Homo, islam i rolnicy

W dzisiejszej "Rzeczpospolitej" artykuł o gejowskiej rodzinie zastępczej w Anglii. "Rodzice" molestowali powierzonych ich opiece chłopców. Sprawa, zdawać by się mogło, banalna, zdarzenie jakich wiele. Interesujące jest natomiast, że proceder trwał długo i że lokalne władze miały wiele sygnałów o tym, co się dzieje. Jak się dziś tłumaczą ze swojego braku reakcji? Otóż bali się posądzenia o homofobię. Prawdopodobnie wobec rodziny heteroseksualnej nie mieli by takich wahań. Widać na tym przykładzie, że jednak promocja homoseksualizmu (pod pozorem walki z homofobią) prowadzi do uprzywilejowania takich związków - nie de iure, ale de facto. Taka dyskryminacja pozytywna. W dalszej konsekwencji doprowadzi oczywiście do wzrostu sprzeciwu wobec homoseksualizmu, bo ludzie bardzo nie lubią tych, którym się powodzi lepiej z powodu decyzji politycznych.

Ładnie łączy się z tym inny artykuł: o nawróceniach na islam w Niemczech. Mamy tam ciekawych ludzi: byłych ateistów, byłych wojujących marksistów, którzy wyzwolenie od ucisku kapitalizmu widzą w nowej religii. Kiedyś w "Polityce" ukazał się w podobnym tonie reportaż z Hiszpanii, gdzie konwertytami byli dawni kontestatorzy rocznik '68 z radykalnej lewicy. Ale najwięcej nawróceń dotyczy Niemek, które przeszły na islam z przyczyn matrymonialnych. Jest to logiczne: jeżeli Niemka chce mieć dzieci i zajmować się domem, to przecież wyznawca islamu jest dla niej partią idealną. Dla muzułmanina jest to układ oczywisty i raczej nie będzie się chciał rozwieść. Z rodowitym Niemcem już to takie oczywiste nie jest. Poza tym Niemcy stały się religijną pustynią. Islam podejmuje ekspansję, bo przyroda próżni nie znosi. Niech zwolennicy "europeizacji" i wyznawcy ateizmu wyciągną wnioski.

Ciekawy jest też artykuł w dziale gospodarczym o bogactwie polskiej wsi. Dla mnie to żadna nowina, bo na wsi jestem dość często, i tamtejszą "biedę" obserwuję od lat. Autor artykułu i jego rozmówcy uznali, że niepłacenie przez wieś podatku dochodowego jest nieuzasadnione. Ciekawe przy tym, że w wielu mediach i środowiskach wciąż obowiązuje klisza biednej, przegranej wsi, która głosuje na populistów. Na kogo wieś głosuje, na tego głosuje, ale na pewno nie są to głosy ludzi przegranych.