Blog
Zawód aktor
Paweł Łęski
14 obserwujących 665 notek 212918 odsłon
Paweł Łęski, 5 sierpnia 2017 r.

Sufrażystki, kino offowe

126 0 0 A A A

W Polsce, prawa wyborcze, o które we Francji musiały jeszcze walczyć do 1944 roku, otrzymały  po odzyskaniu suwerenności w 1918, tj. 28 listopada 1918 roku dekretem Tymczasowego Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. W Stanach Zjednoczonych prawo głosu zagwarantowała kobietom 19 poprawka do Konstytucji wprowadzona w roku 1920. W Wielkiej Brytanii prawa kobiet do głosu zostały zrównane z prawami mężczyzn w roku 1928. Plakat z 1925 roku wymienia przyczyny dla których kobiety powinny głosować:

By uniknąć wojny, dla ochrony dzieciństwa, polepszenia warunków sanitarnych, usunięcia slamsów, powstrzymania niemoralności, zreformowania prawa cywilnego, zmniejszenia kosztów życia, walki z alkoholizmem i chorobami, którym można zapobiegać.

image


Godzina żalu i wyzwolenia.

6 grudnia 1894 roku Kate Chopin, uznawana za prekursorkę feminizmu, opublikowała w Vogue oryginalnie pod tytułem "The Dream of an Hour", później zmieniając tytuł na "The Story of an Hour" swoją nowelkę. Opowiada ona o chwili, gdy protagonistka dowiaduje się o śmierci swojego męża. Wybucha skandal, gdyż bohaterka jedyne uczucia jakich doznaje na wieść o śmierci to odczucia wyzwolenia. Opowiadanie ma trudności z drukiem, redaktorzy sugerują, że prot...agonistka powinna umrzeć by dzieło mogło być opublikowane.


Zainspirowana twórczością Kate Chopin, Shevaun Cavanaugh Kastl pisze scenariusz filmu "The mourning hour", umiejscawiając historię w małym amerykańskim miasteczku w 1950 roku. Odkrywa na nowo uniwersalne przesłanie o miłości, stracie i ofierze. Protagonistka, Wirginia Bakeley, przypisana do swojej społecznej roli i obowiązków rodzinnych, na wieść o śmierci męża w wypadku kolejowym, wyrusza w emocjonalną i psychologiczną podróż. ( Ojciec Kate Chopin, gdy miała 4 lata, zginął gdy zawalił się most pod pociągiem). Na przekór logice i porządkowi rzeczy scenariusz udowadnia, że śmierć i odrodzenie mogą być zbieżne. Stara się pogodzić ból i rozkosz, lęk i radość, uczucie straty z odkryciem zmartwychwstania dawno zapomnianych pasji. Wirginia znajduje się na rozdrożu, musi pojąć wisielczy humor swojej przeszłości. Musi sobie odpowiedzieć na pytanie jaka jest miara naszego życia.


Po scenariusz sięgnęła reżyserka Susan Cohen, starając się uchwycić problem epoki. Za pieniądze zbierane w internecie powstaje film opowiadający o dwóch różnych przestrzeniach czasu: jeden dziejący się w domu Wirginii w momencie otrzymania wiadomości o śmierci, drugi gdy jako dziewiętnastolatka rozpoczyna swoją karierę w magicznym teatrze, auli muzycznej FW Walker jako wiolonczelistka. I mąż, który przez nieumiejętne obchodzenie się z jej marzeniami, pogwałci iluzję tego teatrzyku, skala ten piękny świat plamami rzeczywistości. Wirginia stara się pogodzić bardzo prawdziwe i surowe uczucia straty i żalu z odkrytą niezależnością i zmartwychwstaniem dawno zapomnianej pasji. Dokonać przemyśleń na temat życiowych wyborów.


Dużej wrażliwości wymagał montaż, który przy nielinearnej narracji borykał się z zachowaniem właściwego balansu dla poszczególnych scen. Szczególnie przy tym projekcie, gdzie trzeba obnażać rzeczy przez nas skrywane, stawać przed zestawem wyborów, dokonywać splotów z niezwykle delikatnych materii. Dzięki pracy Stevena Ansell'a, wprowadzaniu jego oryginalnych pomysłów do narracji, zabrani jesteśmy w hipnotyczną podróż poprzez świat ludzkich myśli, marzeń i emocji.


Na zdjęciu Kate Chopin – amerykańska pisarka i feministka.

image

Lata 20 to okres liberalizacji obyczajów i ubioru kobiet, moda na krótkie włosy, "męska" garsonka Coco Chanel, wszystko to przedstawione w skandalizującej powieści Victora Marguertte, z 1922 roku, La Garconne ( Chłopczyca), choć oczywiście pamiętajmy, że te zmiany nie miały charakteru masowego a dotyczyły uprzywiliowanej mniejszości.

image


"Garçonne", nie przekraczając granic intymności, daleki od politycznego aktywizmu, opowiada o jawnych i ukrytych zasadach wyznaczających ramy indywidualnej ekspresji początku XX wieku. Zdjęcia zaś za sprawą Benjamin Chartier, szczególnie koncepcja podwodnych zdjęć cylindrycznych wsparta fascynującą podwodną choreografią, dostarczą wysokojakościowych doznań estetycznych. Kostiumy w stylu mody garçonne Coco Chanel, silny makijaż, zarezerwowany dotąd tylko dla kobiet lekkich obyczajów.

Okres liberalizmu społecznego. Rok 1920, gorące lato, francuska wieś. Siedemnastoletnia Lisa, ucieka od nudy i opresywności życia w bogatej mieszczańskiej rodzinie. Nad brzegiem jeziora czyta skandalizującą powieść Victora Margueritte "Chłopczyca" (La Garçonne). Tutaj, z obserwacji dziwnej grupy plażowiczów spotykających się na subwersywne petting parties, rodzi się jej seksualność. Symboliczne staje się jezioro i pragnienie dotarcia do dolnej strefy, tam gdzie nie dociera już światło słoneczne, do profundalu, gdzie żyją organizmy uzależnione od pokarmu z wyższych warstw...

image

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Dziękuję, to ważny głos pozdrawiam
  • Dziękuję, nobody is perfect, w związku z tym przydałaby się uzupełniająca Pańska...
  • Czy ta koalicja, która powstanie bedzie cieszyła się poparciem rządu niemieckiego? W...

Tematy w dziale Kultura