Układ'91

INT. WILLA W KŁARYSEWIE - GABINET - NOC - LIPIEC 1991

Dacza partyjna. Za oknem Sowieci wciąż mają jednostkę. W środku cisza. Sejf otwarty, w nim dolary, marki, paszporty.

Przy stole dwóch mężczyzn. Nigdy razem nie powinni być widziani.

PUŁKOWNIK (60) - wojsko, SB, wywiad. Mundur już zdjął, ale nawyk został.

DOKTOR (50) - garnitur z Zachodu, okulary, angielski lepszy niż rosyjski. Finanse, FOZZ, NBP. Człowiek który wie gdzie są pieniądze, bo sam je wysłał.

Na stole: butelka Stolichnaya, dwa kieliszki, i teczka z pieczątką NIK - FALZMANN.

                         DOKTOR

          Dzwonili z Bonn. Kohl.

                         PUŁKOWNIK

          Który? Ten gruby?

                         DOKTOR

          Ten gruby właśnie powiedział Bushowi

          że nie chce wyprowadzenia wojsk 

          radzieckich z Polski.

Pułkownik zamiera z kieliszkiem w pół drogi.

                         PUŁKOWNIK

          Co?

                         DOKTOR

          Boi się. Nie nas. Boi się że jak 

          Sowieci wyjdą z Polski, to nikt 

          nie upilnuje ich głowic. Że arsenał 

          nuklearny ZSRR rozsypie się po 

          republikach jak groch. I woli żeby 

          jeszcze rok postali u nas. U nas 

          jest... przewidywalnie.

                         PUŁKOWNIK

          Przewidywalnie? Mamy 60 tysięcy 

          ich wojska, 300 czołgów, i generała 

          który za 10 tysięcy marek sprzedaje 

          paliwo z własnych cystern. To jest 

          przewidywalne?

                         DOKTOR

          Dla Kohla tak. Niemiec woli Ruskiego

          w Legnicy niż nieznanego Ukraińca

          z walizką w Berlinie.

Rzuca drugi raport. Pieczątka: KIJÓW - ŚCIŚLE TAJNE.

                         DOKTOR

          Bo Kijów właśnie nam coś zaproponował.

                         PUŁKOWNIK (czyta)

          "W zamian za wzajemny traktat obronny

          i uznanie granic, strona ukraińska 

          rozważy przekazanie stronie polskiej

          części arsenału..."

Patrzy na Doktora jak na wariata.

                         PUŁKOWNIK

          Zwariowali? Mają 1300 głowic strategicznych!

          Chcą nam dać 20? Po co? Żebyśmy 

          strzelali do Moskwy za nich?

                         DOKTOR

          Żebyśmy mieli kartę przetargową. 

          Żeby Kohl się bał bardziej nas niż 

          Ruskich. Żeby Amerykanie musieli 

          z nami rozmawiać. Ukraina nie chce 

          być sama między nami a Rosją. My nie 

          chcemy być sami między Niemcami a Rosją.

          Logiczne.

                         PUŁKOWNIK

          Logiczne to jest kurwa samobójstwo!

          My nie mamy czym zapłacić za wyprowadzenie

          jednego pułku z Bornego, a ty chcesz 

          brać głowice atomowe na kredyt?!

                         DOKTOR

          A właśnie że mamy. Mieliśmy. Dwa 

          miliardy dolarów na koncie HORSEFIELD.

          Miały pójść na łapówki dla generałów 

          z Grupy Północnej. Na paliwo żeby 

          wyjechali. Na mieszkania dla ich rodzin

          w Kijowie. Na to żeby wyjechali cicho.

          (puka w teczkę FALZMANN)

          Tylko twój księgowy z NIK-u teraz 

          każdą fakturę liczy dwa razy.

Cisza. To jest prawdziwy konflikt.

                         PUŁKOWNIK

          To nie jest mój księgowy. To jest 

          twój problem. To twoje lewe faktury.

                         DOKTOR

          To jest nasz problem. Bo jak on jutro 

          pójdzie na komisję sejmową z tym notesem,

          to jutro w "Wyborczej" będzie że FOZZ 

          ukradł, a pojutrze w "Washington Post"

          że Polska handluje głowicami z Ukrainą.

          I wtedy Kohl dostanie to czego chce.

          Ruscy zostaną. A my pójdziemy siedzieć.

          Obaj.

Pułkownik nalewa wódki. Ręka mu drży. Pierwszy raz.

                         PUŁKOWNIK

          Falzmann. Michał. 37 lat. Piątka dzieci.

          Joanna, Zuzanna, Patryk... żona Izabela.

          Mieszka na Bielanach. 45 metrów.

          Ideowiec. Myślałem że jak mu pokażę 

          zdjęcia dzieci, to zrozumie.

                         DOKTOR

          I?

                         PUŁKOWNIK

          I zrozumiał. Ale na odwrót.

                         DOKTOR

          To jest wasz błąd. Wy, wojsko. Zawsze 

          zdjęcia dzieci, wizyta w kawiarni, 

          strach. A strach rodzi bohaterów.

                         PUŁKOWNIK (warknie)

          A wy, bankowcy? Co wy robicie? Przelew 

          na 5 milionów do Szwajcarii i podpis 

          DOKTOR? To jest twoja dyskrecja?

                         DOKTOR

          To jest moja polisa. Jak wy mnie 

          wystawiacie, to ja mam gdzie dzwonić.

Patrzą na siebie. Dwa systemy które nienawidzą się od 45 lat, ale muszą razem ukraść państwo żeby je uratować.

                         PUŁKOWNIK

          To co robimy z kontrolerem?

                         DOKTOR

          Ja potrzebuję żeby zniknęły papiery.

          Ty zawsze chcesz żeby zniknął człowiek.

          Twoje metody kończą się ciałem w Wiśle

          i artykułem w prasie. Moje metody 

          kończą się pustą skrytką bankową 

          i protokołem zgonu.

                         PUŁKOWNIK

          Zawał w tym wieku? Nikt nie uwierzy.

                         DOKTOR

          Wszyscy uwierzą. Bo wszyscy chcą 

          uwierzyć. A za tydzień będą mieli 

          nowy problem. Głowice na Ukrainie.

DOKTOR zamyka teczkę FALZMANN. Na okładce dopisek odręczny Falzmana: "Gdzie są pieniądze?"

DOKTOR bierze długopis i dopisuje poniżej:

"Tam gdzie muszą być."

                         DOKTOR

          Załatw to po swojemu, Pułkowniku.

          Ale pamiętaj - Kohl patrzy, Kijów 

          czeka, a Amerykanie liczą. I wszyscy 

          liczą lepiej niż Falzmann.

PUŁKOWNIK patrzy przez okno. W oddali światła sowieckich koszar. Jeszcze są.

                         PUŁKOWNIK

          Po wojsku zawsze zostaje bałagan.

          Po nas też zostanie.

CIĘCIE DO:

INT. MIESZKANIE FALZMANÓW - KUCHNIA - NOC - TEN SAM CZAS

Michał liczy przy stole. Izabela patrzy na niego z drzwi. Pięć par kapci w przedpokoju.