Po niedawnej publikacji w Nature Communications zawrzało w środowiskach naukowych Polski. Temperaturę dyskusji podnosi fakt, że analizy genomu udowadniają, że Piastowie pochodzili spoza Polski. Badania prof. Figlerowicza wykazały, że siedmiu władców piastowskich ma wspólną, niezwykle rzadką linię dziedziczonego z ojca na syna chromosomu Y R1b-BY3549. Ten wyjątkowy marker genetyczny praktycznie nie występuje w średniowiecznej Polsce, ale występuje u kilku osób z dawnej Francji, Holandii i Anglii. W przypadku Anglii okazało się, że w zbiorowej mogile wikingów w Oksfordzie pochowano dalekiego krewnego dynastii piastowskiej.
Masowy grób pomordowanych przez Anglosasów w 1002 r. duńskich wikingów został odkryty w 2008 roku pod St. John’s College w Oksfordzie. Archeolodzy odsłonili tu w zbiorowym grobie zmasakrowane szczątki od 34 do 38 osób, głównie młodych mężczyzn w wieku 16–25 lat. Analiza izotopowa zmarłych (próbki pobrane z zębów/sygnatury chemiczne) wskazała na ich skandynawskie pochodzenie. Widoczne na szkieletach urazy wskazywały na gwałtowną śmierć — pęknięcia czaszki, rany kłute (w tym kręgosłupa i żeber). Niektórzy z pochowanych mieli wyraźne ślady poparzenia. Jest to zbieżne z historycznymi relacjami, mówiącymi, że podczas masakry zupełnie zaskoczeni Duńczycy szukający schronienia w istniejącym tu w tych czasach kościele (poprzedniku obecnej katedry Chrystusa w Oksfordzie), zostali brutalnie spaleni przez Anglosasów.

Zobacz zrekonstruowaną twarz 19-letniego wikinga pochowanego razem z dalekim krewnym Piastów
Kronikarz zanotował: „król rozkazał, by zamordować wszystkich Duńczyków przebywających w Anglii [i] uczyniono to w dniu św. Brycjusza (13 listopada)”. Ofiarami antyduńskich pogromów z dnia św. Brycjusza byli wikingowie z elitarnej warstwy społecznej. Jest prawdopodobne, że byli to słynni wikińscy ciężkozbrojni „huskarlowie”. Huskarlowie (Huskarlar) w Skandynawii, była to elitarna, ciężkozbrojna gwardia przyboczna władców wikińskich (królów Danii, Anglii, Norwegii). Stanowiła ona zawodowe wojsko utrzymywane z królewskiego skarbca, słynące ze świetnego wyszkolenia, z używania mieczy, dwuręcznych toporów wachlarzowatych na długim trzonku, oraz z umiejętności walki pieszo w zwartym szyku. Służyli oni blisko spowinowaconej z Chrobrym duńskiej rodzinie królewskiej, zwłaszcza, jako potężna duńska armia okupacyjna w Anglii.
Daleki krewny Piastów, ofiara masakry w Oksfordzie w 1002 r. oznaczony symbolem Oxford 21 (VK177 Za: Margaryan et al. 2020) był wikingiem okupującym Anglię, jego szczątki odkryto w zbiorowej mogile obok budynku St. John’s College w Uniwersytecie w Oksfordzie w Anglii. Jego bezpośrednia linia matczyna należała do haplogrupy mtDNA H82.
W opracowaniu z Nature Communications prof. Figlerowicz z zespołem pisze: "Linia haplogrupy Y zidentyfikowana u Piastów (R1b-BY3549) jest obecnie rzadka. Tę samą linię haplogrupy Y w bazach danych starożytnego DNA znaleziono u trzech osób zamieszkujących północno-zachodnią Europę (obecnie Francja, Holandia i Anglia [Oksford]). Łącznie te odkrycia mogą sugerować, że Piastowie byli pochodzenia nielokalnego i potwierdzają hipotezę, że procesy państwowotwórcze zachodzące w IX-XI wieku w Europie Środkowo-Wschodniej były indukowane nie tylko przez lokalne elity, ale także przez napływ obcych".
To nie koniec przygotowanych dla nas przez zespół prof. Figlerowicza rewelacji: Piast 03 (Leszek Bolesławowic (zm. 1186)) i szwedzki wojownik VK484 z Salme (Estonia, VIII w.) należą do tej samej, niezwykle rzadkiej i specyficznej linii męskiej R1a-M458 (subklad R1a1a1b1a2b3), co wskazuje na bliskie pokrewieństwo genetyczne w linii ojcowskiej (patrylinearnej).
Oto kluczowe wnioski z analizy tej relacji:
Najbliższa możliwa relacja: Obie osoby reprezentują ten sam subklad (siostrzany/bezpośredni), co sugeruje wspólne pochodzenie patrylinearne.
Wspólny przodek: Wspólny męski przodek dla Piasta 03 i VK484 żył stosunkowo niedługo przed VIII wiekiem.
Długotrwałość linii: Mimo różnicy w czasie (VK484 to VIII w., Piast 03 to XIII/XIV w.), ta specyficzna mutacja trwała w linii męskiej przez wieki, co sugeruje, że ród Piastów dzielił wspólne pochodzenie z niektórymi elitami wojskowymi działającymi na Bałtyku. Podsumowując, są to bliscy krewni w sensie genealogii genetycznej, dzielący tę samą, rzadką linię Y-DNA, co wskazuje, że piastowskie elity miały pochodzenie patrylinearne zgodne z tymi, które reprezentowali wojownicy z Salme w Estonii.

Pochowany w elitarnym grobie wiking z Czerska koło Warszawy. Za: Margaryan et al. 2020
Dzięki ustaleniom genetyków z Zakładu Genetyki Sądowej Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie wiemy już od 2017 r., że Piastowie mieli celtycko - germańskie pochodzenie. Taki wynik dało badanie szczątków żyjących na początku XVI wieku książąt mazowieckich: Stanisława i Janusza. Po wyizolowaniu DNA z kości księcia Janusza okazało się, że miał on przekazywaną w linii męskiej z ojca na syna wyraźnie celtycko - germańską haplogrupę 1Rb. - Jest to haplogrupagrupa charakterystyczna dla Europy Północno-Zachodniej. Co ciekawe, jak wykazały badania, czeska dynastia Przemyślidów - (po kądzieli przodkowie Bolesława Chrobrego i jego potomków) ma także celtycko-germańską haplogrupę R1b. Warto tu zauważyć, że w odróżnieniu od Polski, Czechy już od dłuższego czasu posiadają wyniki szerokozakresowych badań genetycznych ludności. Badania przeprowadzone przez Uniwersytet Masaryka w Brnie wykazały, że tylko 35% Czechów ma słowiańskie pochodzenie genetyczne, 30% ma pochodzenie zachodnio-germańskie i celtyckie, a aż 12% wikińskie. W opublikowanym ostatnio oświadczeniu prof. M. Figlerowicz pisze: „W przypadku ostatnich Książąt Mazowieckich [Janusza i Stanisława z rodu Piastów] spoczywających w Katedrze Warszawskiej, już dziś chciałbym potwierdzić, że nasze analizy także pozwalają przypisać im haplogrupę Y R1b”.
Więcej o skandynawskich korzeniach Polski piszę w swojej książce POLSKA WIKINGÓW cz. I



Komentarze
Pokaż komentarze (4)