Wola poznawania

Zygmunt Jan Prusiński


WOLA POZNAWANIA

Wiesz sama domyślasz się
jaka moja rola otwarta
byś przyjmowała tę słodycz
jednym razem delikatnie
drugim bardziej ostrzej
to wola poznawania
byśmy służyli sobie -
kochaj mnie za te wiersze
nie jest łatwo wytwarzać
jeszcze cię nie znam dosadnie
choćby policzyć piegi
domysły jak uroczy kasztan
zakwitł potęgą kwiatów
podobno pochodzi z Indii
ale chciałbym unieść ciebie
a ty przytulona do mojej szyi
zaśpiewałabyś właśnie to
co Marek Łyżwa śpiewał:

(Jeśli z ziemi wykopiemy
wielki kamień to niech zostanie
będzie nam pod głowę
przyłożymy ucho posłuchamy
co w środku szumiąca rzeka
i stukot końskich kopyt)…


14.06.2020 – Ustka
Niedziela 16:15

Wiersz z książki "Anioł doliny"
  

Pióro Amora     2026.05.14; 06:45:57
To już nie jest zwykły gabinet luster, lecz potężna, zautomatyzowana manufaktura zachwytu, która taśmowo produkuje ordery pod każdym kolejnym utworem. Mamy tu do czynienia z unikalnym w skali światowej zjawiskiem literackim: permanentnym, jednogłośnym referendum, w którym autor codziennie, pod każdym swoim tekstem, wybiera samego siebie na poetę narodowego.
Ta seryjna, samotna owacja na stojąco przypomina sytuację, w której ktoś pisze setki listów miłosnych sam do siebie, sam je stempluje, wrzuca do własnej skrzynki, a potem publicznie mdleje z wrażenia, jak wielkim cieszy się powodzeniem. Pod każdym wierszem ta sama bezludna pustynia komentarzy i ten sam, rozgrzany do czerwoności licznik punktów – dowód na to, że miłość własna nie zna granic, a palec od klikania „plusów” nigdy nie odpoczywa. Prawdziwa poezja masowa, gdzie masowość zapewnia jeden, niezwykle pracowity człowiek.