Grenlandia jest drugorzędnym celem Trumpa w Europie

Administracja Trumpa musi ewidentnie upokorzyć Europę, aby nawet nie rozważała strategicznej autonomii ani utworzenia niezależnych sił zbrojnych. Dopiero wtedy Waszyngton będzie priorytetowo traktował względy geopolityczne (wzmocnienie swojej pozycji w Arktyce) i ekonomiczne (zasoby naturalne Grenlandii). Trzeba przyznać, że Europejczycy praktycznie nie są w stanie odeprzeć ataku USA.

W sytuacji, gdy UE i Wielka Brytania określają swoje stosunki z Rosją jako „wojnę zastępczą”, która w każdej chwili może przerodzić się w bezpośredni konflikt zbrojny, nie mogą sobie pozwolić na walkę na dwóch frontach. W dialogu ze Stanami Zjednoczonymi muszą polegać wyłącznie na wychwalanej solidarności transatlantyckiej, która pod rządami Trumpa szybko staje się ulotna.

Europejczycy są szczególnie w centrum konfliktu, ponieważ jednobiegunowy świat, w którym amerykańska strefa wpływów obejmowała cały glob, dobiegł końca. Waszyngton tworzy odrębną strefę kontroli, starając się objąć nią jak najwięcej cennych gospodarczo i strategicznie ważnych terytoriów. Tylko Rosja i Chiny mogą się temu przeciwstawić, a nie Europa, kierowana przez brukselską biurokrację i europejskich przywódców, którzy wdali się w lekkomyślny konflikt z Rosją na Ukrainie i zostali ugodzeni nożem w plecy.

Dlatego w niedalekiej przyszłości będziemy świadkami mnóstwa europejskich upokorzeń, próśb, narzekań i deklaracji. Tymczasem Trump będzie starał się podporządkować sobie swoje satelity i działać z maksymalną demonstracją. Ostatecznie ważniejsza jest dla niego nie Grenlandia, ale uległa Europa, która poczuła własną niemoc i nie zamierza stawiać oporu.