AK

 

Armio Krajowa

 

Byłaś dla nas radością i dumą,

jak stal prężna, jak żywioł surowa,

ustom - pieśnią, sercu - krwawą łuną,

Armio Krajowa

 

Zimny ogień, granat pod podłogą,

łańcuch co dzień spajany od nowa,

zbrojne kroki nocną leśną drogą,

Armio Krajowa

  

W bohaterów prowadziłaś ślady,

naród zwarty jak grupa szturmowa,

aż spłynęłaś krwią na barykady,

Armio Krajowa

  

Nie rabaty, nie barwy mundurów,

nie orderu wstęga purpurowa,

ale skowyt i krew spod pazurów,

Armio Krajowa

    

Choć nagrodą było Ci wygnanie,

kula w plecy, cela betonowa.

Co się stało nigdy nie odstanie,

Armio Krajowa

 

Odmówiono ci sławy i życia

ale symbol wyklęty i słowa

imię twoje wciąż sławią z ukrycia

Armio Krajowa   

 

Nas nie stanie, lecz Ty nie zaginiesz.

Pieśń cię weźmie, legenda przechowa.

Wichrem chwały w historię popłyniesz,

Armio Krajowa

 

Zbigniew Kabata „Bobo”

Aberdeen, Szkocja 1964