Jakże symboliczny bój rozegra się w wyborach do Senatu na warszawskiej Pradze! Staną na przeciw siebie kandydat PiS i jedna z czołowych postaci opozycji antykomunistycznych w PRL - dr Zbigniew Romaszewski oraz weteran PZPR, wspólny kandydat PO i SLD Marek Borowski.
Dr Zbigniew Romaszewski - (ur. 1940) - po powstaniu warszawskim wraz z matką wywieziony do obozu pracy w Gross-Rosen. Jego ojciec został zamordowany w obozie koncentracyjnym.
W 1964 toku Romaszewski ukończył studia z zakresu fizyki na Uniwersytecie Warszawskim. W 1980 uzyskał w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk stopień doktora.
Od 1968 wraz z żoną, również zasłużoną działaczką opozycji - Zofią Romaszewską zaangażował się w obronę dotkniętych represjami uczestników protestów marcowych. Romaszewscy zaczęli organizować w swym mieszkaniu spotkania dyskusyjne z udziałem opozycjnych intelektualistów w ramach tzw. "drugiego obiegu".
W 1976 Romaszewski zaangażował się w działalność na rzecz robotników z Radomia i Ursusa. Dział w KOR. Kierował Biurem Interwencji KSS KOR, które zajmowało się rejestrowaniem przypadków łamiania praw człowieka i udzialało różnorakiej pomocy dla osób dotkniętych komunistycznymi represjami.
Potem tworzył w Polsce Komitet Helsiński i doprowadził do publikacji przez tą organizację raportu dotyczącego łamiania praw człowieka w PRL. Od 1980 był jedną z głównych postaci NSZZ "Solidarność".
Od 1980 do 1981 kierował Komisją Interwencji i Praworządności Solidarności. Wchodził w skład prezydium zarządu Regionu Mazowsze i Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność". Za działalność tą był wielokrotnie represjonowany przez SB poprzez m.in. liczne zatrzymania.
W stanie wojennym ukrywał się przed internowaniem. Publikował w "drugim obiegu", a następnie był głównym inicjatorem powołania Radia Solidarność.
W 1982 roku Romaszewski został aresztowany i został skazany za nielegalną działalność antykomunistyczną. Przebywał w więzieniu do 1984 roku. Następnie powołał Polski Fundusz Praworządności, którego został prezesem.
Od 1986 roku kierował podziemną Komisji Interwencji i Praworządności "Solidarności", która pomagała prześladowanym przez władze komunistyczne. W 1988 współorganizował nielegalną Międzynarodową Konferencję Praw Człowieka w Nowej Hucie.
Od 1989 dr Zbigniew Romaszewski był siedmiokrotnie wybierany na senatora RP startując z ramienia "Solidarności", a następnie Ruchu Odbudowy Polski. W 1998 powołał Fundację Obrony Praw Człowieka.
Pracując w Senacie RP był m.in. przewodniczącym Komisji Praw Człowieka i Praworządności. Wielokrotnie podejmował skuteczne interwencje w obronie praw pokrzywodzonych przez władze. Działał zarówno na rzecz praw rolników, bezrobotnych jak i ostatnio kibiców, m.in. dokonując interwencji w obronie zatrzymanego "Starucha".
Za czasów rządu Jana Olszewskiego, dr Romaszewski kierował Komitetetem ds. Radia i Telewizji. Funkcję pełnił do 5 czerwca 1992 roku. W 2003 tworzył partię "Suwerenność-Praca-Sprawiedliwość", które szybko zakończyło działalność.
W 2005 związał się z Prawem i Sprawiedliwością. Był wielokrotnie odznaczany i nagradzany za działalność w obronie praw człowieka.
Więcej o dr Zbigniewie Romaszewskim na:
Rywal dr Romaszewskiego, wspierany przez PO i SLD Marek Borowski to człowiek o zupełnie innych korzeniach i poglądach:
Marek Borowski- (ur. 1946) - jest synem por. Wiktora Borowskiego, przed wojną działacza Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej i ściśle podporządkowanej Stalinowi Komunistycznej Partii Polski, a następnie oficera politycznego w Ludowym Wojsku Polskim, a za rządów Bieruta i Gomułki- zastępcy redaktora naczelnego "Trybuny Ludu".
Mający świetne jak na warunki PRL pochodzenie Marek Borowski, od 21 roku życia z legitymacją partyjną PZPR, a potem także Związku Młodzieży Socjalistycznej, ukończył studia ekonomiczne na SGH i dostał pracę w Domach Towarowych "Centrum". Wyjeżdżał także na staże zagraniczne.
Po kilkuletniej przerwie, od 1975 ponownie jako działacz PZPR Marek Borowski szybko został dyrektorem departamentu w Ministerstwie Rynku Wewnętrznego PRL. Funkcje w administracji rządowej pełnił niemal przez całe lata 80.
W 1989 Borowski został jako przedstawiciel komunistów wiceministrem w koalicyjnym rządzie PZPR i michnikowskiej części "Solidarności" kierowanym przez Mazowieckiego. Potem zasiadał w rządzie Bieleckiego (przyjaciela Donalda Tuska z KLD).
Gdy w 1990 roku PZPR zamieniała się na SdRP, Borowski został jednym z liderów "nowej" partii. Potem wchodził w skład ścisłego kierownictwa SLD. Wiele lat był jednym z liderów lewicy. Za rządów SLD zajmował m.in. funkcję marszałka Sejmu, ministra finasów, szefa URM i wicepremiera.
W 2004 przeszedł z SLD do SDPL, w której został przewodniczącym. Tak, wg "Dziennika", na jednym z posiedzeń mówił o finansach swojej nowej partii:
"Musieliśmy się ratować na różne sposoby. W ten sposób, żeby jak najniższe koszty były. I do tego były, że tak powiem, stosowane różne metody. Ale o tym żadna partia nie mówi publicznie (...) Myśmy cały czas balansowali na linie, jeśli chodzi o subwencję. Ostatnie sprawozdanie zostało zatwierdzone przez PKW z upomnieniem (...) Tylko z upomnieniem, dlatego, że skarbnik potrafił tak to przedstawić, że na tym tylko się skończyło."
Tak zaś o finansowej polityce Marka Borowskiego w słynnej rozmowie z Aleksandrem Gudzowatym mówił jego kolega z PZPR i SLD, Józef Oleksy:
"Borowski kręcił w rozliczeniu kampanii (...) Nie zwróciłeś uwagi, bo co cię to obchodzi, że Borowski wyciągnął koszty kampanii prezydenckiej, pięćset tysięcy, a SLD cztery i pół miliona. Tylko, że Cimoszewicz miał trzy tygodnie kampanii, a Borowski trzy miesiące."
W 2006 startował na prezydenta Warszawy, ale przegrał. W II turze poparł kandydatkę PO Hannę Gronkiewicz-Waltz.
Obaj panowie: dr Zbigniew Romaszewski i Marek Borowski startują do Senatu RP z okręgu nr 42, który obejmuje dzielnice Warszawy: Praga Południe, Praga Północ, Rembertów, Targówek, Wesoła
Informacje biograficzne obu kandydatów za:
Wikipedia
Cytaty za:
Wikiquote
Komentarze
Pokaż komentarze (4)