Na lipę

Próbuję tłumaczeń wierszy Heinricha Heinego z niemieckiego na polski. To początki. Dlatego proszę o wyrozumiałość w ocenie moich wypocin. Najpierw przedstawiam treść wiersza w oryginale, a dopiero potem moje tłumaczenie.

Heinrich Heine (1797-1856)

Heinrich Heine (1797-1856) to jak wiemy jeden z największych poetów schyłkowego okresu Romantyzmu. Wiele pisał o miłości. Szczęśliwej i nieszczęśliwej. W moich tłumaczeniach znajdą Państwo trochę tamtej, romantycznej aury, echo dawno minionych, ale pięknych czasów. Czy udało mi się przybliżyć w XXI wiek część tamtego romantyzmu?

 

Ten portal w zasadzie zajmuje się problematyką polityczno - społeczną. Czasem i kulturalną. Ale mniej. Może to więc nie jest błędem, odpocząć sobie trochę po trudach i stresach wielkiej polityki, choćby pod skromną lipą moich tłumaczeń a czasem i własnych wierszy?...

Skoro o lipie mowa...Lipa to potocznie symbol bylejakości, braku rzetelności. Coś nietrwałego itp. Kiedyś w okresie Odrodzenia wiersz J. Kochanowskiego "Na lipę" spełniał inną rolę. Tak bym chciała aby zarówno moje wiersze jak i tłumaczenia nie były "lipą" w sensie współczesnym ale były tym "cieniem po trudach" w sensie  "odrodzeniowym". Czy mi się to uda? Nie wiem. Zobaczymy.

Jan Kochanowski (1530-1584)

NA LIPĘ

Gościu, siądź pod mym liściem, a odpoczni sobie!

Nie dójdzie cię tu słońce, przyrzekam ja tobie,

Choć się nawysszej wzbije, a proste promienie

Ściągną pod swoje drzewa rozstrzelane cienie.

Tu zawżdy chłodne wiatry z pola zawiewają,

Tu słowicy, tu szpacy wdzięcznie narzekają.

Z mego wonnego kwiatu pracowite pszczoły

Biorą miód, który potym szlachci pańskie stoły.

A ja swym cichym szeptem sprawić umiem snadnie,

Że człowiekowi łacno słodki sen przypadnie.

Jabłek wprawdzie nie rodzę, lecz mię pan tak kładzie

Jako szczep napłodniejszy w hesperyskim sadzie.

 (Jan Kochanowski)