Czego nie widzi Rafał Woś

Red. Rafał Woś popełnia jeden błąd w założeniu, a może nawet dwa. Otóż wyrywa kwestię z kontekstu procesualnego, co eliminuje mozliwość dotrzeżenia ewolucji pewnych zjawisk i ich zależności. Do tego traktuje etykietki przypisywane pewnym organizacjom politycznym jako byty realne, którymi one nie są. Są one bowiem produktem wielorakiego rozpadu systemu konsumpcjonistycznego sprawiających mylne wrażenie różnorodności.

https://www.salon24.pl/newsroom/1282294,czego-nie-widza-polscy-politycy

Wyznaczanie prognozowanej trajektorii wydarzeń z udziałem tych etykietek nie ma najmniejszego sensu, bo etykietki te nie mają zadnej mocy sprawczej. Byty pozorne kryjące się za tymi etykietkami nie są w stanie rozpoznać rzeczywistości, bo nie mają z nią styku, i z tej samej przyczyny nie mogą dostrzec wad tej rzeczywistości, ani zaproponować środków do naprawy. Są to typowe marionetki służące do manipulowania poprzez stworzenie spektaklu tworzącego pozór realnych działań.

W tym kontekście tylko PIS odróżnia się od reszty tym, że nawiązuje do realiów i kontestuje sytem, kierując się realizmem w rozumieniu natury obecnego systemu, a nie urojeniami ideologów. PIS jest w trudnej sytuacji bo musi działać w kontekście obecnego systemu jednocześnie go kontestując i eliminując jego niektóre wady co jest zadaniem karkołomnym, o czym należy pamiętać. Dzięki tej kontestacji PIS może okazać się zalążkiem nowego systemu, proponując rozwiązania odmienne od zdezaktualizowanych koncepcji dotychczasowych przyjętych w systemie.

Etykietki nie mają żadnego zakotwiczenia w realnych warunkach, zdają się więc całkowicie na zewnętrznego mecenasa w nadziei, że ten wie lepiej i coś zaproponuje. Ale ten też nie pojmuje wiele z trajektorii procesów społecznych.

Zajmowanie się tymi etykietkami ma tyle sensu co młócenie słomy. Jedyna sensowna rzecz to uświadamianie ludziom, że to są byty pozorne.