Polskie dokonania w kontekście danych z innych krajów

Mam nadzieję, że znajdzie się grupa osób, która będzie się chciała zapoznać z moim dzisiejszym opisem nt. Jak kształtowało się wydobycie gazu ziemnego w krajach europejskich leżących na zachód od Polski, wykazujących podobieństwa budowy geologicznej oraz celów poszukiwawczych, np. permskie piaskowce, w których odkryto w podobnym czasie (1964) ogromne złoże gazu w Holandii oraz złoże z helem w Polsce. Wykresy niech kolorowo opowiedzą, co też się w tej dziedzinie w Europie działo.

Proszę przeanalizować ten obraz i wyciągnąć własne wnioski. Polska, kraj nizinny ma taką właśnie statystykę. Stabilnie produkuje gaz na niskim poziomie. Nawet Dania, która włączyła się z produkcją gazu najpóźniej zdołała zbudować na wykresie sporą górkę i zbliżyć się z wielkością sumarycznego wydobycia do nas. Niemcy ze swoją produkcją górują nad nami, ale i u nich nie ma zbyt dużych możliwości geologicznych dla zaspokojenia własnych potrzeb, pewniejszy jest import i budowa gazociągów pod okiem byłego kanclerza. Norwegia, która była wielce opóźniona w rozwoju swojego przemysłu naftowego, bo nie było czego szukać na skalistym lądzie, wystartowała z wydobyciem w 1976 r. i po 15 latach utrzymywania stabilnej produkcji w 1995 r. wystartowała ostro i pnie się w górę, jako jedyna z analizowanych krajów. Holandia, wiadomo - syndrom holenderski. Ma nadal wielkie zasoby, które oszczędza. No i ta samotna zielona góra UK świadcząca o wielkim zaangażowaniu w poszukiwania morskie, dla których także przychodzi kres i bez nowych odkryć wydobycie spada. Przyjrzyjmy się na koniec sumarycznemu wydobyciu gazu w tych sześciu krajach wybranych autorsko przeze mnie.

Tabela opracowana na podstawie Statystyk BP, 2016

Na koniec dodaję obrazek z odkryciami zasobów gazu w utworach czerwonego spągowca w krajach zilustrowanych na wykresach i ujętych w tabeli. Zestawienie te zrobiłam na podstawie danych zawartych  w Bilansie zasobów perspektywicznych dostępnym w zbiorach na stronie PIG-PIB.

Jako osoba mająca co najmniej zielone pojęcie o poszukiwaniach węglowodorów oraz o wyciąganiu wniosków z historii wysiłków pokoleń poszukiwaczy i eksploatatorów, stwierdzam, że wróżenie wielkich odkryć węglowodorów w Polsce nie ma sensu i przynosi tylko szkody materialne oraz zamęt w głowach ludzi nie znających się na geologii.