W tym miejscu powinna znaleźć się rozbudowana analiza świeżo sformowanego rządu (skład, plany, etc.) i wystąpienia nowego-starego premiera Donalda Tuska. W końcu jest on bez wątpienia najskuteczniejszym graczem politycznym III RP i jako taki zasługuje na uwagę. Dokonał on rzeczy niebywałej na polskiej scenie politycznej — poprowadził partię rządzącą do wyborów i wygrał. Znów ma większość w Sejmie (i druzgocącą w Senacie), poparcie prezydenta i sporej części mediów (swoją drogą nasuwa się pytanie jak długo taka sytuacja się utrzyma, ale to materiał na osobny felieton).
Niestety nowości w tym nowym rządzie tyle co mięsa w parówkach, każde działanie wychodzące poza schemat dotychczasowych zachowań, każdy zwrot ku dobru wspólnemu trzeba będzie uznać za sukces. W poprzedniej kadencji ekipa PO + PSL zajmowała się przede wszystkim gładkim omijaniem poważnych problemów i drażliwych kwestii, koncentrując się na zabiegach zmierzających do utrzymania popularności. Kto lub co zagwarantuje, że teraz będzie inaczej? Czy nie jest tak, że rozdane posady i funkcje są jak role przybierane w teatrze, gdzie na widowni zasiadają wyborcy?
Oczywiście, rząd jeszcze nie zaczął swojej pracy, zwycięskiej koalicji daje się tradycyjnie 100 dni na rozruch i rozpoczęcie działań. A oni nie mieli jeszcze swoich stu dni, to prawda.
Oni mieli na to cztery ostatnie lata.
Komentarze
Pokaż komentarze