Ho... Ho... Ho... Holocaust!

W sobotni poranek zazwyczaj wstaję później…

Na croissancie niespiesznie rozsmarowuję konfiturę figową, delektuję się filiżanką białej kawy, pobudzam kubki smakowe, i zabieram za lekturę… Gazety. W wydaniu świątecznym, Łikendowym

Żadnej polityki! Ten dzień nie potrzebuje zastrzyka adrenaliny

Tylko kultury, wysokiej kultury, pełnej kultury. Ona jest moją uwerturą do udanego łikendu

Tak było i dziś…

O, ho… ho… premiera, już za tydzień. Jerzego Kosińskiego (Nikodema Lewinkopfa), tego samego, co zerżnął Dyzmę. Nie, żeby zaraz dosłownie. Broń Panie… Tylko koncepcyjnie, z Dołęgi-Mostowicza.

A więc, o, ho… ho… premiera; Malowanego Ptaka. Dzieła (wpierw) opartego na faktach, z autobiografii.

Jednakże później, gdy mistyfikacja się wydała, sam twórca(?) zmuszony był przyznać, że to jedynie fikcja literacka… Takie sobie wariacje na temat polskiego stosunku do starszych braci w wierze. Wiadomo jakiego…

Co do autorstwa… Tu również wysuwano poważne zastrzeżenia… Podejrzewano plagiat z poety George’a Reavey’a. Ale nic, były kaowiec z Międzyzdrojów nie w takich przypadkach dawał sobie rade.

Czytam więc … ”Dla Polski, to zwykła hańba. Sąsiedzi patrzyli, jak mordowano sąsiadów i im nie pomogli. Przeraża mnie to chwalenie się przez Polaków największą liczbą drzewek w Jad Waszem. 6620 drzewek… Co za wstyd!

…Wszystkim, którzy pomagali żydowskim sąsiadom, należy się wielki szacunek, bo nie tylko ryzykowali życie, ale także, narażali się na społeczny ostracyzm, także po wojnie. Sprawiedliwi wśród Narodów Świata najbardziej bali się polskich sąsiadów.

Bez Kościoła nie da się opowiadać o stosunkach polsko-żydowskich i Zagładzie. Ta potężna instytucja inspirowała Polaków do antysemityzmu. Kler zawsze podsycał antyżydowskie działania…’

Nadto, twórcy spektaklu oświadczają; „Nie dodaliśmy do teksu ani jednego wymyślonego słowa. Wszystko, czego używamy, napisali - oprócz naturalnie Kosińskiego - Jan Tomasz Gross, Anna Bikont, Barbara Engelking, Jan Grabowski czy Monika Sznajderman. Opieramy się na literaturze faktu.”

Jeśli faktu, to już nie ma bata… Odczułem mrowienie… Drżenie… Potem, zalałem się potem… I doznałem iluminacji!

Mimo, ze tu, u nas, zielona wyspa, dobrobyt wzrasta, gospodarka krzepnie, autostrady się budują, śniadanko i premiera, to jednak sąsiadów ubywa… Jak to tak?! Toż przecież, lekko licząc, 2 miliony obywateli RP.

Wprawdzie w gazetach piszą, że wyjechali, do roboty, gdzieś, za granicę, ale ja już wiem!

Ho… ho… holocaust trwa! I ma się dobrze. Coraz lepiej! U nas… W tym kraju!

Upewniły mnie o tym (zagadkowe dotychczas) słowa pana redaktora Michnika, który ongiś wyznał Spieglowi. Cyt. "jestem Polakiem, którego rodzice zginęli w Holokauście".

Sprawdziłem, i włos mi się zjeżył – mame, Hinde opuściła Adasia w 1969, a tate, Ozjasz osierocił w 1982 r.!