4 obserwujących
2 notki
2558 odsłon
850 odsłon

Pierwszy „Czarnobyl"

Wieża fabryki w Bhopalu (Indranil Mukherjee / AFP / Getty Images)
Wieża fabryki w Bhopalu (Indranil Mukherjee / AFP / Getty Images)
Wykop Skomentuj9

21:30 – nocna zmiana, jeden z pracowników rozpoczyna rutynowe czyszczenie zablokowanych rur przy pomocy wody pod wysokim ciśnieniem  

22:44 – pierwsze krople wody przedostają się do zbiornika nr E610 poprzez jeden z przeciekających zaworów; zbiornik zawiera 43 tony toksycznego izocyjanianu metylu (MIC); woda, transportująca jony z rdzy pokrywającej wnętrze rur, wchodzi w gwałtowną reakcję z MIC, system chłodzący mający za zadanie utrzymać niską temperaturę w zbiorniku nie działa – temperatura skokowo wzrasta

0:00 – MIC, normalnie w stanie ciekłym, zaczyna przechodzic w stan gazowy; pracownicy przebywający w pobliżu wyczuwają zapach gazu i zgłaszają to do kierownictwa, które diagnozuje problem jako nieznaczący przeciek i udaje się na herbatę; tymczasem coraz większe ilości MIC ulegają wrzeniu co prowadzi do dalszego wzrostu ciśnienia w zbiorniku; wadliwe wskaźniki znajdujące się w sterowni nie pokazują żadnej zmiany aż do momentu, w którym podskakują do maksymalnego poziomu

0:25 – wysokie ciśnienie doprowadza do zerwania zaworów bezpieczeństwa oraz rozszczelenienia betonowej pokrywy zbiornika; MIC ulatnia się i przemieszcza wewnątrz instalacji; operator centrali wydaje pracownikom nocnej zmiany polecenie zneutralizowania gazu – jedno z glównych urządzeń mających powstrzymać wyciek (wodna pluczka absorbująca gaz z wykorzystaniem sody kaustycznej) nie działa; tony podgrzanego MIC bez problemów przedostaja sie dalej

0:45 – toksyczny gaz wdziera się przez wieżę zakończoną aparatem mającym spalić jakikolwiek uciekający gaz – system spalania jak równiez spryskiwacze nie mogą zostać włączone jako że od kilku już miesięcy pozostają wyłączone z uwagi na wadliwe ich zaprojektowanie; MIC wyswobadza się na powietrze

0:50 – odbywa się ostatnia próba powstrzymania „ucieczki” gazu z wykorzystaniem „armatek” wodnych – woda nie jest w stanie dosięgnąć szczytu wieży

1:00, 3 grudnia 1984r. – wybrzmiewa syrena alarmowa mająca ostrzec pobliską ludność przed zagrożeniem, ale po kilku chwilach zostaje wyłączona przez pracowników zakładu; chmura gazu opada spokojnie na dzielnice miasta zamieszkaną przez 500 tysięcy mieszkanców; ponad 3 tysiące giną w ciagu pierwszych kilku godzin (niewydolność płuc uniemożliwia oddychanie po czym następuje zatrzymanie akcji serca) a kolejnych 12 tysięcy w przeciągu następnych tygodni

Oto chronologia najwiekszej przemysłowej katastrofy w historii. Miała ona miejsce 35 lat temu. Wbrew pozorom, nie doszło do niej w Związku Sowieckim.

Jednym z glównym wydarzeń tego roku w kulturze masowej był niewątpliwie serial „Czarnobyl” stacji HBO. Serial zobrazował w sposób poruszający i wnikliwy tragiczne skutki wybuchu reaktora w tejże elektrowni atomowej.

Patrząc jednakże z perspektywy ilości ofiar czy wyrządzonych zniszczeń to wyżej wspomniane zdarzenie, do którego doszło dwa lata wcześniej w Bhopalu w Indiach, miało jeszcze bardziej fatalne konsekwencje. O ile Czarnobyl spowodował ogromne szkody i śmierć wielu osob w bezpośrednim otoczeniu elektrowni to Bhopal miał, i ma do dnia dzisiejszego, siłę rażenia o prawdziwie masowym i długotrwałym charakterze. To co lączy obie katastrofy to skala kłamstwa, manipulacji i zatajania informacji. W przypadku Czarnobyla przez aparat komunistycznego państwa, natomiast w przypadku Bhopalu przez przedsiębiorstwo Union Carbide.

Fabryka nawozów sztucznych w Bhopalu w stanie Madja Pradesz w północnych Indiach została otwarta w 1969r. i była kierowana przez lokalną spółkę, w której większościowym udziałowcem był Union Carbide, firma z Connecticut w USA. Od 1979r. jednym z czołowych produktów zakładu był karbaryl (sprzedawany pod nazwą Sevin). Produkcja karbarylu odbywała się z wykorzystaniem półproduktu MIC – silnie toksycznego związku, którego magazynowanie wymagało restrykcyjnych systemów bezpieczeństwa.

Nie była to jedyna metoda wytwarzania tego nawozu, ale z pewnoscią była najtańsza. Dlatego pod koniec lat 70-tych Union Carbide zmienił proces syntezy w dwóch „bliźniaczych” fabrykach (w Bhopalu oraz w Institute, w Zachodniej Wirginii), aby obniżyć koszty. Jednakże konkurenci Union Carbide kontynuowali wytwarzanie bez użycia MIC – drożej, ale zdecydowanie bezpieczniej.

Na początku lat 80-tych zintensyfikowano produkcję MIC spodziewając się zwiększonego popytu. W rzeczywistości na rynku nawozów nastąpiła dekoniunktura, co przełożyło się na zmniejszoną produkcję karbarylu a tym samym większy wolumen MIC przechowywany długoterminowo w zbiornikach. Audyt wykonany w Bhopalu i w Institute w tym samym okresie wykazał wiele uchybień w systemach bezpieczeństwa obu zakladów. Wobec tych ustaleń proces magazynowania MIC w zakładzie w USA uległ modyfikacji, wdrożono też konkretne zalecenia co do procedur bezpieczeństwa.

Wykop Skomentuj9
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Rozmaitości