50 obserwujących
1074 notki
428k odsłon
  172   0

Białko kolca i agresja autoimmunologiczna


image

Potencjalna antygenowa reaktywność krzyżowa pomiędzy SARS-CoV-2 i tkankami ludzkimi a choroby autoimmunologiczne

Źródło: Clinical Immunology Volume 217, August 2020, 108480; Potential antigenic cross-reactivity between SARS-CoV-2 and human tissue with a possible link to an increase in autoimmune diseases

Potencjalna antygenowa reaktywność krzyżowa pomiędzy SARS-CoV-2 i tkankami ludzkimi a choroby autoimmunologiczne

Potencjalna antygenowa reaktywność krzyżowa pomiędzy SARS-CoV-2 i tkankami ludzkimi a choroby autoimmunologiczne

Od czasu wybuchu epidemii COVID-19 wywołanej przez SARS-CoV-2, przebadaliśmy 5 różnych próbek krwi, w których potwierdzono dodatni wynik na obecność przeciwciał IgG i IgM przeciwko SARS-CoV-2[1]. Pomiary dotyczyły przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przeciwciał przeciwko ekstrakcyjnemu antygenowi jądrowemu (ENA), przeciwko dwuniciowemu DNA (dsDNA), przeciwciał aktyny, przeciwciał mitochondrialnych, czynnika reumatoidalnego (RF) i kompleksów immunologicznych C1q. Byliśmy zaskoczeni, gdy odkryliśmy, że 3 z 5 próbek miały znacząco podwyższone przeciwciała ANA, ENA, przeciw aktynowe i mitochondrialne, ale nie przeciwko dsDNA i RF. Skłoniło nas to do zbadania wzorców reaktywności krzyżowej pomiędzy SARS-CoV-2 a docelowymi białkami autoimmunologicznymi.

Wywołana szczepionką autoagresja z autoimmunologicznej reaktywności krzyżowej jest związana z narkolepsją, zespołem Guillain-Barrégo, stwardnieniem rozsianym, neuropatiami demielinizacyjnymi, toczniem rumieniowatym układowym i zespołem posturalnej tachykardii ortostatycznej w podatnych podgrupach, jak donoszą Segal i Shoenfeld[2]. Ze względu na znaczące sygnały ostrzegawcze dla potencjalnych interakcji krzyżowych z obecną pandemią COVID-19, badaliśmy zależności pomiędzy białkami kolca i tymi występującymi w jądrze SARS-CoV-2 a docelowymi białkami autoimmunologicznymi.

Komercyjnie dostępne mysie przeciwciało monoklonalne stworzone przeciwko rekombinowanemu białku kolca koronawirusa SARS i królicze przeciwciało monoklonalne stworzone przeciwko nukleoproteinie koronawirusa SARS zostały zastosowane w optymalnym roztworze dla białek SARS-CoV-2 i 50 różnych antygenów tkankowych przy użyciu metody immunosorpcji skoniugowanych enzymów (ELISA). Rekombinowane białko kolcowe SARS-CoV-2 S1 i rekombinowane białko nukleokapsydu SARS-CoV-2 zakupiono od firmy RayBiotech. Płytki dołkowe do testu ELISA były pokryte antygenami jądrowymi, dsDNA, aktyną F i antygenem mitochondrialnym (M2) zakupionymi od różnych firm. Dodatkowe 45 antygenów tkankowych użytych w tym badaniu zostało wcześniej opisanych[9]. Każde przeciwciało SARS-CoV-2 było aplikowane do czterodołkowych płytek. Po zakończeniu wszystkich etapów testu ELISA, rozwiniętą barwę mierzono przy długości fali 405 nm.

mailpoet_form_popup_overlay

">

Patrząc na reakcję między przeciwciałem przeciw białku kolca SARS-CoV-2 a białkami tkankowymi (Ryc. 1A), stwierdziliśmy, że najsilniejsze reakcje zachodziły z transglutaminazą 3 (tTG3), transglutaminazą 2 (tTG2), ENA, zasadowym białkiem mieliny (MBP), mitochondriami, antygenem jądrowym (NA), α-miozyną, peroksydazą tarczycową (TPO), kolagenem, klaudyną 5+6 i białkiem S100B. Reakcja tego przeciwciała nie była tak silna z kilkoma innymi antygenami (Ryc. 1A).

Ryc. 1. (A) Reakcja przeciwciała monoklonalnego przeciwko białku kolca SARS-CoV-2 z ludzkimi antygenami tkankowymi. (B) Reakcja przeciwciała monoklonalnego przeciw nukleoproteinie SARS-CoV-2 z ludzkimi antygenami tkankowymi.

(A) Reakcja przeciwciała monoklonalnego przeciwko białku kolca SARS-CoV-2 z ludzkimi antygenami tkankowymi.

(A) Reakcja przeciwciała monoklonalnego przeciwko białku kolca SARS-CoV-2 z ludzkimi antygenami tkankowymi.

Reakcja przeciwciała monoklonalnego przeciw nukleoproteinie SARS-CoV-2 z ludzkimi antygenami tkankowymi.

B) Reakcja przeciwciała monoklonalnego przeciw nukleoproteinie SARS-CoV-2 z ludzkimi antygenami tkankowymi.

Przeciwciało nukleoproteinowe wykazywało pewną immunologiczną reaktywność krzyżową z przeciwciałem przeciwko białku kolca. Jak pokazano na Ryc. 1B, przeciwciało nukleoproteinowe reagowało silnie z mitochondriami, tTG6, NA, TPO, ENA, TG, aktyną i MBP. Podobnie jak w przypadku białka kolca, reakcja przeciwciała nukleoproteinowego nie była tak silna z kilkoma innymi antygenami, jak pokazano na Ryc. 1A i B.

W miarę jak liczba zakażeń SARS-CoV-2 wzrasta z dnia na dzień, naukowcy dowiadują się, że szkody wyrządzane przez tego wirusa mogą wykraczać daleko poza płuca, gdzie zakażenie może prowadzić do zapalenia płuc i często powodującego śmierć stanu zwanego zespołem ostrej niewydolności oddechowej[3]. Wirus może w rzeczywistości wpływać na organizm od stóp do głów, w tym na układ nerwowy[4], sercowo-naczyniowy[5], odpornościowy[6] i pokarmowy[7].

Czy jest możliwe, że niektóre z rozległych uszkodzeń narządów, tkanek i komórek spowodowanych przez SARS-CoV-2 są wynikiem mimikry antygenowej wirusa z tkankami ludzkimi?

Lubię to! Skomentuj10 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale