Stary Wiarus Stary Wiarus
160
BLOG

Strażnik tajemnic

Stary Wiarus Stary Wiarus Polityka Obserwuj notkę 2
Choć może to być zaskakujące, monetyzacja tajnych informacji wywiadowczych przez emerytowanego szefa BND Augusta Hanninga może się okazać przysłowiowym małym piwem w porównaniu z pełnym potencjałem afery Hanning-Dankesreiter, która stanowi katastrofę kontrwywiadowczą dla BND i państwa niemieckiego.

image


Znacznie ciekawszy jest motyw 64-letniego Manfreda Dankesreitera, szefa sztabu, (czyli dyrektora gabinetu szefa agencji), najpierw za kadencji Hanninga (1998-2005) jako szefa BND, potem asystenta Hanninga podczas sprawowania przez niego urzędu sekretarza stanu w niemieckim Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (2005-2009) a następnie, po przejściu Hanninga na emeryturę w 2009 roku, z powrotem w BND, gdzie Dankesreiter był przez kolejne 14 lat (2012-2026) szefem sztabu kolejnych trzech szefów BND: Gerhard Schindler (2012–2016), Bruno Kahl (2016 –2025), oraz Martin Jäger (2025-nadal). Odszedł z BND w marcu 2026 roku.

Jeśli Manfred Dankesreiter, który przez łącznie 21 lat pełnił funkcję szefa sztabu czterech szefów BND, był kretem obcego wywiadu, to mamy do czynienia z największą katastrofą kontrwywiadowczą w historii nowoczesnych Niemiec, ponieważ Dankesreiter dysponował zasobem tajnej wiedzy, jaki wedle standardowej pragmatyki służb specjalnych nigdy nie powinien był się znaleźć w rękach jednego człowieka.


Szef sztabu szefa wywiadu to stanowisko czysto administracyjne, wręcz rzemieślnicze, ale dające niemal absolutną wiedzę. To do Dankesreitera trafiały, do przedstawienia szefowi:

• Raporty wywiadu zagranicznego, tak agenturalnego (humint) jak i radioelektronicznego (sigint) czyli wszystkie kluczowe meldunki agenturalne i wszystkie depesze i podsłuchy przechwycone przez pion wywiadu radiolelektroniczego BND, z całego świata.

• Materiały z wymiany sojuszniczej (liaison) – tajne raporty przekazywane Niemcom przez agencje sojusznicze: CIA (USA), MI6 (Wielka Brytania), DGSE (Francja) i in., a także przez polską Agencję Wywiadu (AW) i Służbę Kontrwywiadu Wojskowego (SKW).

• Poufne instrukcje polityczne z Urzędu Kanclerskiego, określające strategiczne cele państwa i zadania niemieckiego wywiadu zagranicznego z nimi związane.


W latach 2012–2014 oraz po 2023 roku Radosław Sikorski jako szef polskiego MSZ brał udział w kluczowych naradach i operacjach geopolitycznych (m.in. negocjacje w Kijowie podczas Euromajdanu w 2014 r. czy późniejsza pomoc militarna dla Ukrainy). Polskie służby regularnie wymieniały się w tych sprawach informacjami z BND. Skoro Dankesreiter wynosił dokumenty z BND dla Hanninga, w tym czasie już emeryta, oznacza to, że Hanning dysponował pełną wiedzą o kulisach polskiej dyplomacji i operacjach wywiadowczych na kierunku wschodnim. Poufne rozmowy, briefingi i strategiczne plany rządu RP, którymi dzielono się z Berlinem w zaufaniu sojuszniczym, mogły być przez Hanninga komercjalizowane i sprzedawane podmiotom trzecim (np. wspomnianemu w doniesieniach medialnych Azerbejdżanowi czy powiązanym z nim pośrednio innemu mocarstwu - Azerbejdżan jest sceną walki wpływów zachodnich i rosyjskich i stanowi znakomitą lokalizację dla wszelkiego rodzaju operacji 'fałszywej flagi').


Jeśli głęboko zakorzeniony kret działał bezkarnie w latach 2012-2026 u boku trzech kolejnych szefów BND (Schindlera, Kahla i Diehla), wiedząc o wszystkim co przechodziło przez ich biurka, to fakt taki kwalifikuje BND (posiadającą wszak komórki bezpieczeństwa wewnętrznego i kontrwywiadu, które nie wykryły kreta) do  całkowitej likwidacji i odtworzenia w opcji zerowej. Niemiecki wywiad zagraniczny może się nie podnieść z tej afery przez dekady.

Skutki działalności Dankesreitera dla BND mogą być takie same lub jeszcze bardziej dotkliwe jak dla wywiadu brytyjskiego skutki wieloletniej działalności sławnej siatki agentów sowieckich 'Cambridge Five':

Kim Philby (codename: Stanley) – oficer MI6, zbiegł do ZSRR w 1963 r.; Donald Maclean (codename: Homer) – dyplomata, zbiegł do ZSRR w 1951r.; Guy Burgess (codename: Hicks) – dziennikarz, dyplomata i pracownik wywiadu, zbiegł do ZSRR w 1951r. Anthony Blunt (codenames: Tony, Johnson) – oficer MI5, historyk sztuki, kustosz królewskiej klekcji dzieł sztuki, przyznł się do współpracy z wywiadem ZSRR w 1964 roku; John Cairncross (codename: Liszt), urzędnik MSZ i ministerstwa skarbu, podczas wojny pracownik centrum kryptologicznego wywiadu brytyjskiego Bletchley Park, przyznał się do współpracy z wywiadem ZSRR w 1964 roku.

Śledztwo musi teraz ustalić, czy ponad 2000 tajnych dokumentów wyniesionych z BND przez Dankesreitera dla Hanninga, który następne komercjalizował zawartą w nich informację według własnego uznania, to wszystko, czy też tylko czubek góry lodowej jego działalności.

Jeśli Dankesreiter był agentem obcego wywiadu po 2012 roku i pozostawał w kontakcie z obcą służbą dla której pracował, będąc jednocześnie szefem sztabu trzech kolejnych szefów BND, to może to być jedna z największych  katastrof kontrwywiadowczych Zachodu od zakończenia II wojny światowej, a ujawnieniu mogły ulec najtajniejsze informacje NIemiec i NATO.


emigrant (nie mylić z gastarbeiterem)       

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (2)

Inne tematy w dziale Polityka