Zygmunt Jan Prusiński
OSWAJANIE PUSZCZYKA
Motto: "Zygmunt, który prowadzi po manowcach
poezji - kreśląc pejzaże giętkich metafor
surealistycznych obrazów życia" - Jolanta Bednarz
Chcesz mnie oswoić
do tego momentu bym mógł zgadnąć
kiedy jesteś kobietą przygotowaną -
rozebrać z łusek srebrnych
- tajemnicza syrena...
W parku jest tak cicho
można o tobie pomyśleć dokładnie
nawet podsłuchać szeptu
na alei zjednoczonej aprobacji
- wołasz mnie oczami.
Do zmierzchu zdążę
z myśli twoich ułożyć wiersz
będzie miał zapach chleba
i jagód zapach z leśnej chaszczy
- co bardziej wolisz?
Cierpliwość w skale
zatacza urok - w dole płynie rzeka
puszczyk czujny wtapia wzrok
mysz go wabi ruchem traw
dopadnie ofiarę za minutę.
Jestem uczniem miłości
uczysz mnie bycia mężczyzną
starannie dobierasz pocałunki
głaszczesz moją szyję -
przenosisz w inny świat!
1.10.2014 - Ustka
Środa 20:13
Wiersz z książki "Zbudzisz we mnie rozkwit dźwięków"



Komentarze
Pokaż komentarze