Wrocławskie piszczki

O tym, że miasto ma wiele skrzyzowań, wie każdy. Każde ze skrzyżowań ulic jest wspólną częścią ruchu kołowego i ruchu pieszego. Aby uniknąć kolizji, sporo skrzyżowań wyposażono w sygnalizację świetlną. Kolor czerwony dla danego kierunku oznacza zakaz wjazdu lub wejścia na skrzyżowanie, kolor zielony oznacza, że można kontynuować przejście przez jezdnię lub przejazd przez skrzyżowanie.

Aby ułatwić poruszanie się, szczególnie osobom o ograniczonym widzeniu, dodatkowo zainstalowano różne sygnały dźwiękowe. Na jednych przejściach dla pieszych są to kołatki, na innych piszczące w rózny sposób głośniczki, a na części skrzyżowań odzywa się niewieści głos ze słowani "Stój, światło czerwone".

Można rzec, że jest to kociokwik szymu przejeżdżających samochodów, ryk silników ciężarówek oraz dudnienie tramwajów, bo ich przetwornice także daja jakiś stały dźwięk a do tego stukot kół na szynach ma także swoją głośność,

I tak sobie myślę, że kiedyś był facet, który wymyślił specyficzny kod do przesyłania informacji. Ten kod był stosowany przez zapomniane już urządzenie "telegraf", stosowano go w wojsku oraz stosowali go krótkofalowcy, szczególnie amatorzy łączności drogą radiową,

Gdyby tak przywrócić stosowanie alfabetu Morse'a przy organizacji ruchu pieszego na skrzyżowaniach ?

Zmyślnie dobrany kod po pewnym czasie staje się zrozumiały dla kaego, kto chce tego nauczyć się, A jeżeli ktoś musi, to dlaczego miałby nie korzystać z posiadanej umiejętności ?

Zauważyłem, że niektóre piszczki na przejściach dla pieszych namiętnie wyśpiewują "Ciocia Kasia" w chwili, gdy świeci światło zielone. Dla osób nie wtajemniczonych wyjaśnię, że znaki alfanumeryczne są zakodowane w postaci dłuższych i krótszych dźwięków jednoznacznie dobranych dla każdej litery i każdej cyfry. Po grupie oznaczajacej daną literę operator wykonuje nieznacznie dłuższą przerwę, po której przystępuje do nadania kolejnej litery. Dla osoby wprawionej w czytanie takiego kodu każda kolejna litera układa się w słowo a kolejne słowa w komunikat.

Wspomniana litera F ("Ciocia Kasia") byłby zapisany kreskami w ten sposób:

..-.

czyli kropka, kropka, kreska, kropka - a medodą "na uczniaka" - ti ti ta ti,

gdzie słowo "ti" oznacza kropkę a słowo "ta" oznacza kreskę.

Cały kod Morsea jest dostępny na wielu witrynach, można go odszukać także w encyklopiedii powszechnej (tej z lat 60. XX w.)

A informacja za pomocą krótkich i długich sygnałów dźwiękowych mogłaby wyglądać tak:

STOJ  SWIATLO CZERWONE

ti ti ti / ta / ta ta ta / ti ta ta ta / ti ti ti / ti ta ta ta / ti ti / ti ta / ta / ti ta ti ti / ta ta ta /

ta ti ta ti / ta ta ti ti / ti / ti ta ti / ti ta ta / ta ta ta / ta ti / ti

 

a kiedy droga będzie wolna, komunikat podpowie:

DROGA  WOLNA

ta ti ti / ti ta ti / ta ta ta / ta ti ti / ti ta / ti ta ta / ta ta ta / ti ta ti ti / ta ti / ti ta

 

Pomijając wszelkie inne zagadnienia, dla sporej grupy osób nauczenie się alfabetu Morsea nie stanowi problemu a pisk z dowolnego urządzenia może być albo niezrozumiały, albo też przenosić czytelną informację.

Jeszcze w latach 70. XX w. ta technika była bardzo powszechna a kod Morsea znał niemal każdy żołnierz służb łączności. Także amatorzy krótkofalowcy posługiwali się tym kodem. Dzisiaj już mało kto go używa, ale gdyby okazało się, że jest to informacja przydatna, każdy, dla kogo będzie ona ważna, nauczy się tego kodu. W przypadku sygnalizacji ulicznej sygnał optyczny światła a sygnał dźwiękowy wolnej drogi to dla przechodnia jest to kilka sekund różnicy na czas reakcji - sygnał dźwiękowy dociera szybciej - co sam zauważam obserwując innych przechodniów. Gdzie dla nich sygnał dźwiękowy jest zrozumiały, tam wcześniej wchodzą na jezdnię.

A jeżeli sprawdzi się przydatność tego kodu, to nawet dla osoby znającej dany język infromacja będzie dokładnie tak samo czytelna, jak słowo mówione.

 

Ten pomysł nie wymaga praktycznie żadnych nakładów. Każdy telegrafista potrafi go wystukać na generatorze i kopię tego dźwięku można włączyć na każdym przejściu dla pieszych. Jeżeli jednakowy zapis będzie dla dużej grupy czytelny, być może znajdą się i inne zastosowania dla informacji dźwiękowej bez konieczności bardziej skomplikowanych systemów głosowych.

 

Pozostaje zatem zaczekać na wprowadzenie przez zarządających tej propozycji.