82 obserwujących
329 notek
781k odsłon
1574 odsłony

Z pozycji młodszego brata. O relacjach rosyjsko – chińskich.

Wykop Skomentuj19

Właśnie skończyła się kolejna wizyta Władimira Władimirowicza w Chinach. Statystycznie rzecz ujmując, było to już dwudzieste piąte spotkanie na szczycie liderów obydwu państw. Putin przyjęty został z honorami, dostał, jako pierwszy cudzoziemiec odznaczenie chińskie wysokiej rangi, sam zrewanżował się podarkiem w postaci ruskiej bani, zrobionej z 200 letniego ałtajskiego cedru. Rosyjskie media pełne są zachwytów nad stanem wzajemnych relacji. Były minister spraw zagranicznych Iwanow napisał w rządowej Rossijskiej Gazietie, że w przeciwieństwie do Unii Europejskiej oraz Stanów Zjednoczonych, które rozdzielane są wewnętrznymi sporami a przez to nie będą w dłuższej perspektywie w stanie nadawać ton światu, Rosja i Chiny mogą cieszyć się z tego, że ich systemy polityczne są sprawne a społeczeństwo zjednoczone i popierające swych liderów, co stanowi dobry zwiastun i zapowiedź tego, kto będzie w przyszłości przewodził w światowych rozgrywkach.

        Problem wszakże polega na tym, że wszystkie dające się słyszeć w Rosji deklaracje o sojuszu i „strategicznym partnerstwie” między Moskwą a Pekinem to tylko rosyjskie chciejstwo, propagandowa sztuczka, a może próba przysłonięcia rzeczywistości pięknymi hasłami, bo realia są zgoła inne. Warto się im przyjrzeć. 

    Oczywiście nikt nie kwestionuje tego, że liderzy obydwu państw często się spotykają, prywatnie lubią i chcą ze sobą współpracować, nie tylko zresztą w kwestiach gospodarczych. W kwietniu w Moskwie przebywał z wizytą nowy chiński minister obrony Wei Fenghe, który po zakończeniu wizyty powiedział South China Morning Post: “Odwiedzam Rosję, jako nowy minister obrony, by pokazać światu nowy poziom naszych wzajemnych relacji i niezachwianą determinację naszych sił zbrojnych dążących do wzmocnienia strategicznej kooperacji”, a zaraz potem dodał „niech Amerykanie wiedzą o naszych bliskich związkach”. To uzupełnienie chińskiego ministra dość jasno wskazują, jakie cele przyświecają chińskiej polityce. Chodzi o taką konfigurację umów międzynarodowych i dwustronnych relacji, które wzmacniałyby pozycję Pekinu. W tym wypadku chodziło o budowanie przeciwwagi dla współpracy Waszyngtonu z Tajwanem i o sytuację na Morzu Południowochińskim, po decyzji Trumpa o sprzedaży do Tajpej nowej partii uzbrojenia. Tylko, że „bliskie związki” między Rosją a Chinami nie oznaczają zgody Pekinu na specjalny status rosyjskich przedsięwzięć w tych sferach, które Chińczycy uważają za swój interes narodowy, ani tym bardziej sojuszu, w którym przecież wspiera się partnera, niezależnie od tego, czy ma się z tego bezpośrednią, partykularną korzyść. Przekonał się o tym rosyjski koncern naftowy Rosnieft prowadzący poszukiwania złóż ropy naftowej w wietnamskim szelfie na Morzu Południowochińskim. Rosjanie od 2016 prowadzą tam wiercenia, ale w ubiegłym miesiącu chiński MSZ wydał specjalny komunikat wzywający firmę do zaprzestania tej aktywności. Przestrzegał w nim Rosnieft, że „żadne państwo, organizacja, firma czy osoba fizyczna, nie mogą, dopóki nie uzyskają zgody władz chińskich, prowadzić poszukiwań w strefie będącej pod chińskim zwierzchnictwem”. Problem wszakże w tym, że wzmiankowany akwen jest obiektem sporu miedzy Pekinem a Hanoi. Tym nie mniej, niezależnie od stanu wzajemnych relacji z Moskwą, Chińczycy najwyraźniej uważają, że jest to obszar ich interesów i oni będą mieli zawsze ostatnie słowo. Może, dlatego Moskwa, mimo, iż pojawiają się w Rosji głosy, wzywające władze do kroków tego rodzaju a rosyjski MON prowadził w tej materii wstępne prace przygotowawcze, nie zamierza odbudowywać swej obecności militarnej w Wietnamie i reaktywować starej bazy wojskowej w Kamran. Wracając do Rosnieftu, to trzeba też zauważyć, że zdaniem analityków to Pekin zablokował inwestycję CEFC China w zakup pakietu 14,6 % akcji rosyjskiego giganta paliwowego.

       Chiny, od wielu już lat, bo jeszcze od czasów Denga, prowadzą politykę opartą na budowie dwustronnych relacji, ale wystrzegają się zawierania sojuszy. Takie podejście deklarował wprost Xi Jinping w czasie zorganizowanej na początku kwietnia konferencji, Bo’ao Forum w Hainan. W swym wystąpieniu mówił o konieczności odejścia od myślenia blokowego na rzecz budowania korzystnych relacji dwustronnych. I to jest dość zasadnicza różnica między tym jak relacje z Chinami postrzegają Rosjanie, a tym jak widzą to w Pekinie. Rosjanie projektują budowę jakiegoś „bloku euroazjatyckiego” mającego, w ich zamyśle, równoważyć przewagi Zachodu, a Chińczyków interesują ich własne sprawy, a nie problemy partnerów. Nie chcą zresztą „w imię przyjaźni” rezygnować z części swoich przewag, czy możliwości robienia interesów ze wszystkimi.

Wykop Skomentuj19
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Polityka