sklecić, to bełkot mi wychodzi, od któregona wymioty się zbiera.

Media dokonały tu dalszej manipulacji wybijając na czołówkę zdanie Kaczyńskiego o zbrodniczej polityce, tymczasem jeśli w ogóle któreś, to właśnie to zdanie wypowiedziane było w gniewie i emocjach, w chwili, gdy brat dowiedział się o śmierci brata, a jeśli teraz przytacza je Kaczyński, to nie jako swą aktualną opinię, co po to, by naświetlić zaskakujące zdanie Sikorskiego, który proroczym spojrzeniem rozwikłał w 15min tajemnicę katastrofy, nad którą ponoć pracuję obecnie dwie komisje i dwie prokuratury.

Relację Kaczyńskiego o "pościgu" i ciałach potwierdził dzisiaj Adam Lipiński w wywiadzie dla Polski the Times. Sądzę, że mina pana Sikorskiego tylko zyska na szlachetnej zaciętości, jego uśmiech przyprawia mnie o mdłości.

Jedyny szczegół do którego można sie jeszcze przyczepić, to ów tajemniczy deszcz Brudzińskiego, bo że było błoto, tego nikt nie kwestionuje.