Obory, 19 czerwca 1949

Na zdjęciu Włodzimierz Sokorski, w 1949 pod presją Włodzimierza Sokorskiego, wiceministra, a następnie ministra kultury i sztuki, wprowadzono w Polsce socrealizm.19 czerwca 1949 roku w Oborach, jako efekt styczniowego Zjazdu w Szczecinie, podjęto decyzję, że dramaturgia współczesna powinna się skupiać na zagadnieniach socjalistycznej rzeczywistości oraz na „nowej istocie konfliktów człowieka” — od spełnienia tego warunku zależało powodzenie „rewolucji w teatrze". Dramaturgów pouczono o spoczywającej na nich odpowiedzialności ideologicznej. W 1949 roku było 77 teatrów, widownia zapełniona w 90 procentach, w większości organizowana, robotniczo-uczniowska. Teatry spełniały rolę tub propagandowych, posiadanie radioodbiornika było luksusem a pierwszy program telewizyjny nadano w 1953 roku. W tym okresie wystawiono łącznie około 180 sztuk sowieckich i kilkadziesiąt sztuk rosyjskich. 1946 roku działalność rozpoczęło 35 teatrów, tuż przed wybuchem wojny działa­ły 32. Pierwszym polskim filmem spełniającym postulaty socrealizmu stał się film reż. Eugeniusza Cękalskiego Jasne łany z roku 1947. Artyści wcześniej kolaborujący z okupantem niemieckim, którzy teraz akceptują współpracę z nowym reżimem mogą liczyć na udział w kinematografii socrealistycznej, jak Sygietyński czy Józef Kondrat (Heimkher) w filmie Uczta Baltazara.