Które zagrożenie jest gorsze: to ze Wschodu czy to z Zachodu ?

Totalopozycja znalazła sobie, oprócz tego z Zachodu, nowego sprzymierzeńca na Wschodzie, w osobie Łukaszenki, w związku z czym  służby chroniące granicy i nie tylko one mają do czynienia z akcją na dwóch frontach, zewnętrznym i wewnętrznym. Nic nowego, to typowe dzialanie tradycyjnej V-tej kolumny. Mamy więc prowokatorów po obu stronach granicy.

Od pewnego czasu trwa ze strony urzędników Unii Europejskiej nagonka na niezalezne, demokratyczne rządy w Polsce i na Węgrzech. Do pewnego momentu mozna było mieć wątpliwości co do charakteru tej nagonki, ale teraz po wystąpieniu polityków nowej ekipy rządzącej w Niemczech, która otwartym tekstem mówi o federalizacji Unii i o konecznośći odrzucenia zasady jednomyślności przy podejmowaniu decyzji w Unii, wiadomo, kto te ataki inspiruje.

A te ataki nie są jakieś izolowane wypady harcowników. Mają one charakter planowej kampanii prowadzonej na różnych polach, by podporządkować sobie narody Europy.

Pierwszym polem jest atak na Kościół, jako na aksjologiczną ostoję tradycji. Motywem ataku była rzekoma walka z pedofilią, ale takiego motywu nie da się traktować poważnie z uwagi nie tylko na wymiar statystyczny, bo promotor powszechnej seksualizacji i zorganizowanej w postaci sexedukacji urzędowej pedofilii jest mało wiarygodnym motywatorem i kaznodzieją, czego dowiodła wizyta pani Scheuring-Wilgus w Watykanie. Atakowany jest cały Kościół oraz wybrane jednostkowe cele jak ks. Stryczek ostatnio.

Drugie pole ataku to strategia rzadu polskiego, a szczególnie reforma wymiaru sprawiedliwości i tu nie liczą się żadne traktaty, żadne konstytucje, żadne rozgraniczenia sfer wpływów Komisji Europejskiej i suwerennych rządów, liczy się ideologiczny cel w postaci federalizacji za wszelką cenę.

Celem eurobiurokratów, zleconym przez niemieckich mocodawców jest zmiana rządu na uległy wobec Berlina i Brukseli, a żeby rząd zmienić, to jedyną szansę upatrują oni w doprowadzeniu do katastrofy gospodarczej, która w ich mniemaniu obali rządy PISu. Stąd też blokowanie środków na Krajowy Plan Odbudowy.

Celem jest także strategia gospodarcza rządu, w tym Polski Ład, a także działania czempionów naszej gospodarki takich jak Orlen. Celem zindywidualizowanym jest tu prezes Obajtek.

Kolejnym celem ataku jet TVP, która demaskuje poczynania i charakter V kolumny w Polsce, a celem jednostkowym jest szef telewizji Jacek Kurski.

Jak widać kampanie te  stanowią część procesu świadomego i skoordynowanego.

Decydenci unijni, pełni pychy i zadufania, są ofiarami błędnego rozumienia polityki. Polityka własciwa nie polega na tym, że to państwo zastępuje społeczeństwo i dostarcza mu idei, zasad, kodeksów moralnych i prawnych oraz dóbr materialnych. Sfera polityczna obserwuje tylko to co się dziejej w społeczeństwie i w razie problemów interweniuje, z pełnym  szacunkiem do tradycyjnie, oddolnie wypracowanych wszelkiego rodzaju procedur. Politycy unijni są ofiarami utopii, wedle ktorej to politycy lub elity polityczne są motorem zmian. W społeczeństwie trwa samoregulujący się proces homeostazy, a instytucje państwowe są tylko jego częścią, a nie naczelnym regulatorem.

W przypadku eurobiurokratów problem jest jeszcze bardziej trudny. Eurobiurokraci nie są politykami w sensie wyżej przedstawionym. Nie mają oni więc związku  z realną polityką, jaką uprawiają politycy w rządach. Są daleko bardziej wyalienowani od polityki realnej, bo nie ma żadnego społeczeństwa/narodu europejskiego, które by ich wybierało jako swych reprezentantów i wyciągało konsekwencje za popełnione błędy. To jest taki byt wirtualny, który ma pretensje do wielkości.

Stanowisko eurobiurokratów jest przez swą utopijność bardzo niebezpieczne, stąd też wynika postulat przywołania tych ludzi do porządku.

Niedawno kanclerz Stoltz mówił o zamiarze zlikwidowania zasady  jednomyślności przy podejmowaniu unijnych decyzji i wzmocnienia pewnych obszarów wspólnej europejskiej polityki. Teraz von der Leyen mówi, za kanclerzem, o zamiarze powołania "europejskiej wspólnoty politycznej". Czyli szukują nam zamiast organizacji UE , scentralizowane państwo europejskie pod egidą NIemiec.

Po inwazji Putina na Ukrainę łatwiej sobie uświadomić charakter poczynań establishmentu demoliberalnego na całym Zachodzie i jego miałkość intelektualną i polityczną. Ujawniaone zostały  fundamentalne błędy tej formacji.

Ale w przypadku totalopozycji w Polsce trudno liczyć na otrzeźwienie. Zacietrzewienie wzrosło na skutek ujawnienia się i wzmagania dysonansu poznawczego. Najpierw pandemia zachwiała demoliberalnymi narracjami. Potem Putin, kreowany na współpracującego z Europą męża stanu, wywołał wojnę na Ukrainie i zadał kolejny cios narracji. Potem, w związku ze zmianą rzadu w Berlinie lekko osłabło poparcie dla totalopozycji, a późniejszy blamaż Niemiec związany ze stosunkiem do Ukrainy, wykluczył proniemiecką narrację z gry. Złość i wredota płynąca z dysonansu i rozczarowania biegiem wydarzeń najwyraźniej ujawnia się w występach pana Grodzkiego.

https://niezalezna.pl/435999-grodzki-uderza-w-wizerunek-polski-m%C3%BCller-wypowiedz-marszalka-senatu-to-stek-bzdur.

Podsumował Grodzkiego trafnie Kukiz:

https://wpolityce.pl/polityka/591694-kukiz-odpowiada-grodzkiemu-niech-ozeni-sie-z-ochojska

Na naszych oczach zmienia się geografia polityczna Europy. Niektórzy jak widać postawili na złego konia i teraz trawi ich złość i nienawiść.

W mediach trwa dyskusja na temat, które zagrożenie jest gorsze: to z Zachodu czy to ze Wschodu. Różnica jest tylko w rodzaju procesu: zagrożenie ze Wschodu ma charakter bezpośredni i twardy, zagrożenie z Zachodu jest pośrednie i miękkie, ale koniec jest taki sam. Każdy z obu tych zagrożeń sprowadza się do likwidacji suwerenności państwa polskiego. Jest jeszcze jeden argument potwierdzający realność tego zagrożenia. Jak wskazuje analiza losu wolności w procesach społeczno-politycznych, zaprezentowana przez Acemoglu i Robinsona w dwóćh opracowaniach dostępnych na rynku, decydujące o wolności są instytucje, w tym kluczowa jest instytucja państwa narodowego  i prawo, które tę demokratyczą wolność gwarantuje. W przypadku zagrożenia z Zachodu mamy do czynienia z procesem gotowania żaby w garnku na wolnym ogniu, no i z tego względu można uznać je za bardziej niebezpieczne.