Odstąpienie na jedną odległość wiatru

Zygmunt Jan Prusiński


DZIEWCZYNA Z BRZOZOWEGO LASU

Od pewnego momentu
przychodzi tam przystrojona
wabiąca wolnością -
a w trawie rodzinne muchomory
cała gromada biało-czerwona.

To urok rzadki - jak dotyk
dziewczyny w brzezinie
muska melodią i skrzydełkami
powrotów ciał ku sobie
- jest w tym modlitwa...

I słyszę rzeki pluskanie
na zakręcie nurt rytm prowadzi
można swobodnie posłuchać
wytwarzać orientalną
machinację dźwięków.

A pewny jestem że poeta obecny
zaciąga się myślą z cygara -
tak po prostu wszedł w posiadanie
jędrnych jej ud i pośladków...

Zostali w sobie spięci -
dłużej niż odczytany wiersz.


26.3.2013 - Ustka
Wtorek 9:46

 

Zygmunt Jan Prusiński


ZASZCZYCENIE W PIEŚNI PAJĄKA

Motto: "Uwiodłeś mnie orzeźwieniem
bystrej jak potok
płynący ze szczytu gór -
miodowej poezji wędrowca"
Ewa Prusińska - Kolasińska

Bo tylko wtedy szedłem kiedy czułem
rozjaśnienie punkcików
po obu stronach rzeki
a domieszka dźwięków z zewnątrz
idealnie się zgadzała w wnętrzu.

A były posty jak budzące się krzewy
i kamienie coś burczały
o świętej nocy w pobliżu okna
a te znaki tak ważne dla nas
zbliżały się jednocześnie.

Nie jest łatwo zdobyć szczyt
celnym okiem by trafić
spowity diament w środku.

Nie jest łatwo zmierzyć odległość
twojej ręki do mojej ręki.

To dopiero początek wiosny...


2.4.2013 - Ustka
Wtorek 11:27

 

Zygmunt Jan Prusiński


ODSTĄPIENIE NA JEDNĄ ODLEGŁOŚĆ WIATRU

Motto: "Cichy szept płynący dłutem słów
zabrzmi jak salwy wystrzał..."
Ewa Prusińska - Kolasińska

Niech tak się stanie
salwy nocy wiosennej
na granicy Kotliny Kłodzkiej.

Obudzimy ptaki w gniazdach
będzie poruszenie i pisk
nowo-narodzonej nuty...

I nie będziemy się pytać
czy wolno nam nurt rzeki
zawrócić z powrotem.

Zawiesimy na drzewach
niewidoczne hasło miłości -
niech się roztoczy
skalna przestrzeń pragnień.

Niech i krwawi Słowem
brzegiem wtórującym z ust do us !


2.4.2013 - Ustka
Wtorek 10:24

 

Zygmunt Jan Prusiński


CZŁOWIEK ZA MGŁĄ*

Motto: "Czy wyryłam twoje imię na pomniku ust?"
Ewa Prusińska - Kolasińska

Jesteś niepodobna do nikogo.

Niesiesz okruchy bliskich wspomnień
by garściami zrywać słodkie owoce.

Jesteś tam w tej głębi tak ważna
jak łabędzica na niebieskim jeziorze.

I ja kruszę okruchy wspomnień...

Jest w tym i sztuka kochania
umiejętność przenoszenia ruchów
które zaistniały by rosnąć nadal.

A potęga to nie tylko dotyk
a źródła wciąż płynące...

I zamoczymy swoje ręce
by róże miały sprzymierzeńców
w drganiach gdy musimy drgać !


2.4.2013 - Ustka
Wtorek 9:53

*tytuł wiersza podsunęła mi Ewa Prusińska - Kolasińska



Zygmunt Jan Prusiński


SEN O PIÓRZE

Mam takie sny
w których nic nie ma
prócz odgłosy za wzgórzami.

Dzisiaj podniosłem pióro mewy
do kolekcji do wazoniku
by kiedyś ptakiem się stać.

Ale i we śnie idę do ciebie
w tym granicie rysunek powstał
dokładne rozmiary jakie posiadasz.

To jest idealnie poukładane
jak te sosny w Ustce
kiedy kryliśmy naszą miłość.

Leżałaś na trawie niczym posąg
a ja rzeźbiłem ten rysunek skalny.


4.4.2013 - Ustka
Czwartek 13:11