53 obserwujących
1171 notek
828k odsłon
12029 odsłon

"Wiedźmin" oczami widza, który nie zna książek Sapkowskiego

Wykop Skomentuj56

image


Nie czytałem Sapkowskiego. Tak wyszło i już. Więc serial Netflixu oglądałem wyłącznie jako produkcję filmową, bez odniesień, bez porównań, bez kontekstu książki. To o tyle inne, że większość recenzujących i opiniujących odnosi wrażenia z oglądania do wiedzy i znajomości świata stworzonego przez Sapkowskiego. Więc... jak "Wiedźmin" jako serial wygląda "sam w sobie"?

Pierwsze pytanie, na które widz chciałby znać odpowiedź brzmi "A jak to się ogląda?". Po prostu - jak to się ogląda? Bez wnikania w jakiekolwiek szczegóły czy analizy. Siadasz przed ekranem i... jak?

Otóż... dobrze! Płynna akcja, dobre jej przeploty z różnych planów, bardzo dobre filmowanie, świetnie dobrana ilustrująca całość i potęgująca nastroje muzyka. "Wiedźmin" ma tę cechę dobrych produkcji serialowych, że "zabiera widza ze sobą". Nie siedzimy w fotelu, na krześle, nie leżymy na "wyrku", nie zastanawiamy się nad filmem i nie myślimy o innych sprawach. Jesteśmy - "tam", w tym obrazie, w tej scenerii, obok tych bohaterów i... nagle koniec, i ciekawe, co będzie dalej. Więc - ogląda się dobrze!

Bardzo ważną sprawą w serialach jest kreacja postaci bohaterów. Jeśli nie możemy poczuć z nimi pewnej "solidarności", choćby po części się z nimi utożsamić lub przynajmniej "zrozumieć" ich motywacji, jeśli są sztywne, nieprawdziwe, sztuczne, to takie postaci bohaterów rozkładają całą fabułę.

Tu "Wiedźmin" mnie przynajmniej pozytywnie zaskoczył. Bardzo dobry casting charakterystycznych i wyraźnych postaci do obsady głównych ról. Pewna wielowymiarowość charakteru niemal każdej z nich. Bardzo dobra - tu znów moim zdaniem - gra aktorska. Świetny Geralt i Jaskier, bardzo dobre Yennefer i Ciri. Trochę sztuczno/sztywna pani profesor od czarodziejek ale "daje radę". Generalnie wykreowane postaci zdecydowanie na plus.

Efekty włączone w obraz uważam może nie za oszałamiające, ale na dobrym poziomie, tak że wpisują się w akcję i obraz nie każąc widzowi zastanawiać się "Czemu to tak dziwnie wygląda". Spełniają swoje zdanie w sposób taki, że się o nich zapomina, to dobrze.Ok. powiem szczerze, oglądałem początek polskiego "Wiedźmina". Oglądałem do momentu występu "Kikimory". Po tym pokazie potwora z tektury zgasiłem ekran i postanowiłem się dalej nie torturować. Drobiazgi, ale znaczące.

Muzyka zdecydowanie na plus, nawet twórczość Jaskiera daje się posłuchać i w kontekście obrazu i treści wygląda naprawdę dobrze. Bardzo profesjonalne jest filmowanie, prowadzenie kamery i kolorystyka, może poza trudnym do strawienia pomarańczem w świecie Driad.

Netflix w swoim serialu zastosował parabolę czasową. Różne plany z różnych momentów całej historii wprowadzane są bez zapowiedzi, co może się wydawać, że będzie wprowadzać odbiorcę w pewne zakłopotanie. Tak nie jest. Ja sam nie do końca kojarząc powiązania czasowe ogłądałem bez problemu serial by w końcowej jego części spięcie losów, zdarzeń i ich kolejności powitać jako przyjemne dopowiedzenie, dodające "coś więcej".

Odrębnie od generalnej oceny gry aktorskiej należy się słowo odtwórcy głównego bohatera czyli Geralta. W moim odbiorze 9/10. Może za dużo ujęć z tyłu, tej muskularnej sylwetki z mieczem na plecach. Jednak facet gra bardzo, bardzo dobrze. Robi to z przekonaniem i zdaje się czuć i wpasowywać w realność kreowanej postaci, czyli trochę być tym, na zewnątrz cynicznym i nieco zgorzkniałym, wewnątrz ciepłym - "potworem".

Produkcje filmowe dzisiaj, oprócz roli rozrywkowej pełnią - stety/niestety - często role kulturotwórcze. Tutaj "Wiedźmin" wyróżnia się na tle sex-inkluzywnych i women-empowerowych produkcji, normalnością. Jest po prostu normalnie. Wow. Można? Oczywiście, że są inkluzywne postaci czarnoskóre, ale nie rażą, dają radę, a Jaskier zalecający się do murzyńskich wojowniczek to sama pycha :)

Jest jeden element, który w Wiedźminie nie do końca mnie przekonuje. To... ludzie. Obraz ludzi kreowany w serialu. Otóż bohaterami, czy to chodzi o główne postaci i role, czy w sensie jakichś heroicznych postaw są "nie ludzie", elfy, mutanci, czarodziejki itd. Ma to dwa skutki:

Po pierwsze identyfikacja z postaciami bohaterów nie może zejść na nieco głębszy poziom, tak jak gdyby to człowiek z krwi i bólu przeżywał swoje losy. Ale to mniejszy problem, bo taka jest - lekka trochę - konstrukcja, jak rozumieim, całego świata "Wiedźmina". To jest świetna, ale rozrywka. I dobrze.

Po drugie, ludzie występują głównie, choć są wyjątki, jako tępa, nienawistna, głupia masa, która generalnie czyni zło. Napadli i wytępili szlachetnych Elfów. Rzucają kamieniami w Geralta i chcą jego wygnania. Traktują poddanych jak zwierzęta. W głowie im tylko podbój, władza i wojna. Muszą tych ludzi kontrolować i ukierunkowywać mądrzy czarodzieje. Bo człowiek wiadomo, córkę sprzeda za cztery marki, sypiać będzie ze swoją siostrą, będzie knuć, mordować i tak dalej.

Wykop Skomentuj56
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Kultura