Sekret szczęśliwych wakacji

Jastarnia
to moje ukochane i niczym niezastąpione
miejsce na Ziemi
gdzie każdego lata ciągnę skądkolwiek bym był
i cokolwiek bym
choćby nie wiem jak ważnego miał do zrobienia

Tu bowiem od dziecka spędzałem swe letnie wakacje
tutaj zbierałem siły
tu świętowałem sukcesy bądź lizałem rany
tu przywoziłem swoje kobiety
z tutejszych plaż napisałem doktorat
tu uczyłem moich studentów geologii morza
i również tutaj
przywożę od dnia jej przyjścia na świat
największą miłość swojego życia
Julkę
moją kochaną córeczkę

I również tutaj odkryłem przed laty willę
gdzie z moją jedynaczką mieliśmy szczęście odnaleźć
nasz letni rodzinny dom
o niespotykanym już dzisiaj klimacie przedwojennego letniska
który potwierdził maksymę mych dawno już zmarłych rodziców

iż sekret szczęśliwych wakacji to „starannie dobierane miejsca i ludzie”

I mieli rację Tata z Mamą bowiem ani ja, ani moja córka
nie zapomnimy nigdy
tej urokliwej hacjendy przycupniętej u stóp uśpionych bałtyckich wydm
porosłych rozczochranymi wiatrem garbatymi sosnami
miejsca
gdzie udało nam się spotkać ludzi, z którymi każdego lata w wakacyjnej porze
było nam dane codziennie przeżywać
obrządek
kultowych posiłków celebrowanych w przeszklonej jadalni
i
rytualnej porannej kawy popijanej drobnymi łyczkami w zacisznym patio
w atmosferze bajecznie leniwej beztroski
cienkiego dowcipu i frywolnej wakacyjnej plotki

Do ostatnich dni będę miał również w uszach
pobrzmiewający w tle krzyk bałtyckich mew
i przekomarzających się ciągle naszych kochanych dzieciaków
bawiących się w sobie tylko znanych leśnych zakamarkach
które tam właśnie, jak w zaczarowanym ogrodzie
spędzały z nami swoje szczęśliwie beztroskie dzieciństwo
by z biegiem lat utworzyć fenomen
autentycznie sobie bliskiej
„wakacyjnej rodziny”

Ciekawa życia córka już wyfrunęła w świat
lecz ja każdego lata
jak ptak do gniazda
wracam
i póki mi sił starczy
będę do końca wracał
do mojej ukochanej Jastarni
tak jak niezmiennie od lat
na tamtejszy kościelny mur
każdego dnia powraca cień Krzyża