Samotnik...

Zygmunt Jan Prusiński


SAMOTNIK...

Motto: „Dobranoc Zyguś, idę po prostu spać.,
śnij sny o kobiecie księżyca...”
Ewa Prusińska - Kolasińska

A co ja robię?

Dawkuję rozmyślenia idąc
pustynnymi szlakami gdzie krzyk niemy
jest krzewem niewidocznym.

Rozniecam paraliż czasu
w głębinach toczę walki
o powstały emblemat – znak nocy
wędrownego podróżnika...

Mój głód nie przenika
elementy miłości nie kruszeją
wbijam nóż w serce w dramacie Szekspira.

A nuż jak piórko ptaka spada na scenę -
jakaż tam cisza – nikogo w teatrze nie ma!

A ty na biało ubrana
niewinna jak bzu wiosny światło
leżysz na łóżku martwa
po spożyciu trucizny.

Przeszedłem tyle dróg do ciebie
sny w łańcuchach pokory
niczym dzwonki konwalii -
księżyc drwiący pochlebca
oświeca te moje sny.

Niczego nie unikam
wciąż się zbliżam...

Wiem że czekasz na mnie nie tylko nocą wyśnioną!


9.5.2014 - Ustka
Piątek 03:59

Wiersz z książki „Kochanka księżyca”