45 obserwujących
4928 notek
1767k odsłon
391 odsłon

Podsumowanie lewackich banialuków

Wykop Skomentuj5

Czas płynie, zmieniają się warunki społeczne wskutek kumulacji pewnych zjawisk, takich jak rozwój technologii czy rozwój gospodarczy. Coraz częściej są kwestionowane pewne powszechnie dotąd przyjmowane dogmaty składające się na dominujący paradygmat i zapowiadają się w ten sposób zmiany systemowe. Żeby było śmiesznie, są to dogmaty tzw. „postępowe”.

Wskutek degeneracji systemu demoliberalnego, do głosu doszły w nim marginalizowane poprzednio elementy lewackie, które stanowią jedyny w miarę energetyczny zasób tej formacji ustrojowej. W systemie narasta chaos wywołany wymienionymi wyżej tendencjami i wzmagany niezdolnością demoliberalizmu do autokorekty kursu. Stąd wzrost poziomu histerii i agresji, w czym wyraźnie wyróżnia się lewactwo, jak wiadomo bazujące na zaburzeniach emocjonalnych, często wywołanych zaburzeniami biologicznymi.

To rozbicie społeczne widzą jako swoją szansę cyniczni gracze globalni, tacy jak Soros, którzy węszą okazję do wprowadzenia swoich globalnych mrzonek, korzystając z braku zdecydowanego oporu i wspierają takie tendencje odśrodkowe, rozpadowe.

Warto więc przeanalizować historię procesu społecznego w postaci pewnego algorytmu ilustrującego historię rozwoju i upadku demoliberalizmu.

Najpierw zerknijmy na przemiany w polityce i gospodarce – algorytm A

Demokracja > zmiany gospodarcze i społeczne > zastąpienie kapitalizmu przez konsumpcjonizm >  monopolizacja polityki przez establishment > liberalna demokracja > narastanie rozmaitych dysfunkcji i kryzysów społecznych > rebelia społeczna i upadek demoliberalizmu.

A teraz przeanalizujmy zmiany czynników fundamentalnych, na bazie których działał i przekształcał się system – algorytm B:

demokratyczny zestaw relacji społecznych – prawda, miłość, wolność > narastanie nierównowagi wynikającej z algorytmu A > wolność indywidualna > zakupoholizm/hedonizm > infantylizm, ogłupienie > redukcja lub eliminacja pozostałych relacji z pakietu > promocja dewiacji > upadek relacji rodzinnych (rozwody, edukacja, wychowaniwe) > sterowanie instrumentami przemocy prawnej > politpoprawność, cenzura, represje > totalitaryzm

A teraz sprawdźmy jak ten proces widzi krytyk systemu, Krzysztof Karoń.

Gdy czytam lub oglądam teksty i filmy Karonia, to w zasadzie zgadzam się co do wszystkich szczegółów. Jednocześnie czuję wyraźnie, że coś mi tu nie pasuje. Podobnie działo się, gdy czytałem wywiad z nim w Do Rzeczy. Tym szczegółowym faktom brak uporządkowania. Karoń trafnie opisuje działania i skutki działań lewactwa, ale to nie wystarcza. Żeby walczyć z czymś trzeba poznać jego kod genetyczny i jego strukturę, trzeba określić parametry tej ideologii.

Osobiście uważam, że światem obecnie rządzi teoria, a ściślej rzecz biorąc, rozmaite teorie, które są cząstkowe i dają fragmentaryczny obraz świata i fragmentaryczne efekty materialne. Tak więc powinienem zaakceptować tezy Karonia o ideologii marksizmu kulturowego.

Problem jednak w tym, że wedle mojej teorii, teorii natury ludzkiej, idee muszą być realizowane w pewnym porządku, by być efektywnymi w świecie społecznym. A świat zewnętrzny ma swoje struktury materialne i społeczne i trzeba zbadać stosunek między ideami a strukturami społecznymi.

Świat społeczny przechodzi swoje historyczne transformacje, wskutek kumulacji pewnych zjawisk zmieniających strukturę tego świata i trzeba by zbadać jak się ma do nich ideologia marksizmu antykulturowego. Nie podoba mi się kategoria teoretyczna pod nazwą „marksizm kulturowy czy antykulturowy”, bo jeśli antykulturowy, to trzeba najpierw określic czym jest kultura i z czego się składa.

Tak więc jeżeli chcemy kompetentnie analizować rzeczywistość, to musimy odtworzyć model świata, w którym żyjemy, w oparciu o pewne kryteria teoretyczne, wywodzące się z założeń co do natury ludzkiej i wynikającej z niej struktury świata społecznego. Z takiej analizy wynika, że w różnych epokach akcentowano różne elementy z takiego modelu i próbowano je realizować w praktyce społeczno-ustrojowej.

Natomiast Karoń zwraca uwagę na etykietki idelogiczne dobierane na zasadzie analogii, pomijając uwarunkowane ewolucyjnie modele świata społecznego.

Kultura w moim ujęciu jest zbiorem idei i ich realizacji generowanych przez naturę ludzką w reakcji na określone wyzwania świata materialnego i społecznego. Zatem antykultura obejmuje działania nie znajdujące uzasadnienia w naturze ludzkiej lub uwzględniające tylko cząstkowe aspekty ludzkiej natury. Nie należy więc mówić o antykulturze, lecz o programowych błędach ideologicznych, będących skutkiem ignorancji lub odrzucenia czynników stanowiących o ludzkiej naturze. 

Jednym z podstawowych elementów natury ludzkiej jest pakiet relacji międzyludzkich umożliwiających tworzenie cywilizacji dzięki zdolnośći do współpracy. Eliminowanie ze sfery społecznej czynników zapewniających płynną współpracę jest jedną z przyczyn problemów społecznych. Warunkiem poprawnej działalności politycznej jak i analizy idei jest odnoszenie się do wspomnianego wyżej referencyjnego modelu świata społecznego.

Wykop Skomentuj5
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Społeczeństwo