Jest mało estetyczny i często staje się źródłem stresu. Na co dzień doskwiera 3-4 milionom Polaków. Szacuje się, że w skali świata zmaga się z nim nawet połowa ludzi dorosłych. Nie ma skutecznego sposobu na pozbycie się łupieżu, ale można kontrolować i ograniczać jego dokuczliwość.
W ciągu minuty tracimy średnio 30 tysięcy komórek naskórka. To naturalny proces, który pozwala zachować zdrową skórę. W czasie mycia głowy szamponem usuwamy ich około 487 tys./ cm2. W poważniejszych i przewlekłych stanach chorobowych ubytek ten może sięgać nawet 800 tys. komórek na cm2. Zwykle towarzyszy mu silne swędzenie i obniżenie nastroju.
Łupież to złuszczanie się zrogowaciałej warstwy naskórka, wraz z łojotokiem o różnym stopniu nasilenia. Głównym czynnikiem odpowiedzialnym za jego powstawanie są drożdżaki - grzyby z gatunku Malassezia furfur (Pityrosporum ovale). Zwykle nie są dla nas groźne, ale w odpowiednich warunkach szybko stwarzają problemy. Szczególnie, gdy skóra głowy ma tendencję do przetłuszczania się. W takich przypadkach grzyby te stanowią nawet 70% wszystkich występujących na niej drobnoustrojów (łupież tłusty). Osoby, których skóra nie przetłuszcza się, a jest wrażliwa na działanie drożdżaka, często doświadczają stanów zapalnych i sypiących się z głowy fragmentów naskórka (łupież zwykły).
Na wrażliwość naszej skóry często wpływają niewłaściwie stosowane kosmetyki, a szczególnie szampony (również przeciwłupieżowe), żele, farby i lakiery. Wśród innych czynników sprzyjających łupieżowi często wymienia się łuszczycę, egzemę, brak właściwiej higieny, a także androgeny, odczynowość humoralną i komórkową, nadmierny stres oraz dietę (niedobory cynku).
Najprostszy sposób radzenia sobie z łupieżem to stosowanie szamponów zawierających smołę pogazową, siarczek selenu, siarkę, kwas salicylowy oraz sól cynkową pyritionu. Dodatkowo, można pozbywać się łusek skóry przy użyciu oliwki salicylowej. Ma to szczególne znaczenie przy łupieżu tłustym, w którym złuszczone płaty naskórka przylegają do głowy. Stan taki powoduje świąd, a nieleczony prowadzi nawet do łysienia. W niektórych przypadkach, zwłaszcza przy swędzeniu, zaleca się także stosowanie olejku eukaliptusowego lub rycynowego, wymieszanych z wodą.
Skutecznym sposobem może okazać się rozpuszczenie 6 tabletek aspiryny w szklance wody, wcieranie płynu w skórę i pozostawienie na kilka minut.
W leczeniu dermatologicznym najczęściej wykorzystuje się leki przeciwgrzybiczne. W łagodzeniu objawów pomagają środki cytostatyczne, których głównym zadaniem jest ograniczenie namnażania się komórek. Obok nich używa się również keratolityków, jak kwas salicylowy, które złuszczają naskórek i zwiększą jego rozdrobnienie. Niestety, zbyt częste ich stosowane zaburza fizjologię skóry oraz osłabia jej właściwości ochronne.
Co ciekawe, termin łupież, w rozumieniu medycznym, stosowany był w Polsce już w XVI wieku. Wywodził się od łupieży wężowej, czyli skóry zrzuconej przez węża. Dla większej wyrazistości wprowadzono rodzaj męski.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)