Zbyszek Zbyszek
490
BLOG

Fedon

Zbyszek Zbyszek Historia Obserwuj temat Obserwuj notkę 5

Co będzie z nami kiedy umrzemy? Czy do tego kiedyś dojdzie? Czy to w ogóle możliwe? Co wtedy? Gdy przez ekran telewizora prześlizgują się kolorowe wstęgi mrugających scen i programów, muzyka słów z głośników dzień w dzień osiada w umysłach słuchaczy - pytania te jawią się nierealne, absurdalne i co najmniej niestosowne.

Dla Sokratesa jednak w dniu jego egzekucji były pytaniami naturalnymi, rzec można praktycznymi. Na czas pielgrzymki Ateńczyków na wyspę Delos do świątyni Apolla, egzekucja skazanego była odroczona aż do powrotu wysłanego statku, więc Sokrates jak co dzień, nawiązuje dialog z przyjaciółmi, którzy odwiedzają go w więzieniu. Tym razem po raz ostatni, z czego wszyscy obecni zdają sobie sprawę.

Filozof spokojnie prowadzi rozmowę, spokojnie też wypija truciznę, chodzi tak długo aż trucizna nie zacznie działać, kładzie się, sztywnieją mu nogi, potem ręce, wreszcie oczy "były poszły w słup", umarł. "Zobaczywszy to Kriton zamknął mu usta i oczy".

Zdaniem najmędrszego Ateńczyka wygłoszonym na chwilę przed jego śmiercią, człowiek posiada i ciało i duszę. Przekonanie o istnieniu duszy, ma rodowód nie tylko religijny ale może przede wszystkim - racjonalny. Przez duszę, wypada nam rozumieć w zasadzie "świadomość", a więc to co "poznaje" wszystko inne.

- Więc co powiemy o duszy? Widzialna jest czy niewidzialna?

Pyta filozof. Pytając dochodzi do wniosku, iż dusza jest niewidzialna i bez postaci, jest prosta i niezłożona a przez to także nieśmiertelna. Nieśmiertelności duszy dowodzi też przez proces poznawania, który to zachodzi w rzeczywistości w umyśle i dotyczy poznawania "myśli" a więc praw czy zasad. Czym zatem jest śmierć sama ?

- Więc kiedy śmierć na człowieka przyjdzie, wówczas chyba to, co w nim śmiertelne, umiera a to, co nieśmiertelnym, całe i nie zepsute, oddala się i odchodzi precz

Z racjonalnego przekonania o nieśmiertelności świadomości, wynikają zdaniem Sokratesa oczywiste wnioski:

- Więc to - powiada - ludzie moi, godzi się wziąć pod uwagę, że jeśli dusza jest nieśmiertelna, to dbać należy nie tylko o ten czas, który nazywamy życiem, ale o cały czas, i niebezpieczeństwo teraz zagraża i może się wydawać wielkim jeżeli ktoś duszy zaniedba. Gdyby śmierć stanowiła zerwanie ze wszystkim w ogóle, byłoby to jak znalazł dla ludzi złych: pozbyć się ciała, a wraz z duszą zbyć się i swoich złości.

(...) trzeba robić wszystko, co można, żeby zdobyć w życiu dzielność i rozum. Bo nagroda piękna, a nadzieja wielka.

Czy współczesny świat zasłaniając grubą kotarą temat śmierci, propagując powszechnie choć nie wprost, przekonanie, że ze śmiercią wszystko się kończy, nie tworzy - zdaniem ateńskiego filozofa sprzed 2400 lat - środowiska "jak znalazł dla ludzi złych"?

Zajmując ludzi doczesnością, pogonią za komfortem i doświadczaniem przyjemności, pomaga im zapomnieć, że "trzeba robić wszystko, co można, żeby zdobyć w życiu dzielność i rozum". Pomagając im w tym zapomnieniu odbiera im szansę na "nagrodę piękną i nadzieję wielką".

Nie bierzemy na serio, owej nadziei o której Sokrates opowiada tuż przed swoją śmiercią, nie traktujemy poważnie "pięknej nagrody" już "po" śmierci. Liczy się tu i teraz, ostatnie wydarzenia, najnowsze nowości, które odsuwają w cień i zmierzch, słowa mędrca. A może szkoda... Więc je odkurzam, wycieram delikatnie, dmucham na nie żeby nie uszkodzić, i ustawiam na bitach i bajtach, powierzchni dysków serwerów www. Być może - bez potrzeby.

Zbyszek
O mnie Zbyszek

http://camino.zbyszeks.pl/  Kopia twoich tekstów: http://blog.zbyszeks.pl/2068/kopia-bezpieczenstwa-salon24-pl/

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (5)

Inne tematy w dziale Kultura