Miałem dziwny sen

Miałem dziś dziwny sen. Nadal rządziła PO, ale jakaś inna. Premierem był Schetyna a marszałkiem Sejmu Gowin. Nie  było tam Donalda Tuska, który za to prowadził własny program w TVN Style o dobieraniu krawatów do podawanego deseru ("Jestem przekonany, że Polacy docenią beż do bezy"). Janusz P. w telewizji pokazywał się już tylko w reklamach prezerwatyw i wibratorów ("I tak uzbrojony ruszyłem do boju"). Stefan Niesiołowski przeszedł do SLD ("To jedyna partia zdolna dać odpór Ka-tfu-czystowskiej zarazie"),  SLD zaś zglaszało właśnie projekt ustawy o prawie, ba, obowiązku do aborcji dla każdego, zwłaszcza dla małżeństw homoseksualnych, od pierwszego dnia ciązy do trzydziestego roku życia. PiS pod przewodem RMiFC "Radio M. i faceci w czerni" przez okrągły rok odprawiało drogi krzyżowe zajmując jeden pas ruchu, ale to nikomu nie przeszkadzało, gdyż wybudowano tyle dróg, że tą samą ulicą mogły jednocześnie przechodzić manifestacje neofaszystów i antyfaszystów i nawet nie bylły w stanie dorzucić do siebie jajkami. Panował taki dobrobyt, że każdy miał po dwa samochody. Uzmysłowiłem sobie jednak, że i tak każdy chodził pieszo, przynajmniej częściowo - z powodu plagi kradzieży bał się bowiem zostawić samochodu pod domem, więc jeździł dwoma na raz odjeżdżając jedynie tak daleko, by drugi wóz mieć w zasiegu wzroku i wtedy wracał się po niego piechotą.

Wtedy obudziłem się zlany potem, zdając sobie jednak sprawę, że okoliczności jakie mi się przyśniły, faktycznie bliskie są takim, w jaich PO stała by się dla mnie partią wybieralną. Gdyby aktywiści Schetyny i ideolodzy Gowina wyrugowali z niej pijarowców Tuska, wyrzucili szumowiny i zabrali się ostro do roboty, to kto wie, mogła to by być całkiem sympatyczna partia, na którą byłbym w stanie zagłosować (bez poczucia niesmaku), zwłaszcza, gdyby pogłębiła się klerykalizacja PiSu.